Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Rolf Harris


 Data notowania: 1969-12-20  (Record Retailer) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

 

   

'Rec. Ret.' chart: 22 XI '69-2 V '70, 20 VI '70 (25 tyg.), no. 1 20 XII '69-24 I '70 (6 tyg.), numer 80. listy brytyjskiej wszech czasów;
inne wersje: Splodgenessabounds (26. m. '80);
no. 455. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Alan Braden, Edward Madden, Theodore Morse] Two Little Boys, stara amerykańska kompozycja music-hallowa Edwarda Maddena i Theodore'a Morse'a z 1903 o amerykańskiej wojnie domowej (w pierwowzorze wykonywana przez Harry'ego Laudera) w wersji blisko czterdziestoletniego Rolfa Harrisa (urodzony 30 III 1930), uznany został za utwór roku 1970 w UK! Piosenka mówi o dwóch chłopcach, bawiących sie w dzieciństwie w kawalerzystów. Pechowo jeden z nich urywa głowę swemu konikowi-zabawce. "Czy myślisz, że mógłbym zostawić cię płaczącym, gdy na moim koniu jest miejsce dla dwóch? Wskakuj, Jack i nie płacz" ("Did you think I would leave you crying, when there's room on my horse for two. Climb up here, Jack, and don't be crying"). Oczywiście po latach historia powtarza się z tym, że już naprawdę. Ciężko ranny Joe leży na polu bitwy i nagle spośród galopującej kawalerii słyszy głos: "Czy myślisz, że mógłbym zostawić cię umierającym, gdy na moim koniu jest miejsce dla dwóch? Wskakuj, Joe, wkrótce będziemy, jak ptaki ("Did you think I would leave you dying, when there's room on my horse for two. Climb up here, Joe, we'll soon be flying"). A wszystko dlatego, że Jack pamięta czas, gdy obaj byli dwoma małymi chłopcami ("But I think it's that I remember when we were two little boys"). Dzięki temu utworowi ten bardzo uzdolniony piosenkarz, komik i prezenter (nadzwyczajna elokwencja i umiejętność improwizowania rysowniczego) stał się pierwszym australijskim solowym wykonawcą, który wszedł na 1. miejsce listy brytyjskiej. Ten niezwykły i zawsze nowatorski artysta kabaretowy i telewizyjny pochodzenia walijskiego pierwszy swój przebój na liście "Record Retailer" zanotował w lipcu 1960; w 1964 nagrał wraz z zespołem the Young World Singers nie pozbawioną akcentów politycznych piosenkę Ringo for President, a do pierwszej dziesiątki trafił ponownie w... lutym 1993 z własną, nad wyraz oryginalną wersją wielkiego klasyka Led Zeppelin - Stairway to Heaven. W Polsce niemal zupełnie nieznany, w Anglii Harris zdobył tak ogromne uznanie, że dwukrotnie (!) przyznano mu Order Imperium Brytyjskiego. A wracając do Two Little Boys, dzięki temu wyciskaczowi łez, rok 1969 kończył się w bardzo melancholijnym nastroju.

   Na 34. miejscu - nowość: piosenkę Comin' Home wykonują Delaney & Bonnie & Friends featuring Eric Clapton. To debiut Claptona, jednego z najsłynniejszych gitarzystów rockowych, po zakończeniu działalności super grupy the Cream, jako solisty; oczywiście na razie we współpracy z małżeństwem Delaney & Bonnie. Następnym wielkim gościem tej pary i jej przyjaciół będzie George Harrison. Ostatni tydzień na liście (29. pozycja ex aequo z Someday We'll Be Together - Diana Ross & the Supremes) przebywa Cold Turkey, piosenka Johna Lennona o tragicznych przeżyciach zdrowotnych narkomana. Ciężko żartując, można powiedzieć, że nie będzie indyka na święta.


