Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Searchers (the)


 Data notowania: 1963-08-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Sweets for My Sweet''(Pye) 7N 15533

 

   'Rec. Ret.' chart: 27 VI-10 X '63 (16 tyg.), no. 1 8-15 VIII '63 (2 tyg.);
inne wersje: CJ Lewis (3. m. '94);
no. 209 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Doc Pomus, Mort Shuman] Sweets for My Sweet został użyty jako strona "A" SP z materiału demo do pierwszego albumu Searchersów, zresztą własnej produkcji. Po starannej obróbce przez znanego realizatora Tony'ego Hatcha piosenka spodobała się, zdobyła olbrzymią popularność i wkrótce stała się czwartym w ciągu czterech miesięcy utworem "Mersey sound" (choć nie angielskim!), który wszedł na 1. miejsce w UK. John Lennon uważał go nawet za najlepszy spośród wszystkich nagranych kiedykolwiek przez grupę liverpoolską (chyba zapomniał o istnieniu grupy the Beatles). Istotnie, bardzo chwytliwa melodia i profesjonalna realizacja wyróżniała ten utwór spośród wielu innych, równie popularnych. Ten wielki debiut tego bardzo popularnego niegdyś zespołu napisała para autorska Pomus i Shuman dla wspaniałej murzyńskiej grupy rhythm'n'bluesowej the Drifters; i w tym wykonaniu osiągnęła ona Top 20 tygodnika "Billboard" w 1961. Nazwa zespołu pochodzi od tytułu westernu Johna Forda z 1956 - Searchers. Zespół powstał w 1960 i był typowany nawet na lidera wśród wykonawców mersey sound. W pierwszym jego składzie byli: Mike Pender (voc, l g), John McNally (rh g, voc), Chris Curtis (dr) i Tony Jackson (voc, b), zastąpiony w 1964 przez Franka Allena. W 1994 Sweets for My Sweet został nagrany z wielkim sukcesem w rytmie reggae przez amerykańskiego wokalistę CJ Lewisa.

   Najwyższą pozycję na liście - 6., uzyskuje piosenka Sukiyaki w oryginalnej wersji Kyu Sakamoto. Równe pół roku wcześniej, w lutym, instrumentalna wersja Kenny'ego Balla & his Jazzmen doszła do 10. miejsca. To jeden z nielicznych utworów, który wszedł do Top 10 w UK w wersji zarówno wokalnej, jak i instrumentalnej. W ubiegłym tygodniu grupa instrumentalna the Tornados (utwór The Ice Cream Man) pożegnała się na zawsze z Top 40 listy brytyjskiej. W tym wszakże tygodniu jeden z jej członków - Heinz Burt (występował jako Heinz) wprowadza na 38. miejsce swoją debiutancką piosenkę Just Like Eddie, poświęconą pamięci Eddiego Cochrana.


  


 Data notowania: 1963-08-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Sweets for My Sweet''(Pye) 7N 15533

   Jeszcze jeden debiut, ale już nie tak znaczący, jak Searchersów, Holliesów czy ostatnio Stonesów. Absolutna blondynka a'la Marilyn Monroe o świetnym głosie - Kathy Kirby, rozpoczyna w tym tygodniu swą krótką karierę na liście wokalną wersją tegorocznego przeboju Shadowsów Dance on. Prawdę powiedziawszy, jest ona niemal wierną kopią (poza wokalem, rzecz jasna) oryginału. Kirby nagra jeszcze co najmniej dwa dużo większe przeboje: jeden z najsłynniejszych utworów lat 50. Secret Love z repertuaru Doris Day (na liście brytyjskiej od listopada 1963 do marca 1964) i Let Me Go Lover (od lutego do kwietnia 1964). Ta druga piosenka miała ogromna powodzenie w 1955 w wykonaniu Teresy Brewer, Joan Weber, a zwłaszcza Deana Martina i największej gwiazdy tamtego roku - Ruby Murray. Oryginalna, dużo wcześniejsza jej wersja nosiła tytuł... Let Me Go Devil.


  


 Data notowania: 1964-01-30  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Needles & Pins''(Pye) 7N 15594

 

   'Rec. Ret.' chart: 16 I-23 IV '64 (15 tyg.), no. 1 30 I-13 II '64 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 13. m.;
inne wersje: Smokie (10. m. '77);
no. 209 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Sonny Bono, Jack Nitzche] Słuchając piosenki Needles & Pins, świat zetknął się po raz pierwszy z nazwiskiem Sonny'ego Bono. Za półtora roku będzie o nim głośno, gdy wraz z żoną - Cher La Pier wylansuje wielki przebój I Got You Babe, teraz jest po raz pierwszy na 1. miejscu w UK, ale jako autor; prowadzący od tego tygodnia utwór jest bowiem jego współautorstwa; producentem był natomiast wielki fachowiec na tym polu - Tony Hatch. Searchersi, z którymi ten utwór jest nierozerwalnie związany, zapożyczyli go od koncertowego wykonania zespołu Cliffa Bennetta & the Rebel Rousers, którego zresztą basista, Frank Allen przeszedł do nich wiosną tego roku. Jednak oryginalna wersja należy do wspaniałej wokalistki amerykańskiej z wczesnych lat rocka - Jackie De Shannon (dała się poznać również jako autorka piosenek m. in. dla Brendy Lee - Dum Dum, Marianne Faithfull - Come & Stay with Me, Kim Carnes - Bette Davis Eyes, duetów the Carpenters i Annie Lennox-Al Green, Byrdsów, a także dla samych Searchersów - When You Walk in the Room). W latach 70. dużą popularnością cieszyło się wykonanie grupy Smokie tej piosenki, a w 1997 sławny kwartet metalowy Megadeth na swym albumie Crypting Writings skorzystał w utworze Use the Man z krótkiego fragmentu Needles & Pins w wersji the Searchers.

