Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Tom Jones


 Data notowania: 1965-03-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''It's Not Unusual''(Decca) F 12062

 

   'Rec. Ret.' chart: 11 II-13 V '65 (14 tyg.), 'M. W.' chart: (Decca F 103) 30 V-18 VII '87 (8 tyg.), no. 1 11 III '65 (1 tydz.); 'Billb.' chart: 10. m.;
no 16. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Gordon Mills, Les Reed] Pierwszym Brytyjczykiem, który otrzymał nagrodę Grammy w kategorii 'Najwybitniejszy nowy artysta', był 25-letni piosenkarz z płd. Walii (urodził się 7 VI 1940) Tom Jones (właśc. Thomas Woodward). Pseudonim przybrał od XVIII-wiecznego bohatera sagi literackiej, napisanej przez Henry'ego Fieldinga. Jones przedstawił się piosenką Chills & Feler, która - podobnie, jak i następna, realizowana przez Johna Meeka - nie trafiła na listy przebojów. Już jednak kolejna - It's Not Unusual, napisana przez jego menadżera Gordona Millsa i Lesa Reeda dla Sandie Shaw, to do dziś jeden z najsłynniejszych przebojów Jonesa. Odtąd do dziś Tom Jones określany jest symbolem swivel-hip seksu. Śpiewał niemal wszystko - od muzyki pop i 'sweet music' (sukcesy w Las Vegas), poprzez country, do rhythm'n'blueasa. Warto pamiętać, że główna partię na gitarze zagrał w It's Not Unusual nie byle kto, bo sam Big Jim Sullivan, czyli... Jimmy Page.

   Na 2. miejsce w tym tygodniu spadli prowadzący Seekersi, a na 3. znalazła się piosenka Silhouettes w wykonaniu Herman's Hermits. Dotąd, od początku tego roku, na tej pozycji znajdował się zawsze inny utwór. Teraz Silhouettes pozostanie na niej przez trzy tygodnie, aż do 25 III. To był wyjątkowy dobry rok dla tego zespołu. W UK w Top 20 znajdą się jeszcze trzy utwory, a w USA również trzy - w Top 10. Istotne jest jeszcze to, że było to pięć różnych utworów, gdyż Mrs. Brown You've Got a Lovely Daughter i Can't You Hear My Heartbeat były wydane tylko na SPs amerykańskich!


  


 Data notowania: 1966-12-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

 

   'Rec. Ret.' chart: 10 XI '66-6 IV '67 (22 tyg.), no. 1 1 XII '66-12 I '67 (7 tyg.), UK Golden Disc; 'Billb.' chart: 11. m.;
inne wersje: Elvis Presley (29. m. '75);
no 16. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Curly Putnam] Po niebywałym sukcesie It's Not Unusual okres między wiosną 1964 a jesienią 1966 należał do raczej 'spokojnych' dla Toma Jonesa pod względem sprzedaży płyt singlowych, choć - po prawdzie - sporą popularnością cieszyły się jednak takie utwory, jak With These Hands (sierpień '65), What's New Pussycat (wrzesień '65) czy też podwójny SP Once There Was a Time / Not Responsible (czerwiec '66). Aby wzmocnić jego popularność, menadżer - Gordon Mills, postanowił całkowicie zmienić image piosenkarza: charakterystyczną przepaskę we włosach i rozpięte koszule zastąpił muszką i smokingiem, aby w ten sposób dotrzeć do nieco starszej publiczności. Mało kto przypuszczał. że Tom Jones stanie się mega-gwiazdą na następne 35 lat: wracał na listę z sukcesami w latach 80. i 90., a w roku 2000 wprowadził dwa utwory do pierwszej dziesiątki notowań 'Music Week'! Popularność wydanego jesienią 1966 SP Green Green Grass of Home przeszła wszelkie oczekiwania: w samej tylko UK sprzedaż przekroczyła 1 205 tys. egzemplarzy. Po raz pierwszy piosenkę tę zaśpiewał Johnny Darrell, jednak pierwsza znana wersja tego utworu należy do Portera Wagonera, który wprowadził ją do Top 5 amerykańskiej listy country. Green Green Grass of Home, ta klasyczna już dziś kompozycja Curly'ego Putnama, była inspirowana sceną ze słynnego filmu The Asphalt Jungle (Asfaltowa dżungla).

