Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Jam (the)


 Data notowania: 1980-03-22  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Going Underground / The Dreams of Children''(Polydor) POSP 113

 

   'M. W.' chart: 22 III-17 V '80, 22 I-26 II '83 (15 tyg.), no. 1 22 III-5 IV '80 (3 tyg.);
inne wersje: Buffalo Tom - Going Underground (6. m. '99);
no. 85. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Paul Weller] The Jam to trio z Surrey występujące w składzie: Paul Weller (g, voc), Bruce Foxton (b) i Rick Buckler (dr). Zespół grał muzykę punkową, ale sam stronił od tego ruchu (lider grupy - Weller podkreślał, że głosował na partię konserwatywną), zaznaczając swe związki z subkulturą modsów. Po kilku utworach o wyraźnej tematyce społecznej zespół wydał podwójny SP ze znakomitą, pełną niepokoju piosenką Going Underground, która rozpoczęła pasmo sukcesów zespołu w UK. Going Underground / The Dreams of Children to dziesiąty SP zespołu i dziesiąty na liście brytyjskiej, który wchodzi od razu na 1. miejsce (poprzednie to Here in My Heart, Jailhouse Rock, It's Now Or Never, The Young Ones, Get back, Cum on Feel the Noize, Skweeze Me Pleeze Me, I Love You Love Me Love i Merry Xmas Everybody), a zespół the Jam to siódmy wykonawca, który dokonał takiego wyczynu (po Alu Martino, Elvisie Presley'u, Cliffie Richardzie, Beatlesach, Slade'ach i Garym Glitterze); mówiąc dokładnie, takich wykonawców było wcześniej siedmiu, gdyż z Beatlesami w piosence Get back zabrał się błyskawicznie na sam szczyt Billy Preston. Poprzedni 'skok na kasę' wykonała grupa Slade w utworze Merry Xmas Everybody 15 XII 1973. Zespół Paula Wellera tym utworem rozpoczyna niejako swój triumfalny pochód na czele najpopularniejszych wykonawców pierwszej połowy lat 80. Spore sukcesy solowe będzie w UK odnosił w latach 90. i na początku nowego stulecia Paul Weller.

   18 III zespół Joy Division rozpoczyna dwutygodniową sesję nagraniową nad swym drugim albumem. Płyta Closer, wydana przez wytwórnię Factory, okaże się jednym z największych arcydzieł w dziajach muzyki rockowej.


  


 Data notowania: 1980-03-29  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Going Underground / The Dreams of Children''(Polydor) POSP 113

   29 III 1980 umiera szef jednej z najpopularniejszych orkiestr tanecznych - Annunzio Paolo Mantovani. Na liście brytyjskiej znalazł się z siedmioma utworami, z których w dwóch jego zespół stanowił akompaniament dla piosenkarza Davida Whitfielda. Melodia Moulin Rouge w jego wykonaniu znalazła się w pierwszej piątce najpopularniejszych utworów 1953.


  


 Data notowania: 1980-04-05  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Going Underground / The Dreams of Children''(Polydor) POSP 113

   Top 40 zawiera w istocie 50 utworów; składają się na nie trzy podwójne SPs, dwie EP-ki i jeden medley. Prowadzi bijący rekordy powodzenia brytyjski zespół punkowy the Jam z Going Underground / The Dreams of Children; pierwszą dziesiątkę zamyka płyta UB40 - King / Food for Thought, a z 14. na 24. miejsce spadł podwójny SP Cuba / Better Do It Salsa chłopców z Martyniki - the Gibson Brothers. Z ponad dźwiękową szybkością od razu na 14. pozycję (dotrze do 6.) wskoczyła 'czwórka' zespołu Madness - Work Rest & Play (Night Boat to Cairo, Deceives the Eye, The Young & the Old, Don't Quote Me on That); na 38. miejscu trzyma się eponimowa EP-ka - The Monkees, wspomniana przed trzema tygodniami. Wreszcie medley na 3. pozycji: Working My Way back to You - Forgive Me Girl, wykonywany przez Detroit Spinners.


  


 Data notowania: 1980-09-06  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Start''(Polydor) 2059 266

 

   'M. W.' chart: 23 VIII-11 X '80, 5-12 II '83 (10 tyg.), no. 1 6 IX '80 (1 tydz.);

no. 85. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Paul Weller] Zespół the Jam zdobyli ogromną popularność w UK w pierwszej połowie lat 80., gdyż jego płyty kupowali zarówno zwolennicy muzyki punkowej, jak i miłośnicy 'nowej fali'. Nie przebili jednak nigdy pod tym względem podobnie traktowanej grupy - Blondie. Drugi prowadzący na liście brytyjskiej utwór tria - Start, do złudzenia przypomina harrisonowskiego Taxmana, i charakterystycznym rytmem, i basowym motywem i solówką gitarową Wellera. Pochodzi z piątego albumu zespołu, mocno beatlesowskiego - Sound Affects.


