Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Sandie Shaw


 Data notowania: 1964-10-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''(There's) Always Something There to Remind Me''(Pye) 7N 15704

 

   'Rec. Ret.' chart: 8 X-17 XII '64 (11 tyg.), no. 1 22 X-5 XI '64 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 52. m.;
inne wersje: Naked Eyes - Always Something There to Remind Me (59. m. '83), Tin Tin Out featuring Espiritu - Always Something There to Remind Me (14. m. '95);
no. 128. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Burt Bacharach, Hal David] Obie najpopularniejsze piosenkarki brytyjskie 1964 - Cilla Black i Sandie Shaw (właśc. Sandra Goodrich) na pierwsze swe naprawdę wielkie przeboje wybrały kompozycje słynnej pary autorskiej: Burta Bacharacha i Hala Davida. Pochodząca z Essex Sandie Shaw była odkryciem wielkiej gwiazdy brytyjskiej pop music przełomu lat 50. i 60., Adama Faitha, który zasugerował jej nagranie tego właśnie coveru z repertuaru rhythm'n'bluesowego piosenkarza Lou'a Johnsona o utraconej miłości mimo, iż wersja pierwotna nigdy nie zyskała większej popularności. Ciekawa aranżacja, doskonała realizacja tej piosenki przez Tony'ego Hatcha, a także uroda młodziutkiej piosenkarki (urodzona 26 II 1947, wreszcie szatynka, a nie blondynka) i jej oryginalny image (zawsze występy na boso; uchodziła wówczas - obok Sandy Posey - za najbardziej seksowną piosenkarkę brytyjską) sprawiły, że Sandie zyskała od razu rzesze wielbicieli; wkrótce okazało się, że posiada jeszcze nieprzeciętny talent. Utwór ten miał liczne inne wersje, z których najgłośniejsze to wykonania angielskich duetów: techno - Naked Eyes z 1983 i instrumentalno-DJ-skiego - Tin Tin Out z 1995. Po raz ostatni Shaw znajdowała się na liście 19 XI 1994, a więc po 30 latach od debiutu, w utworze Nothing Less Than Brilliant.


  


 Data notowania: 1964-10-29  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''(There's) Always Something There to Remind Me''(Pye) 7N 15704

   Rzadki przypadek występowania na liście dwóch utworów tego samego wykonawcy - Jima Reevesa, z których każdy przebywa na niej co najmniej 20 tygodni: I Love You Because znajduje się już 37 tygodni, a I Won't Forget You jest 20. tydzień w zestawieniach 'Record Retailer'. Wspólnie na liście oba utwory będą znajdować się jeszcze dwa tygodnie - do 12 XI, po czym I Love You Because opuści listę. Obie piosenki należą do bezapelacyjnie największych przebojów w 1964. Na 39. miejscu debiutuje wokalno-instrumentalna grupa the Poets jako pierwszy i aż do czasu słynnych Marmaladesów w maju 1968 jedyny szkocki zespół na liście.


  


 Data notowania: 1964-11-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''(There's) Always Something There to Remind Me''(Pye) 7N 15704

   Zestawienie przygotowane specjalnie dla spacerowiczów: na 4. wolny 'spacerek' w wykonaniu Matta Monro w Walk away, na 6. spacer w pokoju (When You Walk in the Room) z Searchersami, można też spacerować w listopadzie po piasku, ale za to z pięknymi dziewczętami z zespołu Shangri-Las [na miejscu 26. (Remember) Walkin' in the Sand], albo iść na spacer z przystojnym dojrzałym mężczyzną, czyli Valem Doonicanem (na 30. miejscu Walk Tall). Jeśli ktoś nie lubi spacerów, może potańczyć na ulicy z zespołem Martha & the Vandellas (Dancing in the Street na 30. miejscu). Ten ostatni utwór będzie przeżywał jeszcze swą drugą młodość za cztery lata.


  


 Data notowania: 1965-05-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Long Live Love''(Pye) 7 N 15841

 

   'Rec. Ret.' chart: 13 V-12 VIII '65 (14 tyg.), no. 1 27 V-10 VI '65 (3 tyg.);
inne wersje: Nick Berry (47. m. '92);
no. 128. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Chris Andrews] Mimo świetnych piosenek, doskonałej prezentacji podczas koncertów i niewątpliwej urody, Sandie Shaw nie zyskała - do tego czasu - większej popularności w USA. Nie zmienił tego nawet udział w znanym programie TV amerykańskiej - "Ed Sullivan Show". Chwytliwa, melodyjna i rytmiczna kompozycja Chrisa Andrewsa (również prodecenta tego nagrania) w rytmie calypso - Long Live Love również przeszła bez echa za Oceanem; natomiast w UK ugruntowała ona wysoką pozycję Sandie wśród wykonawców muzyki pop. Na liście brytyjskiej po raz pierwszy i ostatni miał miejsce fakt zmiany na 1. miejscu jednej wokalistki przez inną.

   Long Live Love jest pierwszym z trzech kolejnych utworów na liście ze słowem "love" w tytule, na 2. jest bowiem dotychczasowy no. 1 Where Are You Now (My Love), a na 3. miejscu - piosenka Buddy'ego Holly'ego w wykonaniu duetu Peter & Gordon True Love Ways.
W Top 20 tego tygodnia mamy dwie wersje utworu Trains & Boats & Planes: pierwsza to autorskie wykonanie orkiestry i chóru Burta Bacharacha (12. miejsce), druga należy do zespołu Billy J. Kramer & the Dakotas (20.). Również w Top 40 słyszymy dwie wersje tego samego utworu: na 6. miejscu This Little Bird śpiewa Marianne Faithfull, a na 39. - brytyjska grupa the Nashvile Teens.


