Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Shirley Bassey


 Data notowania: 1959-02-20  (New Musical Express) 
Numer 1: Shirley Bassey - ''As I Love You''(Philips) PB 845

 

   "NME" chart: 19-26 XII '58, 9 I-1 V '59 (19 tyg.), no. 1 20 II-13 III '59 (4 tyg.);
no. 23. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Jay Livingstone, Ray Evans] Label: Shirley Bassey & Wally Stott & his Orchestra. Autorami tej pięknej ballady, która była najwyżej notowanym przebojem w latach 50. tej legendarnej walijskiej piosenkarki, byli Livingstone i Evans. Wcześniejsze wersje, wykonywane przez tak popularne piosenkarki, jak Jo Stafford i Carmen McCrae (w filmie The Big Beat z 1957) nie miały żadnego powodzenia. Spośród wszystkich wokalistek brytyjskich to właśnie Shirley Bassey (urodzona w Cardiff 8 I 1937) wprowadziła najwięcej płyt na światowe listy albumów (na listę brytyjską - 35). To prawdziwa "Królowa Estrady Brytyjskiej" o nadzwyczajnej elegancji, czarze i wielkim talencie rewiowym. Dzięki niezwykłej sile wyrazu i potężnemu głosowi nadano jej przydomek "Bassey the Belter". Po sukcesie As I Love You podbiła Amerykę (robi to zresztą regularnie), współpracując z orkiestrami Wally'ego Stotta, Nelsona Riddle'a i Woody'ego Hermana. Jest w dalszym ciągu popularna, zwłaszcza jako artystka kabaretowa, ale nie tylko, gdyż to ona wylansowała dwa przeboje z filmów o Jamesie Bondzie - Goldfinger i Diamonds Are Forever, a w listopadzie 1996 na liście brytyjskiej znalazł się utwór "Disco" La Passione, który Shirley śpiewała w duecie z Chrisem Rea. Na listę brytyjską wprowadziła 31 SPs; była na niej obecnej w okresie 42 lat! W 2000 otrzymała z rąk Królowej tytuł szlachecki Dame).


  


 Data notowania: 1959-02-27  (New Musical Express) 
Numer 1: Shirley Bassey - ''As I Love You''(Philips) PB 845

   Na liście pojawia się It Doesn't Matter Anymore w wykonaniu Buddy'ego Holly'ego, niebawem no. 1 w UK oraz debiutuje wielka postać brytyjskiego przemysłu rozrywkowego lat 60. - Billy Fury, wykonuje własną piosenkę Maybe Tomorrow. W lutym po raz pierwszy trzy brytyjskie nagrania, w dodatku wszystkie instrumentalne, równocześnie weszły do Top 20 listy "Billboardu": Petite Fleur - Chris Barber's Jazz Band, The Children's Marching Song - Cyril Stapleton i Manhattan Spiritual - Reg Owen. To ostanie nagranie, wydane w USA przez belgijską (!) wytwórnię Palette, wykonywała znana orkiestra, kierowana przez muzyka wybranego w 1954 w plebiscycie "NME" aranżerem roku.


  


 Data notowania: 1959-03-06  (New Musical Express) 
Numer 1: Shirley Bassey - ''As I Love You''(Philips) PB 845

 

   UWAGA - notka do 5. utworu 1959: [Petite Fleur - Chris Barber's Jazz Band (Pye Nixa NJ 2026), "NME" chart: 13 II-10 VII '59, 31 VII-7 VIII '59 (24 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 3.; 'Billb.' chart: 5. m.].

   UWAGA - komentarz do 5. utworu 1959: [Sidney Bechet] Label: Chris Barber's Jazz Band; Clarinet Solo - Monty Sunshine. Coraz wyższe pozycje na liście zajmuje kompozycja jednego z geniuszy jazzowych, saksofonisty sopranowego Sidney'a Becheta, Petite Fleur. Wykonuje go męski jazz-band puzonisty z Hertfordshire, Chrisa Barbera i odnosi nieprawdopodobny sukces (w Polsce był to obowiązkowy utwór prywatkowy przełomu lat 50. i 60.). Barber, zanim stworzył jedno z najpopularniejszych angielskich komb jazzowych, grał muzykę skiflową wraz z Lonniem Doneganem oraz bluesową (m. in. utwory Muddy'ego Watersa i Louisa Jordana). Petite Fleur (Little Flower) został przez Chris Barber's Jazz Band nagrany dużo wcześniej - w 1956, na kilka tygodni przed śmiercią wielkiego kompozytora. Uwaga: główna partię w tym utworze gra nie Barber, lecz klarnecista zespołu - Monty Sunshine.

