Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Slim Whitman


 Data notowania: 1955-07-29  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

 

   "NME" chart: 15 VII-18 XI '55 (19 tyg.), no. 1 29 VII-7 X '55 (11 tyg.);
no 458 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Otto Harbach, Oscar Hammerstein II, Rudolf Friml, Stothart] Trzy lata po osiągnięciu wielkiego sukcesu w USA piosenką Indian Love Call, pochodzącą z musicalu z 1924 i filmu W. S. Van Dyke'a z 1936 Rose Marie, ten pochodzący z Florydy 31-letni piosenkarz country (urodzony 20 I 1924) wydał w UK SP z utworem tytułowym Rudolfa Frimla, Otto Harbacha i Oscara Hammersteina II, który niespodziewanie pobił tam wszystkie rekordy powodzenia (sprzedano ponad 750 tys. egzemplarzy). Ponadto przez 36 lat dzierżył rekord najdłużej - 11 tygodni - przebywającego bez przerwy utworu na 1. miejscu w UK, aż do czasu, gdy w 1991 (Everything I Do) I Do It for You Bryana Adamsa znajdowało się na szczycie przez 16 tygodni. Rose Marie to oczywiście piosenka o miłości, w tym wypadku o miłości trudnej - sierżanta Bruce'a z Królewskiej Policji Konnej, który ma schwytać zabójcę policjanta, do sławnej śpiewaczki operowej Marie de Flor, która okazuje się być siostrą ściganego. W oryginale wykonywał ją duet Nelson Eddy & Jeanette MacDonald. W USA ten SP wszedł w 1954 jedynie do pierwszej dziesiątki listy country. Whitman nie był jedynym amerykańskim piosenkarzem, któremu nie wiodło się we własnej ojczyźnie i który zasługiwał na większe nakłady płytowe, do tych, którzy nie doceniani u siebie, dobrze trafiali swymi płytami w rynek angielski, należeli m. in. Rosemary Clooney, Johnnie Ray, Frankie Laine i - w tamtych czasach (to może być niespodzianką) - "The Voice", Frank Sinatra. Na koniec dwie ciekawostki. W 1977 jego płyta Red River Valley weszła na 1. miejsce listy albumów w UK, przez co Whitman stał się najstarszym wykonawcą na szczycie tych zestawień. On też śpiewał główny temat w filmie Mars Attacks!.

   Napór nowej muzyki, czyli rock'n'rolla, jednak trwa: w USA Bill Haley & his Comets wydają podwójny SP Razzle Dazzle / Two Hound Dogs, a niebawem pojawi się w USA jego muzyczna kopia - Boyd Bennett & the Rockets z piosenką Seventeen.


  


 Data notowania: 1955-08-05  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Wspomniany Frank Sinatra właśnie pojawił się na liście brytyjskiej z doskonałą swingującą piosenką Learnin' the Blues, dojdzie z nią aż do 2. miejsca , a spadnie z listy dopiero w listopadzie. W utworze towarzyszy mistrzowi orkiestra Nelsona Riddle'a.


  


 Data notowania: 1955-08-12  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Bardzo mało nowości i mało zmian na liście brytyjskiej, Slim Whitman i jego wersja Rose Marie biją wszelkie rekordy popularności na Wyspach.


  


 Data notowania: 1955-08-19  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Jedyny swój przebój na listę brytyjską wprowadza popularna również w Polsce w tamtych latach paryżanka Caterina Valente. Piosenka The Breeze & I opowiada o matce wykonawczyni, światowej sławy klownie cyrkowym. Valente, uzdolniona piosenkarka i tancerka, śpiewająca w wielu językach i jednorazowa artystka cyrkowa, była jedną z najpopularniejszych wykonawczyń muzyki popularnej w późnych latach 50. Utworem The Breeze & I znalazła się w pierwszej dwudziestce zarówno w UK (tu doszła nawet do 5. pozycji), jak i w USA. W oryginale była to piosenka kubańska Andalucia, dzięki której spory sukces w 1940 odnieśli Jimmy Dorsey i jego orkiestra oraz zespół Xaviera Cugata z wokalistką Dinahą Shore.


