Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Tennessee Ernie Ford


 Data notowania: 1955-03-11  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

 

   "NME" chart: 21 I-1 VII '55 (24 tyg.), no. 1 11 III-22 IV '55 (7 tyg.), 50. utwór listy brytyjskiej wszech czasów;
inne wersje: Bily Fury (27. m. '66)

   [George Wyler, Irving Taylor] Give Me Your Word był początkowo stroną "B" SP River of No Return, jednak dzięki wielokrotnym emisjom w AFN (American Forces Network) ta druga strona z Top 10 listy country "Billboardu" weszła, ku zaskoczeniu wszystkich, na sam szczyt listy brytyjskiej. W AFN zamieniono obie strony, gdyż ktoś doszedł do wniosku, że "to niecodzienne słyszeć amerykańskiego kowboja, śpiewającego wykwintną balladę". Ten "kowboj", zanim został piosenkarzem, był wcześniej spikerem radiowym i nawigatorem lotniczym. Zmarł 17 X 1991 w wyniku błędu dietetycznego po posiłku w... Białym Domu.


  


 Data notowania: 1955-03-18  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   Niecodzienny przypadek w historii listy brytyjskiej: Ruby Murray ma rekordową liczbę pięciu utworów w zestawieniu z jednego, właśnie tego tygodnia. Te utwory to: Heartbeat, Softly Softly, Happy Days & Lonely Nights, Let Me Go Lover i If Anyone Finds This I Love You. Dla piosenki Heartbeat był to ostatni tydzień jej pobytu, a If Anyone Finds This I Love You debiutowała właśnie na liście. To smutny lament sieroty, który Murray śpiewała w duecie z Anne Warren, był to również cover, tym razem z repertuaru amerykańskiej wokalistki Kay Starr. Wydanie tego SP zbiegło się akurat z 20. rocznicą urodzin piosenkarki z Belfastu.
Dokładnie dwa tygodnie wcześniej (dopiero!) Nat 'King' Cole zadebiutował na liście pop 'Billboardu' balladą Darling Je Vous Aime Beaucoup. Trzecim przebojem była tam angielska piosenka A Blossom Fell, który w tym tygodniu doszedł do 3. miejsca listy 'NME'. W UK śpiewał ją przeżywający pułap swych sukcesów Dickie Valentine, jednak dotarł zaledwie do 12. pozycji. W USA Capitol wydał A Blossom Fell na podwójnym SP ze świetnym rhythm'n'bluesowym utworem Rose Marie McCoy - If I May.


  


 Data notowania: 1955-03-25  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   Wydaje się, że Dean Martin nagrał dwa najnowsze swoje przeboje (i to na jednym SP!) z myślą o rynku brytyjskim: pierwszy - piosenkę the Ames Brothers The Naughty Lady of Shady Lane (5. miejsce), drugi - wielki sukces w USA Joan Weber Let Me Go Lover, który właśnie wszedł na 3. miejsce. To był dobry ruch, gdyż oba zdystansowały wersje brytyjskie. Na liście jednak trwa atak rytmów latynoamerykańskich: melduje się jedna z najpopularniejszych melodii tego gatunku - Cherry Pink & Apple Blossom White w wykonaniu orkiestry "króla" mamba Pereza Prado.


W marcu Bill Haley wyrusza do Hollywood, aby rozpocząć zdjęcia do swego pierwszego filmu.

  


 Data notowania: 1955-04-01  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   Dość niespodziewanie Dean Martin nagrał typową francuską piosenkę Sous les Ponts de Paris, królującą wówczas w nocnych kabaretach paryskich, w jego wykonaniu zatytułowana była Under the Bridges of Paris. Również niespodziewanie utwór ten nie odniósł najmniejszego sukcesu w USA. W tym samym tygodniu pojawiła się na liście druga wersja angielska - niezapomnianej i niezrównanej pieśniarki amerykańskiej Earthy Kitt, która zresztą przez większą część życia mieszkała i występowała właśnie w Paryżu. Oba nagrania odniosły w UK spory sukces (z minimalną przewagą wersji czarnej wokalistki z Płd. Karoliny).


  


 Data notowania: 1955-04-08  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   Kolejna wersja Cherry Pink & Apple Blossom White wchodzi na listę, tym razem w wykonaniu słynnego trębacza brytyjskiego Eddiego Calverta. Oba nagrania staną się wkrótce wielkimi przebojami na całym świecie. Ze spraw spoza listy na uwagę zasługuje informacja z 2 kwietnia o powołaniu George'a Martina w miejsce Oscara Preussa (ponad 50 lat pracy w brytyjskim przemyśle nagraniowym) na szefa wytwórni Parlophone, oddziału firmy EMI.


  


 Data notowania: 1955-04-15  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   W zestawieniach listy brytyjskiej pojawia się kolejny wielki przebój - Stranger in Paradise Tony'ego Bennetta. Należy też zauważyć piosenkę Earth Angel w wykonaniu kanadyjskiej grupy wokalnej the Crew Cuts, to utwór rhythm'n'bluesowy, niestety - zbyt mocno wygładzony.


  


 Data notowania: 1955-04-22  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Give Me Your Word''(Capitol) CL 14005

   Na 20. pozycję listy brytyjskiej wchodzi trzeci w jej historii utwór rhythm'n'bluesowy: Tweedly Dee Amerykanki Georgii Gibbs. Trzeba go odnotować mimo, iż nie zrobił dużej kariery w UK - już w następnym tygodniu nie było go na liście. Od tego też tygodnia aż do 15 lipca włącznie, czyli przez 13 kolejnych zestawień, na liście zawsze znajdowały się co najmniej trzy utwory w dwóch lub trzech wersjach. Wiadomo - rok coverów!