   Na 40. miejscu znajduje się piosenka w wykonaniu Elvisa Presley'a If Every Day Was Like Christmas, zapowiedź zbliżających się Świąt. Ciekawe, że to już trzeci z rzędu utwór Elvisa na liście brytyjskiej, który choćby przez jeden tydzień znajduje się na tej pozycji (poprzednio - 8 IX Love Letters, a 13 X All That I Am).


  


 Data notowania: 1966-12-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   Top 10 w tym tygodniu prezentuje się, jak następuje: 1. Tom Jones, 2. Good Vibrations, 3. What Would I Be - Val Doonican, 4. My Mind's Eye - the Small Faces, 5. Gimme Some Loving - the Spencer Davis Group, 6. Morningtown Ride - the Seekers, 7. Semi-Detached Suburban Mr. James - Manfred Mann, 8. Just One Smile - Gene Pitney, 9. Friday on My Mind - the Easybeats, 10. Holy Cow - Lee Dorsey. My Mind's Eye to czwarty z rzędu na liście utwór w Top 10 zespołu the Small Faces (poprzednie to Sha La La La Lee, Hey Girl i All Or Nothing). To jego własny utwór, choć refren został zapożyczony z kolędy Angels from the Realms of Glory. Czwórka londyńczyków odnosiła w 1966 największe sukcesy, do czego przyczyniał się także mocno podkreślany przez nich styl 'modsów'. Piękna piosenka Seekersów to folkowy standard Malvina Reynolda, który zespół umieścił na płycie Best of the Seekers, pierwszym nie-brytyjskim, ani nie-amerykańskim albumie, który znalazł się na 1. miejscu listy albumów w UK. Ciekawostka odnośnie do tytułu piosenki zespołu Manfred Mann: kompozycja Geoffa Stevensa i Johna Cartera zatytułowana była pierwotnie Semi-Detached Suburban Mr. Jones, jednak ze względu na swego niedawnego wokalistę, który rozpoczął karierę solową - Paula Jonesa, Manfred zdecydował o niewielkiej korekcie w tytule.


  


 Data notowania: 1966-12-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   Po raz drugi w tym roku w pierwszej dziesiątce znajduje się utwór z dniem tygodnia w tytule: Friday on My Mind, australijskiego kwintetu the Easybeats (w tym czasie grał już na stałe w Anglii), dotarł do swej najwyższej pozycji - 6. W utworze tym zaprezentowano jeden ze słynniejszych riffów gitarowych; sukces utworu zapewniały też świetne kontrharmonie, ostre brzmienie gitar i szalenie mocne uderzenie. Poprzednio, w czerwcu tego roku do 5. miejsca doszła piosenka the Mama's & the Papa's - Monday Monday. Następny taki 'tygodniowy' utwór wejdzie do pierwszej dziesiątki 26 I 1967: Ruby Tuesday Rolling Stonesów z podwójnego SP (z Let's Spend the Night Together).
Na 36. miejsce wchodzi In the Country, ostatni utwór Cliffa Richarda razem z Shadowsami w Top 20 listy brytyjskiej, a w ogóle przedostatni wspólny na tej liście. Zagrają jeszcze razem w piosence Don't Forget to Catch Me z listopada 1968.


