Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Lieutenant Pigeon


 Data notowania: 1972-10-14  (Record Retailer) 
Numer 1: Lieutenant Pigeon - ''Mouldy Old Dough''(Decca) F 13278

 

   "Rec. Ret." / 'M. W.' chart: 16 IX '72-20 I '73 (19 tyg.), no. 1 14 X-4 XI '72 (4 tyg.)

   [Rob Wodward, Nigel Fletcher] Jeden jedyny raz zaistniała sytuacja, w której na 1. miejscu listy brytyjskiej znaleźli się matka i syn jako wykonawcy tego samego utworu; w zespole Lieutenant Pigeon wystąpili bowiem Hilda i Rob Woodwardowie, wykonując - w utworzonym przez siebie zespole - dziwaczny utwór Mouldy Old Dough. Lieutenant Pigeon powstał na bazie prawie zupełnie nieznanego tria z Coventry - Staely Makepiece (Woodward - p, Stephen Johnson - b i Niger Fletcher - dr). Różnica między oboma składami polegała na "przejęciu" fortepianu przez mamę Woodward, a rola Roba ograniczała się do powtarzania co jakiś czas z namaszczeniem i zniekształconym głosem tytułu. Nagrania dokonano we... frontowym pokoju domu Woodwardów.

   Od ubiegłego tygodnia na liście słyszymy aż sześć utworów, które były wielkimi hitami w latach 50. i 60.: 7 X weszła reedycja House of the Rising Sun Animalsów (1964), a w tym tygodniu - Leader of the Pack amerykańskiej żeńskiej grupy wokalnej Shangri-Las (1965), reedycje trzech utworów na jednym SP Neila Sedaki - Oh! Carol / Breaking up Is Hard to Do / Little Devil (odpowiednio - 1959, 1962 i 1961) oraz Let's Dance Chrisa Monteza. Utwór Animalsów to, jak wiadomo, jedna z najsłynniejszych wersji tej niezwykłej w swej wymowie pieśni, prowadząca tak na liście 'Billboardu', jak i 'Record Retailer'. Piosenka Oh Carol, choć w USA nie dorównywała popularnością innym przebojom tego amerykańskiego wykonawcy (jak choćby niemal zupełnie nieznany w Europie Bad Blood, Breaking up Is Hard to Do i przyszły hit, bo z 1974, Laughter in the Rain), to biła rekordy powodzenia w UK i w... Polsce. Let's Dance, po wielkim sukcesie w 1962, znów wejdzie do Top 10. Najciekawszą jednak historię popularności na Wyspach wiązać trzeba z utworem Leader of the Pack. Na liście znalazł się 14 I 1965 na SP, wydanym przez wytwórnię Rare Bird (RB 10014), dochodząc do dość wysokiej, 13. pozycji; wypadł z listy po dziewięciu tygodniach 11 III. W obecnej reedycji (Kama Sutra 2013 024) przebywał na liście 14 tygodni, czyli do 13 I 1973. Ale najbardziej nieoczekiwana rzecz wydarzy się za cztery lata. Kolejną, drugą już reedycję tego utworu, wydała firma Charly (CS 1009) i taki właśnie SP 5 VI 1976 znalazł się na liście; ale zaraz potem pojawiła się kolejna reedycja, tym razem firmy Contempo i jej SP też znalazł się na liście tyle, że tydzień później. 19 VI 1976 obie wytwórnie połączyły 'siły' i Leader of the Pack znalazł się na jednym SP - rzecz niespotykana - dwóch różnych firm. Te reedycje doszły do 7. miejsca i przebywały w zestawieniach 'Music Week' do 14 VIII 1976. Uwaga: na fortepianie w Leader of the Pack gra Billy Joel.


  


 Data notowania: 1972-10-21  (Record Retailer) 
Numer 1: Lieutenant Pigeon - ''Mouldy Old Dough''(Decca) F 13278

   Już drugi tydzień 3. pozycję okupuje 25-letni angielski piosenkarz, a z zawodu portier hotelowy w Shaftesbury - Peter Skellern. Jego autorski utwór You're a Lady ma charakter tradycyjnej piosenki angielskiej i jest porównywany z dokonaniami Gilberta O'Sullivana. Ta i inne piosenki Skellerna zyskały uznanie w kręgach miłośników the Beatles; zresztą na LP Hard Times (1976) wystąpił gościnnie George Harrison, zaś tytułowy utwór włączył do swego repertuaru Ringo Starr.
Dwa 'prowadzące' utwory wchodzą na listę: na 15. miejsce urocza ballada Gilberta O'Sullivana - Clair, która za trzy tygodnie dotrze na szczyt, a na sam dół notowania Puppy Love Donny'ego Osmonda, która w ubiegłym tygodniu tylko na ten tydzień opuściła listę, a prowadziła na niej już dość dawno, bo trzy i pół miesiąca temu - w lipcu i na początku sierpnia.


  


 Data notowania: 1972-10-28  (Record Retailer) 
Numer 1: Lieutenant Pigeon - ''Mouldy Old Dough''(Decca) F 13278

   Kolejny (patrz notowanie z ubiegłego tygodnia) no. 1 wchodzi na listę, i to wielki przebój: My Ding-A-Ling samego Chucka Berry'ego. To koncertowe nagranie (rzadkość wśród nowszych hitów) wydała wytwórnia Chess.
Na bardzo wysokim 3. miejscu wylądał popularny, wciąż grywany w różnych rozgłośniach o charakterze "złotych przebojów", utwór z... 1970 In a Broken Dream, wykonywany przez australijską grupę wokalno-instrumentalną o nazwie Python Lee Jackson. Najistotniejsza jest jednak informacja, że głównym wokalistą (czego w ogóle nie odnotowano w opisie płyty) jest tu... Rod Stewart.
Na 39. miejscu pojawia się piosenka Why Can't We Be Lovers w wykonaniu duetu Holland-Dozier (na SP sygnowana jako Holland-Dozier featuring Lamont Dozier). To trzeci wypadek w historii listy brytyjskiej, gdy wykonawcami utworu są szefowie wytwórni płytowej i przez to są jednocześnie wydawcami płyty. Poprzednio Frank Sinatra był szefem wytwórni Reprise i oczywiście niemal stałym gościem listy, a następnie Herb Alpert, właściciel firmy A & M, umieścił na niej w latach 1967-1980 sześć utworów.


  


 Data notowania: 1972-11-04  (Record Retailer) 
Numer 1: Lieutenant Pigeon - ''Mouldy Old Dough''(Decca) F 13278

   Inną rzadkością (również patrz notowanie z ubiegłego tygodnia) jest utwór instrumentalny, i to pojedynczego artysty. Taki fakt ma miejsce właśnie w tym tygodniu: brytyjski pianista Bobby Crush wykonuje utwór Borsalino, który dotrze jednak zaledwie do 37. pozycji.