Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Vic Damone


 Data notowania: 1950-08  (Sheet Music Chart) 
Numer 1: Vic Damone - ''Tzena, Tzena, Tzena''(Mercury) 

 

   Inne wersje: Gordon Jenkins & the Weavers (VII '50), Mitch Miller & his Orchestra & Chorus (VIII '50)

   To jedna z trzech wersji tej ludowej piosenki, która równocześnie z pozostałymi weszła na listy przebojów i w USA doszła do 8. pozycji. Vic Damone (właśc. Vito Farinola), który dokładnie rok wcześniej miał przebój No. 1 na liście amerykańskiej (słynne You're Breaking My Heart), został przez DJ-ów radiowych wybrany najbardziej obiecującym wokalistą roku 1950. Jego pierwszym menadżerem został nie byle kto, bo sam Burt Bacharach.


  


 Data notowania: 1958-06-27  (New Musical Express) 
Numer 1: Vic Damone - ''On the Street Where You Live''(Philips) PB 819

 

   "NME" chart: 9 V-15 VIII '58 (17 tyg.), no. 1 27 VI-4 VII '58 (2 tyg.); "Billb." chart: 8. m.;
inne wersje: David Whitfield with Cyril Stapleton & his Orchestra (16. m. '58)

   [Alan Jay Lerner, Frederick Lowe] Label: Vic Damone with Percy Faith & his Orchestra & Chorus. On the Street Where You Live to piosenka kończąca musical Fredericka Loewego i Alana Lernera - My Fair Lady, zresztą świetną adaptację Pigmaliona George'a Bernarda Shawa. Niemal dwa lata po porażce w USA niemal wszystkich płytowych wersji tego utworu, śpiewający pięknym głębokim barytonem Vic Damone (właśc. Vito Farinola) doprowadził ją do 1. miejsca w UK. Producentem tego SP był szef znanej orkiestry - Mitch Miller. Damone, jeszcze jedno odkrycie Arthura Godfrey'a, był bodaj ostatnim romantycznym wykonawcą ballad, odnoszącym duże sukcesy. Jako weteran z Vegas występował jeszcze w latach 90., biorąc udział w bestsellerowej ścieżce dźwiękowej Sleepless in Seattle.


  


 Data notowania: 1958-07-04  (New Musical Express) 
Numer 1: Everly Brothers (the) - ''All I Have to Do Is Dream / Claudette''(London) HLA 8618
oraz Vic Damone - ''On the Street Where You Live''(Philips) PB 819

 

   "NME" chart: 23 V-10 X '58 (21 tyg.), Claudette od 30 V '58, no. 1 4 VII-15 VIII '58 (7 tyg); "Billb." chart: 1. m.;
inne wersje: Bobbie Gentry & Glen Campbell - All I Have to Do Is Dream (3. m. '69), Cliff Richard with Phil Everly - All I Have to Do Is Dream (14. m. '95);
no. 19. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Felice & Boudleaux Bryant / Roy Orbison] Pochodzący z Kentucky, the Everly Brothers, to najsłynniejszy duet epoki rock'n'rolla. W tym właśnie roku ogłoszono go najwybitniejszą grupą świata. Podczas tourneé po UK w 1963 'supportowali' ich Rolling Stonesi. Byli pierwszym duetem, który został wprowadzony do 'Rock'n'roll Hall of Fame, a w 2001 - do Country Music Hall of Fame; w 1977 otrzymali nagrodę za całokształt twórczości. All I Have to Do Is Dream, ten wspaniały evergreen, prowadził na amerykańskich listach pop, country i rhythm'n'bluesowej oraz po raz pierwszy na liście "NME". Podobno został napisany przez Boudleauxa Bryanta w ciągu kwadransa; później stał się przebojem kilku innych wykonawców, m. in. duetu Phila Everly'ego (urodzony 19 I 1939) z Cliffem Richardem, wersja ta weszła zresztą w 1994 do Top 20 notowań 'Music Week'. Natomiast Claudette to piosenka, którą Roy Orbison napisał i nagrał dla swej pierwszej żony. Odrzucona przez Presley'a jako mało interesująca, w wersji braci Everly pobiła rekordy popularności i pozwoliła (dzięki tantiemom) wyrównać mocno wówczas nadwyrężony budżet Orbisona. Żaden inny wykonawca nie miał na liście brytyjskiej tylu utworów z imionami kobiet w tytułach, Claudette jest już drugim z kolei po Wake up Little Susie z listopada 1957-stycznia 1958. Potem były jeszcze cztery: Take a Message to Mary (od 22 V 1959 na liście), Poor Jenny (od 29 V 1959), Cathy's Clown (od 14 IV 1960) i Lucille (od 22 IX 1960). W przeciwieństwie do Phila, starszy z braci - Don Everly (urodzony 1 II 1937) nigdy nie rozwinął większej kariery solowej.