  


 Data notowania: 1966-12-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   Z kilku tegotygodniowych nowości największą karierę zrobi w UK utwór znakomitego wokalisty i kompozytora Billy'ego Stewarta Sitting in the Park w wykonaniu Georgiego Fame'a & the Blue Flames. Piosenka dojdzie do 12. miejsca i będzie przebywać na liście przez 10 tygodni, czyli do 23 II 1967. Fame potwierdził nią definitywnie fakt jazzowych inspiracji swej twórczości.
Swą listę roku 1966 ogłasza tygodnik "NME": za najwybitniejszego piosenkarza uznano Presley'a (w UK - Cliffa Richarda), piosenkarkę - Dusty Springfield, zespół - the Beach Boys (w UK - the Beatles), za najbardziej obiecującego piosenkarza - Steviego Wondera, za najbardziej obiecującą nową grupę - the Spencer Davis Group, a za przebój roku - Eleanor Rigby Beatlesów.


  


 Data notowania: 1966-12-29  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   W tym tygodniu została powtórzona lista sprzed tygodnia, dlatego też Green Green Grass of Home Toma Jonesa znajduje się piąty tydzień na czele zestawienia, Distant Drums Jima Reevesa już czwarty tydzień przebywa na 14. miejscu, Fa Fa Fa Fa Fa (Sad Song) Otisa Reddinga - po raz trzeci na 27.
Rok 1966 stał pod znakiem zespołów: the Four Tops, którzy wprowadzają wytwórnię Tamla Motown na 1. miejsce listy brytyjskiej jednym z najpiękniejszych utworów soulowych - Reach out (I'll Be There), the Beach Boys, najpopularniejszych wykonawców tego roku oraz kwintetu Dave Dee, Dozy Beaky, Mick & Tich, który ogłoszono wykonawcą no. 1. W tymże roku definitywnie pożegnało się z brytyjską listą przebojów dwoje artystów: jedna z najwybitniejszych wokalistek - Connie Francis i brytyjski piosenkarz Adam Faith. Francis ostatni raz notowana była 27 I 1966 w utworze Jealous Heart. Ogółem spędziła w zestawieniach 'NME' i 'Rec. Ret.' aż 241 tygodni. Faith odnosił jeszcze większe sukcesy: gdy 27 X żegnał się na zawsze z listą był to jego 251. tydzień pobytu! Gdy 18 VIII podwójny SP the Beatles Yellow Submarine / Eleanor Rigby znalazł się na czele listy, była to ich jedenasta z rzędu płyta na 1. miejscu - rekord do dziś nie pobity (niestety, następny SP zespołu - Penny Lane / Strawberry Fields Forever dojdzie tylko do 2. pozycji); oczywiście, nie liczę tu dwóch płyt ze starymi nagraniami, wydanych przez Polydor: My Bonnie (z Tonym Sheridanem) i Ain't She Sweet. Najpopularniejszym utworem gwiazdkowym była w tym roku piosenka w wykonaniu Elvisa Presley'a If Every Day Was Like Christmas. Najpopularniejszym albumem roku 1966 była płyta ze ścieżką dźwiękową ze słynnego musicalu Rodgersa i Hammersteina II w reżyserii Roberta Wise'a The Sound of Music z Julie Andrews w roli głównej.

Bilans roku:


utwór roku: Distant Drums - Jim Reeves,

wykonawca roku: Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich,

najpopularniejsze utwory: 1. Green Green Grass of Home - Tom Jones, 2. Distant Drums - Jim Reeves, 3. Strangers in the Night - Frank Sinatra, 4. Spanish Flea - Herb Alpert & the Tijuana Brass, 5. Good Vibrations - the Beach Boys,

najpopularniejsi wykonawcy: 1. the Beach Boys, 2. the Troggs, 3. the Beatles, 4. the Spencer Davis Group, 5. the Kinks,

SPs z pierwszej setki wszech czasów: Distant Drums - Jim Reeves (41. miejsce), Reach out (I'll Be There) - the Four Tops (75. miejsce),

golden SP: Green Green Grass of Home - Tom Jones,


SPs the Beach Boys: Barbara Ann (3. miejsce), Sloop John B (2. miejsce), God Only Knows (2. miejsce), Good Vibrations (1. miejsce),

SPs Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich: You Make It Move (26. miejsce), Hold Tight (4. miejsce), Hideaway (10. miejsce), Bend It (2. miejsce), Save Me (6. miejsce).