  


 Data notowania: 1955-08-26  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Ostatni tydzień na liście brytyjskiej przebywa wielki przebój latynoamerykański Cherry Pink & Apple Blossom White w wykonaniu trębacza brytyjskiego, Eddiego Calverta. Jest to jednocześnie sygnał zbliżającego się końca tak wielkiego powodzenia rytmów latynoskich na Wyspach.


  


 Data notowania: 1955-09-02  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Świetnie zaaranżowana i jak zawsze bezbłędnie wykonana przez Franka Sinatrę piosenka Not As a Stranger pojawia się na 18. miejscu listy i... jest to jednocześnie ostatni jej tydzień w zestawieniach "NME". Na szczęście 'The Voice' ma jeszcze jeden utwór na liście: swingujący Learnin' the Blues, który już drugi tydzień okupuje 2. pozycję i nie zejdzie z niej przez kolejne trzy tygodnie (do 23 września włącznie). Również w USA stał się wielkim przebojem, prowadząc na liście 'Billboardu' przez dwa tygodnie w lipcu. Popularność Sinatry u młodzieży w tym czasie była dokładnie taka sama, jak w latach 40., mimo iż przekroczył on czterdziesty rok życia. Tak samo, jak dawniej, nastolatki wrzeszczały i mdlały na jego koncertach.


  


 Data notowania: 1955-09-09  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Dwie nowości w wykonaniu dwóch uznanych i popularnych sław: Close the Door Stargazersów i Love Me Or Leave Me Sammy'ego Davisa jr. The Stargazers, którzy zostali uznani przez "NME" za grupę roku 1955, przedstawili tu nagranie z repertuaru Jima Lowe'a. Dla Davisa jr. natomiast był to pierwszy utwór w Top 10 listy brytyjskiej. Artysta uchodził już wówczas za wielkiego showmana, z Sinatrą i Deanem Martinem należał do słynnej "Rat Pack", a w tak dobrym przyjęciu Love Me Or Leave Me dodatkowo przyczynił się wydany właśnie wtedy świetny album Starring Sammy Davis Jr. Jednocześnie jest to ostatni tydzień pobytu na liscie wielkiego przeboju Almy Cogan - Dreamboat.


  


 Data notowania: 1955-09-16  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Pojawia się utwór, który za miesiąc (dopiero!) zmieni na 1. miejscu wielki przebój Slima Whitmana: The Man from Laramie Jimmy'ego Younga.


  


 Data notowania: 1955-09-23  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   W tym właśnie czasie dochodzi do znaczących wydarzeń w brytyjskiej pop-kulturze: rozpoczyna działalność pierwsza komercyjna stacja TV, stając się zdecydowaną konkurencją wobec rozgłośni BBC, a ponadto na łamach "NME" pojawia się pierwsza w tym magazynie wzmianka o rock'n'rollu. Nie przeszkadza to w wejściu na listę przebojów tego czasopisma klasycznego utworu w stylu sweet music Blue Star, pochodzącego z amerykańskiego serialu TV Medic, w wykonaniu orkiestry Cyrila Stapletona. Piosenka odniosła duży sukces, dochodząc aż do 2. miejsca listy, piosenka, gdyż Stapleton zaprosił do nagrania wokalistkę the Eric Winstone Band - Julie Dawn. Orkiestra Cyrila Stapletona otrzymała od razu własny program w TV BBC.


  


 Data notowania: 1955-09-30  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Począwszy od tego tygodnia w ciągu trzech kolejnych zestawień wchodzą na listę cztery wersje piosenki Hey There Jerry'ego Rossa: najpierw Rosemary Clooney, następnie Sammy'ego Davisa jr. i Lity Rozy, a wreszcie Johnniego Ray'a. Utwór pochodził ze święcącego od przeszło roku sukcesy na Broadway'u musicalu The Pajama Game, a sam temat oparty został na muzyce Wolfganga Amadeusa Mozarta.


  


 Data notowania: 1955-10-07  (New Musical Express) 
Numer 1: Slim Whitman - ''Rose Marie''(London) HL 8061

   Na liście pojawia się kolejny utwór z musicalu The Pajama Game i to od razu w dwóch wersjach: Hernando's Hideaway, wykonywany przez the Johnston Brothers i Johnniego Ray'a. Zaskakujące, że zdecydowanie większą popularnością cieszyła się interpretacja wokalnej grupy z UK.