   Utworem, który został zmieniony na 1. miejscu (po trzech tygodniach na nim pobytu) na liście 'Billboardu' przez pierwszy wielki przebój Beatlesów w USA (I Want to Hold Your Hand), była piosenka Bobby'ego Vintona There I've Said It Again. Na liście 'Record Retailer' nie odnosiła ona takich sukcesów: już trzeci tydzień znajduje się na najwyższym swym - 34. miejscu i wkrótce wypadnie z listy. Natomiast 'czwórka chłopców z Liverpoolu' za tydzień (7 I) wyląduje w USA; powita ich 25 tys. fanów, a 9 II w TV programie Eda Sullivana obejrzy ich 73 mln widzów. Tak rozpoczęła się the 1. wave of British invasion!
W styczniu ruszył 'Top of the Pops', program TV brytyjskiej, oparty na Top 20 listy brytyjskiej. O jego popularności świadczy fakt emitowania go w zasadzie w niezmienionej postaci do dziś.


  


 Data notowania: 1964-02-06  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Needles & Pins''(Pye) 7N 15594

   Pierwsza piątka wygląda w tym tygodniu następująco: 1. Needles & Pins - the Searchers, 2. I'm the One - Gerry & the Pacemakers, 3. Hippy Hippy Shake - the Swinging Blue Jeans, 4. Glad All over - the Dave Clark Five, 5. As Usual - Brenda Lee. Niestety, nie udało po raz czwarty z rzędu Gerry'emu & the Pacemakers wejść własną kompozycją na 1. miejsce listy; Searchersi okazali się zbyt dobrzy. Piękna ballada Alexa Zanetisa As Usual była siódmą i ostatnią piosenką Brendy Lee w brytyjskiej Top 10.


  


 Data notowania: 1964-02-13  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Needles & Pins''(Pye) 7N 15594

   W tym tygodniu kończy definitywnie karierę na liście wielka gwiazda początku lat 60. - Helen Shapiro, co ciekawe, nie miała jeszcze wówczas 18 lat. Jej ostatnim utworem był słynny przebój Elvisa Presley'a Fever.


  


 Data notowania: 1964-05-07  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Don't Throw Your Love away''(Pye) 7N 15630

 

   'Rec. Ret.' chart: 16 IV-25 VI '64 (11 tyg.), no. 1 7-14 V '64 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 16. m.;
no. 209 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Billy Jackson, Jimmy Wisner] To już trzeci, ale też ostatni utwór Searchersów na szczycie listy brytyjskiej. Autorem tej piosenki był niejaki Kokomo (właśc. Jimmy Wisner), instrumentalista, znany właściwie tylko z tego jednego przeboju. W utworze zabrakło już charakterystycznego falsetu basisty i wokalisty Tony'ego Jacksona, który postanowił rozpocząć karierę solową; zastąpił go Frank Allen. Oryginalna wersja tej piosenki znajdowała się na stronie "B" jednego z SPs amerykańskiego zespołu wokalnego the Orlons. Mimo, iż zmiany personalne w zespole były znaczące (w 1966 odszedł drugi jego filar - perkusista Chris Curtis), zespół działał aż do 1981 (niezależnie od istnienia dwóch grup byłych członków).

   Znów zabawna sekwencja utworów w pierwszej dziesiątce. Trzy dotychczasowe nos. 1 z rzędu ze słowem "love" w tytule: Don't Throw Your Love away (1. miejsce), A World without Love (4.) i Can't Buy Me Love (7.).


  


 Data notowania: 1964-05-14  (Record Retailer) 
Numer 1: Searchers (the) - ''Don't Throw Your Love away''(Pye) 7N 15630

   Na liście pojawia się kilka utworów godnych wzmianki. I Love You Baby Freddiego & the Dreamers to nowa wersja przeboju Paula Anki z 1957. Shout 15-letniej Lulu & the Luvvers to bodaj najbardziej ekspresyjne wykonanie tamtego sezonu. Pierwowzór z 1959 należał do rhytm'n'bluesowej grupy murzyńskiej the Isley Brothers. W 1962 w Top 10 listy "Billboardu" umieścił ją Joey Dee & the Starliters (ci od Peppermint Twist - lutowo-marcowego przeboju 1962 w UK). Lulu była wtedy nazywana "szkocką odpowiedzią na Brendę Lee". You've Got Love śpiewają Buddy Holly & the Crickets; pierwszy i ostatni raz w taki właśnie sposób sygnowany jest ich utwór (w każdym innym przypadku zaznaczano na krążku jako wykonawcę albo samego wokalistę, albo sam zespół).