  


 Data notowania: 1956-01-20  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Sixteen Tons''(Capitol) CL 14 500

 

   "NME" chart: 6 I-16 III '56 (11 tyg.), no 1 20 I-10 II '56 (4 tyg.); "Billb." chart: 1 m.;
inne wersje: Frankie Laine (10. m. '56)

   [Merle Travis] SP z tym "strzelającym palcami" utworem został sprzedany w USA w bezprecedensowym nakładzie 600 tys. egzemplarzy w ciągu dziewięciu dni i stał się oczywiście przebojem no. 1 po obu stronach Atlantyku, pomimo wstrzymania jego emisji przez BBC z powodu wspomnienia w tekście św. Piotra. Tę pieśń górników kopalni węgla nagrał jako pierwszy jej kompozytor Merle Travis w 1947. Pod koniec lat 50. Ford osiągnął znaczne sukcesy kilkoma świetnie sprzedającymi się albumami z muzyką gospel, w tym albumem Hymns, który był pierwszą złotą płytą długogrającą, nagraną przez solowego artystę. W UK sparodiował ten utwór znany komik-piosenkarz Max Bygraves, wykonując Seventeen Tons.

   Trzy wersje Ballad of Davy Crockett osiągnęło pierwszą dwudziestkę zarówno w UK, jak i w USA; najpopularniejszą było wykonanie Billa Hayesa, który prowadził na liście 'Billboardu' oraz zajmował przez trzy tygodnie 2. miejsce na liście 'New Musical Express'. Piosenka pochodziła z filmu Walta Disney'a Davy Crockett, King of the Wild Frontier, a śpiewana z towarzyszeniem orkiestry Archiego Bleyera. Hayes urodził się w Illinois, podobno na samym wierzchołku jednego z wysokich szczytów tamtejszych gór. Od 1951 był stałą gwiazdą programu TV "Show of Stars". W USA popularne w jego wykonaniu były znane standardy: Charmaine, Too Young i High Noon (ten ostatni ze słynnego westernu pod tym samym tytułem; w wersji polskiej - W samo południe). Później Hayes nagrał też The Ballad of James Dean i The Ballad of Wyatt Earp.

Inna wersja - Tennesseego Erniego Forda (The Ballad of Davy Crockett), miała ponoć być 'prawdziwsza', gdyż Ford, podobnie jak filmowy Crockett, pochodził z Tennessee. W każdym razie serial TV z tym wykonaniem bił w USA rekordy powodzenia.


  


 Data notowania: 1956-01-27  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Sixteen Tons''(Capitol) CL 14 500

   Na liście pojawiają się dwa wysoko notowane utwory. Pierwszy z nich - Zambesi dotarł do 2. miejsca, wykonywał go popularny amerykański pianista honky-tonk Lou Busch wraz ze swą orkiestrą i chórem, znany też jako Joe "Fingers" Carr. Ten wyjątkowo melodyjny utwór instrumentalny, oparty na rytmach afrykańskich, był jego pierwszym z dwóch na oficjalnej brytyjskiej liście przebojów, ten drugi, Portuguese Washerwoman, wydał na początku lata 1956 już pod prawdziwym nazwiskiem. Drugi utwór, który dostał się na listę właśnie w tym tygodniu, to cover słynnego przeboju Plattersów Only You w wykonaniu amerykańskiego kwartetu uniwersyteckiego the Hilltoppers (wersja oryginalna nie była wówczas jeszcze dostępna w UK). Ten świetny zespół wokalny, rozpoznawany charakterystycznym ubiorem (zawsze specyficzne swetry swego college'u), był kolejną ofiarą podbijającego świat rock'n'rolla. Członkiem Hilltoppersów był m. in. Billy Vaughn, który odnosił nieco później spore sukcesy jako szef orkiestry. Zespół często zmieniał skład i może dzięki temu występował i nagrywał jeszcze w latach 70.


  


 Data notowania: 1956-02-03  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Sixteen Tons''(Capitol) CL 14 500

   Jest to ostatni tydzień pobytu na liście (We're Gonna) Rock around the Clock po jego ogromnym sukcesie w UK, uwieńczonym prowadzeniem przez pięć tygodni. Ten sam SP wróci jeszcze czterokrotnie na listę brytyjską, a ponadto w latach 1968 i 1974 pojawią się jego reedycje, wydane przez MCA.


  


 Data notowania: 1956-02-10  (New Musical Express) 
Numer 1: Tennessee Ernie Ford - ''Sixteen Tons''(Capitol) CL 14 500

   Początek pobytu na liście trzech wielkich przebojów: Memories Are Made of This Deana Martina, It's Almost Tomorrow zespołu the Dreamweavers i Band of Gold Dona Cherry'ego. Dwa pierwsze znajdą się wkrótce na szczycie listy "NME", Cherry natomiast dotrze do miejsca 5. Band of Gold to piosenka napisana kilka lat wcześniej dla Kit Carson przez kompozytora angielskiego Jacka Taylora i amerykańskiego dziennikarza Boba Musela, świetnej aranżacji dokonał, debiutujący w tej roli, Ray Coniff. Wszystko to złożyło się na - jedyną zresztą - złotą płytę w USA dla Cherry'ego. Resztę życia (zmarł w 1995) piosenkarz dzielił między śpiewaniem a grą w golfa, w której odnosił bardzo duże sukcesy.
Tuż za Sixteen Tons uplasował się (tylko na ten jeden tydzień) Frank Sinatra z (Love Is) The Tender Trap. Utwór pochodził z filmu o tym samym tytule, a sukces w UK odniósł tuż po wyróżnieniu go przez czytelników 'New Musical Express' tytułem piosenkarza roku. Podczas wręczenia nagrody przedstawiała go Ruby Murray.