Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Peter Sarstedt


 Data notowania: 1969-02-26  (Record Retailer) 
Numer 1: Peter Sarstedt - ''Where Do You Go to (My Lovely)''(United Artists) UP 2262

 

   'Rec. Ret.' chart: 5 II-21 V '69 (16 tyg.), no. 1 26 II-19 III '69 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 70. m.

   [Peter Sarstedt] Peter Sarstedt (właśc. P. Kane) rozpoczął karierę piosenkarską w 1963 jako Wes Sands, ale - jak widać - tak jedno, jak i drugie nazwisko było jego pseudonimem. Sarstedt był rodzonym bratem bardzo popularnego brytyjskiego piosenkarza I połowy lat 60. - Edena Kane'a (wszystkie utwory w pierwszej dziesiątce, Well I Ask You w 1961 na 1. miejscu!). Where Do You Go to (My Lovely) to własna kompozycja Sarstedta w stylu piosenki francuskiej (zgrabnie zaaranżowany akordeon) o jednym dniu z życia młodej, nie mogącej znaleźć szczęścia zamożnej paryżanki, która '... mówi jak Marlene Dietrich, tańczy jak Zizi Jeanmaire,... mieszka w ekstrawaganckim apartamencie na bulwarze St. Michelle, gdzie słucha nagrań Rolling Stonesów, a z francuskich - Sachy Distela...'. Ta urokliwa piosenka otrzymała prestiżową nagrodę Ivora Novello i... nie znalazła uznania za Oceanem, dokąd Sarstedt wkrótce się przeniósł. Latem tego roku piosenkarz ponownie zagościł na liście brytyjskiej z utworem Frozen Orange Juice, odnosząc mniejszy i ostatni, ale zawsze sukces. Do tej pory nie było przypadku, aby dwaj bracia znaleźli się osobno, jako soliści, na 1. miejscach listy brytyjskich. Ponownie dokonają tego dopiero w 1972 Donny i Little Jimmy Osmondowie.


  


 Data notowania: 1969-03-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Peter Sarstedt - ''Where Do You Go to (My Lovely)''(United Artists) UP 2262

   Pierwsza piątka na liście: 1. Where Do You Go to (My Lovely), 2. (If Paradise Is) Half As Nice, 3. Please Don't Go - Donald Peers, 4. Sorround Yourself with Sorrow - Cilla Black, 5. I Heard It through the Grapevine - Marvin Gaye. Wśród nowości tego tygodnia znalazły się m. in. Games People Play - Joe South (właśc. Joe Souter), Sorry Suzanne - the Hollies, Get Ready - the Temptations, Don Juan - Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich i Maria Elena - Gene Pitney. Na uwagę zasługuje debiutancki i jedyny na liście brytyjskiej utwór Joego Southa. Kariera tego piosenkarza, kompozytora, producenta i gitarzysty sesyjnego z Atlanty rozpoczęła się w 1958 (przynajmniej wtedy znalazł się po raz pierwszy w amerykańskim Top 100). W USA dużą popularność zdobyły jego kompozycje z końca lat 60. - Down in the Boondocks i Hush. Games People Play otrzymało nagrodę Grammy za najlepszą piosenkę roku 1969.


  


 Data notowania: 1969-03-12  (Record Retailer) 
Numer 1: Peter Sarstedt - ''Where Do You Go to (My Lovely)''(United Artists) UP 2262

   Nagły niespodziewany spadek popularności (If Paradise Is) Half As Nice zespołu the Amen Corner: z 2. miejsca spada na 11. Tak więc w pierwszej dziesiątce mamy tylko dwa utwory, które doszły kiedykolwiek na szczyt listy - no. 1 i no. 2: Where Do You Go to (My Lovely) i I Heard It through the Grapevine.
W marcu światowe tournée odbywa Tom Jones. Perkusistą w jego ówczesnym zespole zostaje dawny bębniarz Shadowsów - Brian Bennett.


  


 Data notowania: 1969-03-19  (Record Retailer) 
Numer 1: Peter Sarstedt - ''Where Do You Go to (My Lovely)''(United Artists) UP 2262

   Od tego tygodnia brytyjska lista przebojów Top 50 zestawiana jest przez the British Market Research Bureau dla czasopisma 'Record Retailer' i rozgłośni BBC.
Dochodząc w tym tygodniu do 10. pozycji, You've Lost That Lovin' Feelin' duetu the Righteous Brothers staje się pierwszym SP na liście brytyjskiej, który wchodzi do pierwszej dziesiątki we wznowieniach w dwóch różnych okresach (poprzednio - w 1965). Ale to nie wszystko. Utwór ten czeka prawdziwy hat-trick: w 1990 jego kolejna reedycja dojdzie do 3. miejsca.
Na liście pojawia się Sanctus w wykonaniu zairskiej mieszanej grupy wokalnej Troubadours du Rois Baudouin. To wyjątek z kongijskiej 'Missa Luba', który znalazł się na ścieżce dźwiękowej znakomitego i popularnego w tym czasie filmu If. To wyjaśnia powodzenie Sanctus.