Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Kate Bush


 Data notowania: 1978-03-11  (Music Week) 
Numer 1: Kate Bush - ''Wuthering Heights''(EMI) 2719

 

   

'M. W.' chart: 4 II-8 IV '78 (10 tyg.), no. 1 18 II-4 III '78 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 3. m.;
no. 47. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Kate Bush] Kate Bush (urodzona 30 VII 1958 w Kent) z muzyką stykała się od dzieciństwa: pod wpływem ojca, prowincjonalnego chirurga w Bexleyheath, ale i pianisty amatora, uczyła się gry na skrzypcach i fortepianie, w klasztornej St. Joseph Convent Grammar School śpiewała w chórze, wkrótce potem zaczęła pisać muzykę do własnych wierszy. Pierwszym, który uległ fascynacji jej niezwykłego głosu, był gitarzysta Pink Floyd - David Gilmour; on też w 1973 zorganizował Bush sesję z prawdziwego zdarzenia w londyńskim studiu AIR. Jej wykonanie Wuthering Heights stało się wydarzeniem, choćby stąd, że pod koniec lat 70., lat prowokacji punkowych, nikt nie zaprezentował piosenki tak kunsztownie opracowanej, intrygującej wokalnie i bogatej melodycznie. Napisana została, oczywiście, pod wpływem lektury Wichrowych wzgórz Emily Brönte, których nastrój tajemniczości tak wspaniale potrafiła Bush oddać w tej piosence. Cokolwiek dziwne musi wydawać się, że ta wybitnie uzdolniona piosenkarka i kompozytorka, choć jeszcze przez dziesięć lat nie straciła nic ze swej popularności, na szczycie listy była z tym jednym utworem. Był to pierwszy w historii listy brytyjskiej autorski utwór piosenkarki.


  


 Data notowania: 1978-03-18  (Music Week) 
Numer 1: Kate Bush - ''Wuthering Heights''(EMI) 2719

   Niewielkie zmiany na liście. W pierwszej dziesiątce mamy tylko jedną nowość i jedynie drobne przetasowania: 1. Jak w ubiegłym tygodniu, 2. Take a Chance on Me - Abba (pozycja powtórzona), 3. Denis - Blondie (z 5.), 4. Come back My Love - the Darts (z 3.), 5. Wishing on a Star - Rose Royce (z 4.), 6. Baker Street - Gerry Rafferty (z 8.), 7. I Can't Stand the Rain - Eruption (pozycja utrzymana), 8. Stayin' Alive - the Bee Gees (z 6.), 9. Mr. Blue Sky - Electric Light Orchestra (jak w ubiegłym tygodniu), 10. Matchstalk Men & Matchstalk Cats & Dogs - Brian & Michael (z 18.). Z 10. miejsca wypadła poza Top 10 piosenka zespołu Yellow Dog - Just One More Night.


  


 Data notowania: 1978-03-25  (Music Week) 
Numer 1: Kate Bush - ''Wuthering Heights''(EMI) 2719

   Bardzo blisko 1. miejsca znalazł się pierwszy na liście brytyjskiej przebój wielkiej gwiazdy II połowy lat 70., zespołu Blondie - Denis. W tym tygodniu i przez dwa następne nie będzie ustępował z 2. pozycji. Denis to dość mocno zmieniona wersja utworu z repertuaru zapomnianego dziś zespołu Randy & the Rainbows.


  


 Data notowania: 1978-04-01  (Music Week) 
Numer 1: Kate Bush - ''Wuthering Heights''(EMI) 2719

   Kate Bush jest pierwszą od czasu Mary Hopkin, czyli od 1968, piosenkarką angielską, która spędziła na szczycie listy cztery tygodnie. Trzeba pominąć Jane Birkin i Kiki Dee, które śpiewały w duetach, a także Danę, Tinę Charles i Julie Covington, które na szczycie spędziły odpowiednio dwa tygodnie, trzy i jeden.
Największy sukces na liście brytyjskiej odnosi jeden z najbardziej utalentowanych brytyjskich muzyków końca lat 70. i lat 80. - Nick Lowe: piosenka I Love the Sound of Breaking Glass dochodzi do 7. pozycji. W swych kompozycjach i w wykonywanych przez siebie utworach wykorzystywał elementy bluesa, country, rock'n'rolla, folku, soulu, a nawet punka i reggae (właśnie utwór o dźwięku rozbijanej szklanki jest w tym rytmie). Jako współwłaściciel firmy Stiff ułatwił debiuty wielu artystom brytyjskim, np. Elvisowi Costello i zespołowi Damned.
Na 38. miejsce wchodzi piosenka zespołu Chic - Everybody Dance. To drugi przebój tej amerykańskiej grupy funkowo-tanecznej i kolejny w pierwszej dziesiątce po Dance Dance Dance (Yowsah Yowsah Yowsah) z 26 XII 1977. Następny - Le Freak, obecny w notowaniach od 18 XI tego roku, po trzech tygodniach wejdzie do Top 10. Wszystkie te utwory będą niezwykle popularne we wszystkich dyskotekach. Szefem Chic był Nile Rodgers, późniejszy producent Davida Bowiego, Diany Ross, Debbie Harry i Madonny.