  


 Data notowania: 1965-06-03  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Long Live Love''

   Aż osiem wokalistek znajduje się w pierwszej czterdziestce. Na dwóch pierwszych miejscach z piosenkami z 1. miejsc Sandie Shaw i Jackie Trent, na miejscach 6. i 7. wspomniana w ubiegłym tygodniu Marianne Faithfull, a następnie fantastycznie rytmiczna Amerykanka Shirley Ellis (The Clapping Song), na 16. pozycji popularna w tamtych czasach (również w Polsce) Francuzka Françoise Hardy (All over the World), 13 pozycji niżej Joan Baez ze swym pierwszym wielkim protest songiem (We Shall over Come), na 34. miejscu powoli spadająca z aktualnym utworem Cilla Black (I've Bern Wrong before) i na 39. wielka gwiazda przełomu lat 50. i 60. czarnoskóra Walijka Shirley Bassey (No Regrets).
W czerwcu wokalista the Who - Roger Daltrey, w swym pierwszym wywiadzie dla Alana Smitha z tygodnika 'the New Musical Express' stwierdza: 'I never want to grow old - I want to stay young forever'. Ta deklaracja znajdzie swe potwierdzenie 4 XI 1965, gdy na listę wejdzie hymn młodzieży lat 60. - My Generation.


  


 Data notowania: 1965-06-10  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Long Live Love''(Pye) 7 N 15841

   Jeszcze jedna pani wchodzi do pierwszej czterdziestki: na 36. miejscu piosenkę My Child śpiewa gasnąca wielka gwiazda Connie Francis. Trzeba też pamiętać, że w the Seekers główną wokalistką jest Judith Durham, również żeński jest główny głos w chórze Burta Bacharacha, wreszcie czterdziestkę zamykają the Supremes (Back In My Arms Again), a ich wokalistki przedstawiać nie trzeba, chyba, że zupełnie nie znającym się na muzyce soul: Diana Ross.


  


 Data notowania: 1967-04-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Puppet on a String''(Pye) 7N 17272

 

   

'Rec. Ret.' chart: 16 III-12 VII '67 (18 tyg.), no. 1 27 IV-11 V '67 (3 tyg.);
no. 128. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Bill Martin, Phil Coulter] Sandie Shaw jest pierwszą kobietą, która wprowadza swój trzeci utwór na szczyt listy brytyjskiej i pierwszą Angielką, która zwyciężyła (i to bezapelacyjnie) w konkursie piosenki Eurowizji w Wiedniu, oczywiście piosenką Puppet on a String Phila Coultera i Billa Martina. Pozostali wykonawcy byli jedynie tłem dla Sandie, przypomnę tylko, że 2. miejsce z przeszło dwukrotnie mniejszą liczbą punktów zajęła piosenka If I Could Choose w wykonaniu Irlandczyka Seana Dunphy'ego. Na całym świecie sprzedano 4 miliony egzemplarzy tego SP. A już wydawało się, że bosonoga piękność z Essex swe największe sukcesy ma za sobą, jako że od lutego ubiegłego roku (czyli od piosenki Tomorrow) żaden z jej czterech SPs nie znalazł się w pierwszej dziesiątce listy 'Record Retailer'. Jak dotąd spośród wokalistek tylko Madonna wprowadziła na 1. miejsce listy brytyjskiej co najmniej trzy piosenki. Później Sandie, która wykonywała bardziej ambitny repertuar, wyrażała się pogardliwie o tej piosence.

   Na liście pojawia się pierwszy przebój zespołu the Bee Gees: wyjątkowo interesująca, własna piosenka New York Mining Disaster 1941. To drugi SP zespołu po zupełnie dziś zapomnianym utworze Spicks & Specks, który był no. 1 w Australii.


  


 Data notowania: 1967-05-04  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Puppet on a String''(Pye) 7N 17272

   Na 3. pozycji znalazła się piosenka Purple Haze w wykonaniu the Jimi Hendrix Experience, najwyższe notowanie w UK geniusza gitary za jego życia. Jednocześnie jest to pierwszy autorski singlowy utwór Hendrixa. Purple Haze uchodzi za uosobienie muzyki psychedelicznej. Wszystko w tym utworze jest niezwykłe: od nadzwyczajnego bogactwa techniki gry, poprzez wyrażanie najrozmaitszych uczuć i uzyskiwanie zupełnie nowej stylistycznie faktury brzmienia, przez wprowadzanie nowych środków wyrazu (zniekształcenia sprzężeniami dźwięków, pogłosy, hałas), aż do przepięknych linii melodycznych, tworzonych przez improwizację gitary solowej, czystą linię basową i niczym nie skrępowane dudnienie perkusji. To jeden z najwspanialszych utworów roku 1967!


  


 Data notowania: 1967-05-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Sandie Shaw - ''Puppet on a String''(Pye) 7N 17272

   Znów najwyższe notowanie w UK uzyskuje inny fenomen gitary - Jeff Beck: na 14. miejscu w tym tygodniu znajduje się jego wokalno-instrumentalny utwór Hi-Ho Silver Lining, nagrany z grupą muzyków sesyjnych. To pierwszy solowy utwór Becka po burzliwym opuszczeniu zespołu the Yardbirds na przełomie listopada i grudnia 1966. Zupełnie nowe brzmienie gitarowe, zaprezentowane przez Becka, nie najlepiej współbrzmiało z jego marnym wokalem. Uwaga: Jeff Beck latem 1969 doszedł do wyższego, 12. miejsca na liście brytyjskiej z utworem Goo Goo Barabajagal (Love Is Hot), ale po pierwsze wykonawcą jako wokalista był tu Donovan, a po drugie nasz gitarzysta występował pod szyldem the Jeff Beck Group.