Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Tremeloes (the)


 Data notowania: 1963-10-10  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Do You Love Me''(Decca) F 11739

 

   'Rec. Ret.' chart: 12 IX-12 XII '63 (14 tyg.), no. 1 10-24 X '63 (3 tyg.);
inne wersje: the Dave Clark Five (30. m. '63), the Deep Feeling (34. m. ' 70), Duke Baysee (46. m. '95);
the Tremeloes - no. 71 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Berry Gordy Jnr] Label: Brian Poole & the Tremeloes. Uważa się na ogół, że Brian Poole & the Tremeloes mogli dojść na szczyt listy brytyjskiej już z poprzednim utworem - Twist & Shout, gdyby nie równocześnie wydana przez Beatlesów EP pod tym tytułem (można by zażartować, że zrewanżowali się wielkim liverpoolczykom, gdy zmienili wspaniałe She Loves You na 1. miejscu). Tak więc dopiero ten, szósty SP popularnej w latach 60. angielskiej grupy wokalno-instrumentalnej przyniósł jej naprawdę wielki sukces. Kompozycja Berry'ego Gordy'ego Do You Love Me w jej wykonaniu to bardzo wygładzona wersja dawnego przeboju z 1962 zespołu z Detroit the Contours (3. miejsce na liście 'Billboardu'), zupełnie pozbawiona pulsującego twista i ekscytującego rhythm'n'bluesa, cechującego grupy spod znaku Motown. Wkrótce SP Poole'a i Tremeloesów znalazł się na 1. miejscach list przebojów także w wielu innych krajach. Sam niespełna 22-letni wówczas Brian Poole (urodzony w Essex 2 XI 1941), z zawodu masarz ze wsch. Londynu, to niezbyt oryginalny wykonawca, ślepo naśladujący Buddy'ego Holly'ego, nie tylko doborem repertuaru, ale sposobem śpiewania, mimiką, a nawet sposobem bycia. Po 1965 jego gwiazda gdzieś zniknęła (kariera solowa stała się kompletnym niewypałem), natomiast zespół the Tremeloes świetnie zaczął sobie radzić bez dotychczasowego lidera, wprowadzając do brytyjskiej Top 20 dziewięć utworów. Córkami Poole'a jest są Shellie i Karen Poole, występujące od połowy lat 90. w popularnym duecie Alisha's Attic.

   Drugi tydzień 2. miejsce okupuje jedna z najciekawszych piosenek z gatunku pop-rhythm'n'blues - Then He Kissed Me, śpiewana przez znakomitą wokalną grupę dziewczęcą - the Crystals. Jej autorami byli Jeff Barry, Ellie Greenwich i Phil Spector. To już trzeci utwór Crystalsów (po He's a Rebel i Da Doo Ron Ron) w Top 20 zarówno w UK, jaki w USA! W 1967 do pierwszej dziesiątki w UK dostał się on w wykonaniu Beach Boysów pod lekko zmienionym tytułem - Then I Kissed Her.
7 tygodni po opuszczeniu listy przez utwór Bo Diddley, opiewający życie tego wybitnego muzyka rhythm'n'bluesowego, wykonywany przez Buddy'ego Holly'ego, pojawia się sam bohater z piosenką Pretty Thing.


  


 Data notowania: 1963-10-17  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Do You Love Me''(Decca) F 11739

   Do pierwszej trzydziestki niespodziewanie wchodzi piosenkarz i konferansjer brytyjski Jimmy Young z piosenką Miss You. Niespodziewanie, gdyż wydawało się, że karierę wokalisty ma już za sobą; poprzednio w Top 30 w UK był 3 V 1957.


  


 Data notowania: 1963-10-24  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Do You Love Me''(Decca) F 11739

   Na listę wchodzi trzeci SP coraz popularniejszych Searchersów (drugi - Sweet Nothins, przeszedł niemal niezauważony): Sugar & Spice. Rozgłos, jaki nadały mu media, kazał spodziewać się sukcesu na miarę Beatlesów, jednak w konfrontacji z You'll Never Walk Alone Gerry'ego & the Pacemakers nie miał żadnych szans. W Top 40 debiutuje Bob Dylan, co prawda jeszcze nie jako wykonawca, tylko jako autor piosenki. Blowin' in the Wind jest na liście już od 10 X, ale w tym tygodniu znalazło się na 28. miejscu. Jest to także debiutancki utwór na liście brytyjskiej słynnego tria folkowego Peter, Paul & Mary.


