Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Temperance Seven (the)


 Data notowania: 1961-05-25  (Record Retailer) 
Numer 1: Temperance Seven (the) - ''You're Driving Me Crazy''(Parlophone) R 4757

 

   'Rec. Ret.' chart: 30 III-13 VII '61 (16 tyg.), no. 1 25 V '61 (1 tydz.)

   [Walter Donaldson] Label: The Temperance Seven vocal refrain by Paul Mac Dowell. Początek lat 60. to na brytyjskim rynku muzyki pop istny zalew muzyki rodzimych zespołów jazzu tradycyjnego: Kenny Ball & his Jazzmen, Chris Barber's Jazz Band, Mr. Acker Bilk & his Paramount Jazz Band, Terry Lightfoot & his New Orlean Jazzmen to kilka przykładów z licznego grona. Jednak tylko jednemu udało się wejść na 1. miejsce listy brytyjskiej - wokalno-instrumentalnemu septetowi (właściwie częściej - nonetowi), prezentującemu typowy angielski humor, the Temperance Seven. To była największa niespodzianka show-biznesu na Wyspach roku 1961. Byli krótko popularni, ale w tym czasie zdołali, jak nikt inny, przywrócić muzykę jazz-bandów i atmosferę lat 20. i 30. Był to ostatni zespół, którym zajmował się George Martin przed związaniem się z Beatlesami, oczywiście to on był producentem tego nagrania (jego debiut realizatorski na szczycie listy brytyjskiej). Popularność zespołu ograniczyła się wyłącznie do 1961, jednak w tymże roku miał on aż cztery SPs w Top 30 i dwa LPs w Top 20 listy albumów. W oryginale You're Driving Me Crazy był przebojem z 1930 znanych w latach 40. i 50. Guy'a Lombardo & his Royal Canadians. W 'Umiarkowanej Siódemce' lider - Paul Mac Dowell, śpiewał tekst utworu przez megafon, później ten chwyt zastosowali w swych utworach inni muzycy, także z tamtej epoki, z the New Vaudeville Band. W zespole występował też (ale krótko) Ted Wood, brat słynnego członka grup the Faces i the Rolling Stones - Rona Wooda.