  


 Data notowania: 1967-01-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   Na pierwsze Top 10 w nowym roku 1967 złożyły się następujące utwory: 1. Green Green Grass of Home, 2. Morningtown Ride - the Seekers, 3. Sunshine Superman - Donovan, 4. Save Me - Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich, 5. Happy Jack - the Who, 6. Dead End Street - the Kinks, 7. What Would I Be - Val Doonican, 8. You Keep Me Hangin' on - the Supremes, 9. In the Country - Cliff Richard i 10. My Mind's Eye - the Small Faces. Na uwagę zasługują tu zwłaszcza Sunshine Superman, największy - obok Catch the Wind - przebój Donovana oraz interesujący tekstowo Dead End Street, co w przypadku Kinksów było już niemal regułą. SP Donovana, wydany przez wytwórnię Epic, około cztery miesiące wcześniej stał się wielkim przebojem w USA (1. miejsce na liście 'Billboardu' 3 IX 1966); w UK SP z tym utworem wyda Pye i za tydzień dojdzie on do 2. pozycji 'Record Retailer' (to będzie 'szczyt możliwości' tego piosenkarza we własnej ojczyźnie). Tą piosenką wykonawca wprowadzał się już wyraźnie do ruchu 'flower power', ale uwagę zwracała przede wszystkim perfekcyjność techniczna nagrania, jego realizacji podjął się menadżer i pierwszy producent płyt Animalsów - Micky Most. W styczniu, na zaproszenie teatru Old Vic, Donovan rozpoczął prace nad muzyką do szekspirowskiej komedii Jak wam się podoba (As You Like It) z Laurence Olivierem w roli głównej. Natomiast kontrowersyjne nagranie the Kinks było trzecim z rzędu w pierwszej piątce i szóstym - w pierwszej dziesiątce tego zespołu. Kontrowersje dotyczą i wykonania i tematyki utworu. Po pierwsze był on wykonywany przez Ray'a Daviesa i resztę muzyków w manierze angielskich teatrów bulwarowych, co było zupełnym ewenementem wśród grup rockowych. Po drugie - bohaterem jest tu proletariusz żyjący 'bez roboty, na zasiłku, o chlebie z miodem przy niedzieli', aby w końcu zastanowić się 'po co żyć w dwupokojowym mieszkanku na drugim piętrze z zaległym czynszem, w oczekiwaniu na poborcę i wyrzucenie na bruk'. W pierwszym tygodniu roku odnotowano chyba najważniejszy debiut 1967: w utworze Billy'ego Robertsa Hey Joe na liście pojawia się the Jimi Hendrix Experience. Drugi istotny debiut w tym tygodni to arcypopularni w tym roku Monkeesi w piosence I'm a Believer.


  


 Data notowania: 1967-01-12  (Record Retailer) 
Numer 1: Tom Jones - ''Green Green Grass of Home''(Decca) F 22511

   Donovan w utworze Sunshine Superman osiąga swą najwyższą pozycję, jaką kiedykolwiek zajmował na liście brytyjskiej: wraz z piosenką zespołu the Seekers zajmuje ex equo 2. miejsce. Na przeszkodzie w dojściu do szczytu listy stanęli Tom Jones i wschodząca gwiazda muzycznych programów telewizyjnych - amerykański kwartet the Monkees. Powoli spada z listy tytułowa piosenka z filmu szpiegowskiego Deadlier Than the Male, wykonywana przez the Walker Brothers. Film, podobnie jak sama piosenka (34. miejsce na naszej liście), nie odniósł większego sukcesu.