  


 Data notowania: 1967-05-18  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Silence Is Golden''(CBS) 2723

 

   'Rec. Ret.' chart: 27 IV-2 VIII '67 (15 tyg.), no. 1 18 V-1 VI '67 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 11. m.;
no. 71. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Bob Gaudio, Bob Crewe] The Tremeloes rozpoczęli własną karierę w 1966 po zakończeniu siedmioletniej współpracy z Brianem Poolem. Trzeci (piosenka Cata Stevensa - Here Comes My Baby) i czwarty SP wprowadziły zespół na stałe na europejskie listy przebojów. Ten czwarty, czyli wersja Tremeloesów piosenki Boba Crewe'a i Boba Gaudio z repertuaru the Four Seasons (strona 'B' SP 'Rag Doll') Silence Is Golden, przyniósł brytyjskiemu kwartetowi największy sukces. W ten sposób zespół poprzednio towarzyszący znanemu piosenkarzowi przebił go zdecydowanie pod względem popularności. Sporym wzięciem cieszyło się to wykonanie także w USA, natomiast reedycja tego SP w 1984 - jak można było się spodziewać - spowodowała lekkie zaledwie zainteresowanie dawna sławą. The Tremeloes to - obok the Ivy League, the Flowerpot Men i właśnie the Four Seasons - reprezentanci tzw. love sound, cechującego się pierwszoplanowym trój- i czwórgłosem wokalistów. To z nimi wiąże się legendarna historia podpisania kontraktu z wytwórnią Decca, gdy jej szef i jeden z producentów - Dick Rowe, przyjął ich zamiast rokujących małe nadzieje Beatlesów. Interesujący może być też fakt, iż w zespole grał na gitarze basowej i śpiewał Len 'Chip' Hawkes. Za 24 lata w 1991 na 1. miejscu listy brytyjskiej znajdzie się jego syn - Chesney Hawkes w piosence The One & Only. Pozostali Tremeloesi to gitarzyści Rick West i Alan Blakely oraz perkusista Dave Munden.

   12 V ukazała się wersja angielska pierwszego albumu the Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? (Track); nie zawierała trzech pierwszych nagrań singlowych: Hey Joe (6. miejsce na 'Record Retailer'), Purple Haze (3. miejsce) i The Wind Cries Mary (5.), które znalazły się dopiero w sierpniu na wydaniu amerykańskim (Reprise). To były jednocześnie wszystkie utwory zespołu z brytyjskiej Top 20. Tym płytowym arcydziełem ukazany został prawdziwy pełny świat gitary rockowej.


  


 Data notowania: 1967-05-25  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Silence Is Golden''(CBS) 2723

   W pierwszej czwórce aż trzy utwory to covery dawnych przebojów: Silence Is Golden - zespołu the Four Seasons, Dedicated to the One I Love (the Mama's & the Papa's) - słynnego doo-woopowego kwintetu (a chwilami sekstetu) the "5" Royales, a Then I Kissed Her (the Beach Boys) - wokalnego żeńskiego kwartetu z Nowego Jorku the Crystals, oczywiście pod nieco innym tytułem (Then He Kissed Me). Jedynie piosenka Kinksów Waterloo Sunset jest utworem oryginalnym i autorskim. Z 9. miejsca przeniosła się ona na 2. w tym tygodniu. Zdaniem wielu poważnych krytyków muzycznych to najlepszy utwór tego uznanego zespołu, a wg Jonathana Rice'a, współpracownika 'Music Week', w ogóle najwybitniejsze nagranie całej dekady lat 60.! To rzeczywiście niezwykły muzyczny portret życia mieszkańców płd. Londynu. Oryginalny i interesujący (jak zawsze) tekst piosenki odnosił się pierwotnie do zupełnie innego miejsca w Anglii i był zatytułowany Liverpool Sunset, jednak po wydaniu przez Beatlesów przepięknej piosenki Penny Lane, będącej pochwałą życia liverpoolczyków, Ray Davies zdecydował się 'zlokalizować' bohaterów swego utworu w Londynie. A bohaterami jest para aktorska Terrence Stamp i Julie Christie, których miłosne spotkania i spacery po moście Hungerford wzruszająco, z melancholią opisuje autor utworu.
Podwójny SP Elvisa Presley'a You Gotta Stop / Love Machine jako pierwsza jego 'mała' płyta nie wchodzi do Top 30 (najwyższa pozycja w tym właśnie tygodniu - 38.); jako pierwsza i niestety nie jako ostatnia, gdyż już następne jego nagranie - Long Legged Girl dojdzie w sierpniu tego roku zaledwie do 49. pozycji.


  


 Data notowania: 1967-06-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Tremeloes (the) - ''Silence Is Golden''(CBS) 2723

   Trzy nowości w Top 20: z 21. na 4. miejsce wchodzi A Whiter Shade of Pale zespołu Procol Harum, z 29. na 7. - There Goes My Everything Engelberta Humperdincka, a z 22. na 18. tkliwa piosenka Vince'a Hilla Roses of Picardy. Procol Harum już za tydzień zmieni Tremeloesów na 1. miejscu, There Goes My Everything okaże się być jednym z najpopularniejszych utworów w dziejach brytyjskich notowań, jedynie 'Róże Pikardii' nie zanotują tak dużych sukcesów. Zarówno wykonawca, jak i sam utwór są echem minionych lat, należących do wokalistów o pięknych, czystych głosach i do piosenek spokojnych i miłych dla ucha 50-latków.
1 VI 1967 ukazuje się wydane przez wytwórnię Parlophone jedno z najwspanialszych arcydzieł w historii muzyki rockowej, album Beatlesów Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (Parlophone).