  


 Data notowania: 1982-02-13  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Town Called Malice / Precious''(Polydor) POSP 400

 

   'M. W.' chart: 13 II-3 IV '82, 5 II '83 (9 tyg.), no. 1 13-27 II '82 (3 tyg.);
no. 85 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Paul Weller] W czasie, gdy ukazał się ten świetny SP, trio the Jam było u szczytu powodzenia w swej ojczyźnie i z absolutną regularnością wygrywało wszystkie możliwe plebiscyty muzyczne, jednak ich urok miał charakter cokolwiek prowincjonalny, nie przekładający się na sukcesy międzynarodowe. Oba utwory SP pochodzą z albumu The Gift. Town Called Malice to wspaniała, radosna piosenka, udanie łącząca typowy punkowy styl zespołu z lekkim, motownowskim soulem; mocno przypomina dokonania tria the Supremes. Również Precious jest mocno inspirowany soulem i funkiem. To utwór zdecydowanie taneczny, z nadspodziewanie dobrze jazzującą sekcją dętą, przetworzoną gitarą i pogłosami, co nadaje mu dodatkowo atmosfery hipnotyzującej. Zauważmy, że SP wszedł od razu na 1. miejsce listy!

   Ukazanie się SP I Won't Close My Eyes UB 40 wytwórnia DEP International reklamowała jako początek wspaniałej serii płyt tego zespołu. Skończyło się na życzeniach: ten utwór doszedł jedynie do 32. miejsca, a dwa następne osiągną zaledwie pierwszą trzydziestkę.


  


 Data notowania: 1982-02-20  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Town Called Malice / Precious''(Polydor) POSP 400

   Wyjątkowo dziwne 'zachowanie' na liście wykazuje trzeci przebój duetu Soft Cell - Say Hello Wave Goodbye. Pojawił się dwa tygodnie na pozycji 20., aby za tydzień przesunąć się zaledwie o dwie pozycje do góry, a w tym tygodniu jest już na 3. miejscu. Jednak w przyszłym tygodniu spadnie na 5., w następnym - na 7., a 13 III będzie już na 17. pozycji.


  


 Data notowania: 1982-02-27  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Town Called Malice / Precious''

   Sukces piosenki Chrisa Rea - Fool If You Think It's over, w wykonaniu Elkie Brooks (17. miejsce w tym tygodniu), przypomina szerszej publiczności o tym brytyjskim wokaliście i autorze piosenek. Mimo to pierwszą trzydziestkę listy brytyjskiej osiągnie on znów, po blisko siedmiu latach przerwy dopiero na wiosnę 1985 (Stainsby Girls).


  


 Data notowania: 1982-12-04  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Beat Surrender''(Polydor) POSP 540

 

   'M. W.' chart: 4 XII '82-29 I '83 (9 tyg.), no. 1 4-11 XII '82 (2 tyg.);
no. 85 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Paul Weller] Beat Surrender to czwarty i ostatni SP grupy the Jam na szczycie listy brytyjskiej, ale przy tym trzeci, który dostał się na nią bezpośrednio na 1. miejsce. Zespół Paula Wellera zrównał się tym samym z zespołem Slade, który w 1973 również zanotował trzy utwory, które weszły od razu szczyt notowania. Ten utwór to wspaniała wizja wellerowskiego roztańczonego soulu; niestety, jednocześnie ostatni SP nagrany przez the Jam. Tak naprawdę zespół już nie istniał: 30 X Paul Weller ogłosił jego rozpad, tworząc Style Council. Nowa grupa odniosła sukces, o czym świadczy siedem SPs w Top 10 w latach 1983-87. A w latach 90. przyszła kolej na Wellera solo, który do końca XX wieku wprowadził 18 SPs i jeden EP.

   Adam Ant, czy to z zespołem the Ants, czy też solo, przerywa wspaniałą passę (od sierpnia 1980) dziewięciu kolejnych oficjalnie wydanych SPs w pierwszej dziesiątce; a przerywa ją utwór, który zatrzymał się na 33. miejscu, o tytule trochę adekwatnym do tej sytuacji: Desperate But Not Serious. Mówiąc o 'oficjalnie wydanych SPs', myślę tylko o edycjach wytwórni CBS, a pomijam płyty firm Do It (Cartrouble i Zerox z 1981) i Ego (Deutscher Girls z lutego tego roku).


  


 Data notowania: 1982-12-11  (Music Week) 
Numer 1: Jam (the) - ''Beat Surrender''(Polydor) POSP 540

   Pierwsza nowość na liście melduje się dopiero na 35. pozycji. Jest to EP-ka Shakin'a Stevensa The Shakin' Stevens EP. Znalazły się na niej Blue Christmas, Que Que Sera Sera, Josephine i Lawdy Miss Clawdy. Najsłynniejsze wersje tych utworów należały - kolejno - do Elvisa Presley'a, Doris Day, Fatsa Domino i znów Presley'a.