Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Johnston Brothers (the)


 Data notowania: 1952-05  (Sheet Music Chart) 
Numer 1: Johnston Brothers (the) - ''Be My Life's Companion''(Decca) 

   Najpopularniejszy brytyjski kwartet wokalny wczesnych lat 50. został utworzony w 1950 przez utalentowanego wydawcę muzycznego, kompozytora i piosenkarza Johnny'ego Johnstona dla potrzeb ścieżki dźwiękowej filmu Portrait of Jennie. Be My Life's Companion, wielki przebój w UK, był angielską wersją utworu Boba Hilliarda i Miltona De Lugga, w USA próbowali wylansować go - bez powodzenia - the Mills Brothers i Rosemary Clooney.


  


 Data notowania: 1955-11-11  (New Musical Express) 
Numer 1: Johnston Brothers (the) - ''Hernando's Hideaway''(Decca) F 10608

 

   "NME" chart: 7 X-30 XII '55 (13 tyg.), no. 1 1-18 XI '55 (2 tyg.);
inne wersje: Johnnie Ray (11 m. '55)

   [Richard Adler, Jerry Ross] Label: The Johnston Brothers with Johnny Douglas & his Orchestra (Elsa Brunelleschi - castanets). W czasie, gdy nagranie the Johnston Brothers Hernando's Hideaway, pochodzące z musicalu The Pajama Game, ożywione uderzeniami kastanietów, weszło na 1. miejsce listy brytyjskiej, jego kompozytor - Jerry Ross umierał w wieku 29-ciu lat na białaczkę. Inny jego utwór, Hey There, również święcił w tym czasie triumfy na listach przebojów. Oparty na powieści Richarda Bissella 7 Frank Cents, musical Rossa i Richarda Adlera opowiadał o... strajku pracowników wytwórni pidżam, domagających się 7 i pół procentowej podwyżki za godzinę pracy. Odniósł on ogromny sukces na Broadway'u: był wystawiany ponad tysiąc razy. Również wersja filmowa była gorąco przyjęta, głównie dzięki wspaniałej choreografii Boba Fossego. Główną rolę działaczki związkowej Kate "Babe" Williams odtwarzała na Broadway'u Janis Paige, a w filmie Doris Day. Największy przebój śpiewa jednak nie ona (ani tym bardziej the Johnston Brothers), lecz grającą drugoplanową postać sekretarki dyrektora wytwórni - Carol Haney. Johnstonowie to 'bracia' jedynie na estradzie lub w studiu; ich lider - Johnny Johnston w rzeczywistości nazywał się Johnny Reine.

   Mimo, iż rock'n'roll zaczynał już ostro atakować, to muzyka w "starym stylu" trzymała się całkiem nieźle, czego przykładem było najnowsze nagranie Stargazersów Twenty Tiny Fingers spółki Tepper-Bennett, do którego zespół zaprosił kolejną wokalistkę - Eulę Parker. Ten utwór z repertuaru amerykańskiej orkiestry Arta Mooney'a był łabędzim śpiewem tej zasłużonej brytyjskiej grupy wokalnej.


  


 Data notowania: 1955-11-18  (New Musical Express) 
Numer 1: Johnston Brothers (the) - ''Hernando's Hideaway''(Decca) F 10608

   Po raz pierwszy na liście brytyjskiej występuje największy idol ówczesnych białych nastolatek- Pat Boone, rodem z Florydy. Debiutuje tu z rhythm'n'bluesową piosenką z repertuaru wspaniałego Fatsa Domino Ain't That a Shame, którą maksymalnie wygładził, a nawet "poprawił" jej tytuł na Ain't It a Shame jako "gramatyczny" i którą - o zgrozo - zdecydowanie przewyższył pod względem komercyjnym.