   Slim Dusty to dziś niemal zupełnie zapomniany, nawet w swej rodzinnej Australii, piosenkarz. Urodził się jako Gordon Kirkpatrick w Nowej Płd. Walii i od 1946 związany był dobrym kontraktem z EMI. Jego piosenka A Pub with No Beer, która zyskała status 'złotego SP' na Antypodach, dochodzi do 3. miejsca w UK. Jej tekst oparty jest na wierszu z czasów II wojny światowej; Dusty wykonuje ją z zespołem Dick Carr & his Bushlanders. On sam zdecydował się na tournée po UK w... 1997.


  


 Data notowania: 1959-03-13  (New Musical Express) 
Numer 1: Shirley Bassey - ''As I Love You''(Philips) PB 845

   Kolejny (po Summertime Blues) standard rockowy Eddiego Cochrana rozpoczyna długą (20 tygodni na liście, włączając reedycję z 1988) przygodę z listą brytyjską. Legendarny już dziś utwór C'mon Everybody, nagrany pod tytułem Let's Get Together stał się dużo większym przebojem w UK, niż w rodzinnych USA. Przed swą tragiczną śmiercią na początku 1960 zdążył jeszcze wprowadzić na listę "NME" dwie piosenki: Somethin' Else i Hallelujah I Love Her So. W 1987 Cochran został wprowadzony do elitarnego Rock'n'Roll Hall of Fame, a w 1988 C'mon Everybody ponownie znalazło się w Top 20 listy brytyjskiej.


  


 Data notowania: 1960-10-13  (Record Retailer) 
Numer 1: Ricky Valance - ''Tell Laura I Love Her''(Columbia) DB 4493

 

   UWAGA - notka do 2. utworu 1960: [As Long As He Needs Me - Shirley Bassey (Columbia DB 4490), "Rec. Ret." chart: 4 VIII '60-23 II '61 (30 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 2].

   UWAGA - komentarz do 2. utworu 1960: [Lionel Bart] Label: Shirley Bassey with the Rita Williams Singers & Geoff Love & his Orchestra. Za Valancem usadowiła się siódemka samych znakomitości: Roy Orbison, Cliff Richard, Adam Faith (How about That), Shirley Bassey, Elvis Presley, the Everly Brothers i the Shadows. Na uwagę zasługuje wykonywana przez Bassey piękna piosenka As Long As He Needs Me, pochodząca ze wspaniałego musicalu Lionela Barta - Oliver. Mimo, iż nie dostała się na 1. miejsce, była jednym z największych przebojów całego roku, wystarczy powiedzieć, że spędziła aż 30 tygodni na liście "Rec. Ret.". W USA popularność zyskała jedynie w 1963 w wykonaniu bezkonkurencyjnego showmana Sammy'ego Davisa Jr.


  


 Data notowania: 1961-09-21  (Record Retailer) 
Numer 1: Shirley Bassey - ''Reach for the Stars / Climb Ev'ry Mountain''(Columbia) DB 4685

 

   'Rec. Ret.' chart: Reach for the Stars - 27 VII-9 XI '61, 23-30 XI '61 (18 tyg.), Climb Ev'ry Mountain - 27 VII-21 IX '62 (9 tyg.), no. 1 21 IX '61;
no. 23. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Udo Jurgens, David West / Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II] Label: Shirley Bassey with Geoff Love & his Orchestra. Oba utwory z tego podwójnego SP brzmią w podobnym stylu: dość pompatyczne, zaśpiewane pełnym, niemal operowym głosem, skomplikowane melodycznie. Reach for the Stars to walc angielski, będący przeróbką niemieckiej piosenki Toner Ich auch komm, Wolin Ich auch Geh, tekst angielski napisał producent tej płyty Norman Newell. Z kolei Climb Ev'ry Mountain to jeden z utworów bardzo popularnego w tamtych czasach filmu The Sound of Music. Ta płyta przypieczętowała rangę Shirley Bassey jako międzynarodowej gwiazdy piosenki. Na liście brytyjskiej pojawiła się jeszcze w 1999. W 2000 otrzymała tytuł szlachecki.