Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Kinks (the)


 Data notowania: 1964-09-10  (Record Retailer) 
Numer 1: Kinks (the) - ''You Really Got Me''(Pye) 7N 15673

 

   'Rec. Ret.' chart: 13 VIII-29 X '64 (12 tyg.), 'M. W.' chart: (PRT KD1) 15 X-5 XI '83 (4 tyg.), no. 1 10-17 IX '64 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 7. m.;
no. 74. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Ray Davies] You Really Got Me był trzecim SP nowej londyńskiej grupy młodzieżowej the Kinks i trzecią kompozycją jej wokalisty i gitarzysty - Ray'a Daviesa; dwa pierwsze przeszły bez echa, ale zespół został zauważony choćby dzięki występom poprzedzającym koncerty utytułowanych gwiazd: the Dave Clark Five, the Hollies i the Beatles. Od tego właśnie utworu rozpoczęła się kariera Kinksów jako jednego z najważniejszych i najinteligentniejszych zespołów brytyjskich. Jego realizatorem był znakomity producent amerykański Shel Talmy (ten od pamiętnego nagrania Louie Louie grupy the Kingsmen), a autorem wspomniany lider zespołu Ray Davies. To nagranie należące do kanonu muzyki rockowej, do tzw. utworów kultowych, otwierający go riff gitarowy należy do najsłynniejszych w całej historii rocka; jest uważany za prekursorski temat muzyki heavy-metalowej. Do przemożnego wpływu tego utworu na całą swoją karierę przyznają się tacy wykonawcy, jak Ozzy Osbourne; hołd Kinksom złożyła grupa Van Halen, nagrywając w 1978 własną wersję You Really Got Me. Pozostali trzej członkowie grupy to Dave Davies (rh g), Pete Quaife (b g) i Mick Avory (dr).

   Na 37. miejscu debiutuje brytyjski piosenkarz Simon Scott z utworem Move It Baby. Ani utwór ani wykonawca nie zrobią większej kariery, ważny jest tu ktoś inny - menadżer Scotta, niejaki pan Robert Stigwood, późniejszy menadżer grupy the Bee Gees oraz producent trzech słynnych filmów muzycznych: Jesus Christ Superstar, Saturday Night Fever (Gorączka Sobotniej Nocy) i Grease.


  


 Data notowania: 1964-09-17  (Record Retailer) 
Numer 1: Kinks (the) - ''You Really Got Me''(Pye) 7N 15673

   Wśród nowości na liście słyszymy Walk away - Matt Monro, I'm Crying - the Animals, When You Walk in the Room - the Searchers i We're through - the Hollies. Największy sukces (3. miejsce na liście) odniosą Searchersi. When You Walk in the Room to drugi i ostatni ich przebój, który w 1964 wszedł do pierwszej dziesiątki; tylko drugi, choć w mass-mediach zespół był szeroko reklamowany. Pierwotną wersję tej piosenki śpiewała jej kompozytorka - Jackie De Shannon (współautor - Jack Nitzsche), a jeszcze w 1995 utwór ten osiągnął 1. miejsce na amerykańskiej liście country w wykonaniu Pama Tillisa.


  


 Data notowania: 1965-02-18  (Record Retailer) 
Numer 1: Kinks (the) - ''Tired of Waiting for You''(Pye) 7N 15759

 

   'Rec. Ret.' chart: 21 I-25 III '65 (10 tyg.), no. 1 18 II '65 (1 tydz.); 'Billb.' chart: 6. m.;
no. 74. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Ray Davies] Wspaniała passa Kinksów trwa: trzeci SP znów w pierwszej dwójce. Tym razem kolejna piosenka Ray'a Daviesa Tired of Waiting for You, uchodząca za jeden z mniej ciekawych utworów tego kwartetu, 1. miejsce na liście brytyjskiej zawdzięcza w jakimś stopniu sukcesowi w programie TV amerykańskiej 'Shindig'. To było definitywne potwierdzenie miejsca Kinksów w czołówce brytyjskich zespołów rockowych.

   Wracając jeszcze do informacji z ubiegłego tygodnia, It's Not Unusual Toma Jonesa z 39. miejsca przeniosło się o 20 pozycji wyżej - na 19. Identycznie było tydzień temu: z 39. miejsca (4 II) właśnie na 19. przesunęła się piosenka zespołu the Ivy League - Funny How Love Can Be (w tym tygodniu jest już na 10.). Ale mało tego: z 14. pozycji na 5. w tym tygodniu weszli Wayne Fontana & the Mindbenders z utworem Game of Love i znów podobnie było tydzień temu. 11 II na 5. miejsce z 14. wskoczyli Seekersi ze swym wielkim przebojem I'll Never Find Another You (obecnie na miejscu 2.). Zabawne, ale na tego tygodniowej liście znalazło się kilka niezdecydowanych i sprzecznych ze sobą (przynajmniej w tytułach) utworów: na 8. miejscu Come Tomorrow (Manfred Mann), dwie pozycje niżej Go Now (the Moody Blues), na 16. Baby Please Don't Go (Them), na 26. Come & See with Me (Marianne Faithfull), na 31. Girl Don't Come (Sandie Shaw), wreszcie jeszcze dwie pozycje niżej Come See about Me (the Supremes).


  


 Data notowania: 1966-07-07  (Record Retailer) 
Numer 1: Kinks (the) - ''Sunny Afternoon''(Pye) 7N 17125

 

   'Rec. Ret.' chart: 9 VI-1 IX '66 (13 tyg.), no. 1 7-14 VII '66 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 14. m.;
no. 74. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Ray Davies] Zespół the Kinks był niezwykle wysoko oceniany przez krytyków brytyjskich. Sunny Afternoon był już trzecim jego utworem, który doszedł do 1. miejsca listy brytyjskiej; był też ostatnim, który cieszył się sporą popularnością w USA (na marginesie: Kinksi nigdy nie zdobyli należnej im wysokiej pozycji za Oceanem w Top 5). Piosenka Ray'a Daviesa odnosiła się, tak jak niemal wszystkie jego utwory, do życia codziennego Anglików; tu poruszała kwestie wartości w świecie kapitalizmu, czyniąc to bez osłonek, z typowym angielskim humorem i ze szczyptą ironii. Zespół aż do 1970 będzie rok rocznie w Top 40 listy brytyjskiej.

   Na 13. pozycji znajduje się piosenka It's a Man's Man's Man's World w wykonaniu Jamesa Browna & the Famous Flames. To najwyżej notowane miejsce tego 'Króla soulu' w UK, aż do 15 II 1986, gdy z utworem Living in America artysta dotrze do 5. pozycji.


  


 Data notowania: 1966-07-14  (Record Retailer) 
Numer 1: Kinks (the) - ''Sunny Afternoon''(Pye) 7N 17125

   Od trzech tygodni na 10. miejscu znajduje się piosenka Kena Howarda i Alana Blaikley'a Hideaway, wykonana przez odnoszący w tym roku swe największe sukcesy kwintet z Salisbury Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich; aż trudno w to uwierzyć, ale to najniżej w 1966 notowany utwór tej grupy na liście.