  


 Data notowania: 1969-12-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

   Z 32. na 40. miejsce spada w tym tygodniu niegdysiejszy no. 1 - I'll Never Fall in Love Again w wykonaniu Bobbie Gentry. Znaczy to, że w 1969 ani jeden utwór nie znalazł się na pozycji 40., jako swym najwyższym miejscu. Ostatnim utworem, który doszedł do tej pozycji i nie postąpił o krok wyżej, był Anyone for Tennis (the Savage Seven Theme) grupy Cream 12 VI 1968. Za najbliższy atmosferze świątecznej utwór A. D. 1969 wypada uznać utwór Lesa Reeda i Barry'ego Masona Winter World of Love, śpiewany przez Engelberta Humperdincka.
Wśród wielkich, acz dość niespodziewanych triumfatorów w 1969, znaleźli się Marvin Gaye i bluesowa grupa Fleetwood Mac ze swym jedynym, jednotygodniowym no. 1 - Albatross. Dwa ostatnie utwory ze szczytu listy prezentują Beatlesi: Get back (z Billym Prestonem) i Ballad of John & Yoko. Jane Birkin & Serge Gainsbourg śpiewają pierwszy prowadzący na liście brytyjskiej utwór obcojęzyczny i pierwszy prowadzący, nie dopuszczony do emisji przez BBC - Je t'aime... Moi non plus. Beatlesi kończą swe pobyty na 1. miejscu listy brytyjskiej, dając 17 prowadzących SPs (za osiem lat ten rekord zaledwie wyrówna sam "Król" - Elvis Presley) i przebywając na szczycie aż przez 69 tygodni (tu tylko Elvis będzie lepszy). Jedna z tych płyt została nagrana we współpracy z Billym Prestonem; nie wliczałem tu czterech solowych płyt Paula McCartney'a (dają one w sumie 17 tygodni na szczycie), trzech Johna Lennona (siedem tygodni) i jednej George'a Harrisona (5 tygodni). Beatlesi prezentują też piękna serię sześciu z rzędu nos. 1 - od All You Need Is Love w 1967 właśnie do tegorocznego Ballad of John & Yoko. Lepszą passę mieli tylko... też the Beatles, gdy każdy swój kolejny utwór, począwszy od From Me to You w 1963, a skończywszy na jedenastym, podwójnym SP Yellow Submarine / Eleanor Rigby w 1966 wprowadzali na czoło listy. Ich longplay - Abbey Road, zyskuje miano najpopularniejszego albumu na Wyspach w bieżącym roku. Po raz ostatni na czele listy byli też Rolling Stonesi; ten ostatni, Honky Tonk Women, to już ich ósmy przebój z 1. miejsca. Utwór Holliesów - He Ain't Heavy, He's My Brother znalazł się na liście 4 X tego roku. Dotrze on do 1. miejsca, ale dopiero po 18 latach i 356 dniach - 24 IX 1988!

Bilans roku:

utwór roku: Sugar, Sugar - the Archies,

wykonawca roku: Marvin Gaye,

najpopularniejsze utwory: 1. Sugar, Sugar - the Archies, 2. Honky Tonk Women - the Rolling Stones, 3. Albatross - Fleetwood Mac, 4. Get back - Beatles with Billy Preston, 5. Ob-La-Di Ob-La-Da - the Marmalade,

najpopularniejsi wykonawcy: 1. Fleeetwood Mac, 2. the Beatles, 3. Stevie Wonder, 4. Marvin Gaye, 5. Elvis Presley,

SPs z pierwszej setki wszech czasów: My Way - Frank Sinatra (2. miejsce) - p. notowanie z 2 IV '69, Albatross - Fleetwood Mac (18. miejsce), Sugar, Sugar - the Archies (56. miejsce), Two Little Boys - Rolf Harris (80. miejsce),

SPs Fleeetwood Mac: Albatross (1. miejsce), Man of the World (2. miejsce), Need Your Love So Bad (32. miejsce), Oh Well (2. miejsce),

SPs Marvina Gaye'a: You're All I Need to Get by (40. miejsce; ...& Tammi Terrell), You Ain't Livin' Till You're Lovin' (21. miejsce; ...& Tammi Terrell), I Heard It through the Grapevine (1. miejsce), Good Lovin' Ain't Easy to Come by (26. miejsce; ...& Tammi Terrell), Too Busy Thinking 'bout My Baby (5. miejsce), Onion Song (9; ...& Tammi Terrell).


  


 Data notowania: 1970-01-03  (Record Retailer) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

   W pierwszym tygodniu 1970 nie przeprowadzono obliczeń ani liczby sprzedanych płyt, ani też częstości emisji radiowych i włączania SPs w szafach grających. W takiej sytuacji zestawienie z tego tygodnia jest powtórzeniem ubiegło tygodniowego.


  


 Data notowania: 1970-01-10  (Record Retailer) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

   Skoro w ubiegłym tygodniu nie podliczono wyników popularności SPs w UK, przedstawiam Top 10 z tego tygodnia: 1. Two Little Boys, 2. Ruby Don't Take Your Love to Town - Kenny Rogers & the First Edition, 3. Melting Pot - Blue Mink, 4. Tracy - Cufflinks, 5. All I Have to Do Is Dream - Bobbie Gentry & Glen Campbell, 6. Sugar Sugar - the Archies, 7. Suspicious Minds - Elvis Presley, 8. Good Old Rock'n Roll - the Dave Clark Five, 9. Yester Me-Yester You-Yesterday - Stevie Wonder, 10. Liquidator - Harry J. All Stars. Głównym wokalistą w zespole Cufflinks jest Roy Dante, ten sam, który śpiewa w 'grupie' the Archies.


  


 Data notowania: 1970-01-17  (Record Retailer) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

   Na 2. miejsce przesuwa się piosenka Suspicious Minds; to ostatni no. 1 Elvisa Presley'a na amerykańskiej liście 'Billboardu'. W UK nie była ona w stanie przeskoczyć wielkiego przeboju Rolfa Harrisa, ale w przyszłości Elvis doprowadzi na szczyt listy brytyjskiej jeszcze dwa utwory.
Zupełnie niezwykła historia wiąże się z SP Elizabethan Reggae jamajskiego wokalisty i instrumentalisty - Borisa Gardinera. Otóż mała wytwórnia Duke wydała tę płytę z nazwiskiem Byrona Lee jako... wykonawcy. W tym tygodniu znalazła się ona na 48 pozycji, wypadnie na tydzień z listy, powróci na nią za dwa tygodnie i będzie tu przebywać do 25 IV, dochodząc do 14 pozycji. Dopiero po kilku tygodniach firma dokona niezbędnej korekty i na brytyjskiej liście 28 II 1970 pojawi się prawidłowa wersja: Elizabethan Reggae - Boris Gardiner. Na marginesie - Gardiner dojdzie do szczytu naszej listy, ale dopiero za 16 i pół roku (I Want to Wake up with You).
17 I w wieku 33 lat zginął w wypadku samochodowym Billy Stewart; podczas trasy koncertowej w Płd. Karolinie jego samochód wpadł do rzeki Neuse. Współpracował m. in. z Marvinem Gayem, Bo Diddley'em i z zespołem the Marquees. Śpiewał rhythm'n'bluesa z elementami jazzu w sposób bardzo ekspresyjny. Na liście 'Record Retailer' notowany był we wrześniu 1966 ze świetną wersją Summertime George'a Gershwina i Dubose'a Heywarda.


  


 Data notowania: 1970-01-24  (Columbia) 
Numer 1: Rolf Harris - ''Two Little Boys''(Columbia) DB 8630

 

   UWAGA - notka do 5. nagrania 1970: [Ruby Don't Take Your Love to Town - Kenny Rogers (Reprise RS 20829), "Rec. Ret." chart: 18 X '69-21 III '70 (23 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 2.; 'Billb.' chart: 6. m.; no. 273. wśród wykonawców na liście brytyjskiej].

   UWAGA - komentarz do 5. nagrania 1970: [Mel Tillis] Label: Kenny Rogers & the First Edition. Już po raz piąty (!) na drugim miejscu (od 13 grudnia ubiegłego roku do 10 I 1970 i obecnie) jest utwór Mela Tillisa, śpiewany przez Kenny'ego Rogersa & the First Edition - Ruby Don't Take Your Love to Town. To jeden z największych tegorocznych przebojów i jednocześnie pierwszy, który wszedł do pierwszej dziesiątki zarówno w UK, jak i wcześniej w USA; trzeci spośród siedmiu tego zespołu, który osiągnął pierwszą czterdziestkę listy amerykańskiej. Piosenka, którą w 1967 do Top 10 listy country ' Billboardu' wprowadził Johnny Darrell, jest opowieścią o weteranie wojny wietnamskiej, ciężko rannym podczas walki. W 1977 Rogers nagrał ten utwór ponownie, ale już solo.

   Na liście pojawia się piosenka amerykańskiego zespołu the Countors - Just a Little Misunderstanding; dojdzie zaledwie do 31. pozycji, w zestawieniach będzie przebywać tylko 6 tygodni, ale pod pewnym (nie-muzycznym!) względem będzie niepowtarzalna: zawiera mianowicie najdłuższy spośród wszystkich utworów w historii brytyjskich notowań, 16-literowy wyraz w swym tytule.
W muzycznym arsenale instrumentalistów pojawia się coś, co zmieni oblicze muzyki nie tylko popularnej - minimoog, wczesna postać syntezatora, konstrukcji inżyniera Roberta Mooga.