Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Harry Belafonte


 Data notowania: 1957-11-22  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

 

   "NME" chart: 1 XI '57-17 I '58, 28 XI '58-2 I '59, 11 XII '59 (19 tyg.), no. 1 22 XI '57-3 I '58 (7 tyg.), UK Golden Disc; 'Billb.' chart: 12. m.;
inne wersje: Nina & Frederick (26. m. '59), Boney M (1. m. '78), Boney M - remix (52. m. '88);
no. 379. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Jester Hairston] W rekordowe sześć tygodni sprzedano w UK milion egzemplarzy tego bożonarodzeniowego klasyka w wykonaniu piosenkarza i aktora, którego sława rozpoczęła się w 1954 wraz z filmem Otto Premingera - Carmen Jones, wg musicalu Oscara Hammersteina II do muzyki Georgesa Bizeta (Belafonte grał w nim główną rolę męską - pilota Joego). Utwór Mary's Boy Child Jestera Hairstona w wykonaniu Belafonte wszedł na amerykańską listę "Billboardu" rok wcześniej, lecz nie zdobył wówczas należnej mu popularności, natomiast na listę "NME" powrócił dokładnie za rok i ponownie za dwa lata. Był to najlepiej sprzedający się przebój świąteczny w historii aż do wydania przez Band Aid w 1984 Do They Know It's Christmas?! Wykonawca, którego album Calypso zajmował 1. miejsce na liście LPs w USA (ciekawe, że RCA miała początkowo opory w nagraniu tej płyty), był uczestnikiem licznych wieców o równość praw i od 1987 jest współpracownikiem UNICEF i amerykańskich organizacji charytatywnych na rzecz ludności Afryki. To właśnie z jego inicjatywy amerykańska supergrupa USA For Africa nagrała wiosną 1985 wielki przebój We Are the World (1. miejsce na brytyjskiej liście przebojów!). Belafonte rozsławił karaibską muzykę calypso, ale sam był Amerykaninem urodzonym 1 III 1927 w Nowym Jorku. Oprócz duńskiego duetu wokalnego Nina & Frederick, Mary's Boy Child na listy brytyjskie wprowadziła jeszcze słynna grupa Boney M, ale jako tzw. medley (wraz z Oh My Lord).

   W tym tygodniu na listę dostaje się jeden z najlepszych amerykańskich zespołów rhythm'n'bluesowych lat 50. - Johnny Otis Show. Utwór Ma (He's Making Eyes at Me), sygnowany jako Johnny Otis & His Orchestra with Marie Adams & the Three Tons of Joy, był absolutną klapą w USA, natomiast jako wznowienie w UK stał się niespodziewanym przebojem. W tym standardzie wodewilowym orkiestrę i chór Otisa (właśc. John Veliotes) wspomagał bardzo mocny głos Adams na czele "Trzech ton zabawy" dziewczęcej grupy estradowej. Wersja oryginalna Ma... pochodziła z 1921, a należała do Eddiego Cantora.


  


 Data notowania: 1957-11-29  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   Pojawia się kolejny utwór gwiazdkowy: My Special Angel w wykonaniu aktora i piosenkarza Malcolma Vaughana, znanego w UK z występów w komediowym duecie Earle & Vaughan. W oryginale był to wielki przebój country Boba Helma.


  


 Data notowania: 1957-12-06  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   Wkrótce po wielkim przeboju That'll Be the Day zespołu the Crickets wytwórnia Brunswick zadecydowała o wydaniu przez Buddy'ego Holly'ego pierwszego solowego SP; Peggy Sue okaże się wielkim sukcesem: dojdzie do 6. miejsca i będzie przebywać na liście "NME" aż przez 17 tygodni (od 6 XII '57 do 28 III '58). Trudno w to uwierzyć, ale ta piosenka Holly'ego będzie jego jedynym utworem w pierwszej dziesiątce na amerykańskiej liście "Billboardu"! Ciekawa jest historia jego tytułu: początkowo brzmiał on Cindy Lou, ale po naleganiach perkusisty Cricketsów - Jerry'ego Allisona w tytule znalazła się jego narzeczona, a wkrótce żona.
Już drugi tydzień na 2. miejscu znajduje się Jim Dale (właśc. James Smith) z piosenką Be My Girl. To angielski wykonawca z Northamptonshire, który - jak odnotował 'Billboard' - gustował głównie w utworach zza Oceanu. Ten utwór (realizował go George Martin) to również cover Amerykanina, Johnny'ego Madary. Swój sukces Dale zawdzięczał głównie udziałowi w filmie 6.5 Special.


  


 Data notowania: 1957-12-13  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   3. miejsce zajmuje w tym tygodniu Paul Anka i I Love You, Baby. To jego własna kompozycja, kompletnie nie zauważona w USA. W Top 20 w UK piosenka ta znalazła się ponownie w 1964 w wykonaniu Freddiego & the Dreamers. Strona 'B' SP Anki - Tell Me That You Love Me, była osobno notowana na liście brytyjskiej.
W okresie przedświątecznym zawsze jest taki tydzień, w którym ludzie intensywnie przygotowując się do Bożego Narodzenia, mniej uwagi poświęcają słuchaniu przebojów, przez co na liście "NME" nie ma większych zmian. W 1957 to był właśnie taki tydzień. Również w tym tygodniu Jerry Lee Lewis po raz trzeci ożenił się, tym razem z Myrą Brown. Ujawnienie przez prasę faktu, iż była ona jego kuzynką, a do tego miała niespełna 14 lat, zamknęło mu karierę na Wyspach na wiele lat.


  


 Data notowania: 1957-12-20  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   Tego dnia Milton Bowers, szef komisji poborowej w Memphis, wręcza osobiście Presley'owi kartę powołania do wojska. Natomiast na listę wchodzą dwie wersje piosenki Kisses Sweeter Than Wine: Jimmiego Rodgersa i Frankiego Vaughana. To stary klasyk Leadbelly'ego z repertuaru the Weavers. Dla Rodgersa był to pierwszy utwór, który odniósł duży sukces tak w UK, jak i w USA. Dla wielbicieli Vaughana, najlepiej czującego się przecież w repertuarze musicalowym i pseudorock'n'rollowym, musiało być ogromną niespodzianką wybranie przez niego na kolejny SP piosenki folkowej. Najważniejszym jednak utworem, debiutującym na liście, jest najbliższy no. 1: Great Balls of Fire Jerry'ego Lee Lewisa.


  


 Data notowania: 1957-12-27  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   Kolejny tydzień podsumowań rocznych. Absolutnym potentatem okazał się być Elvis Presley, który wprowadził na listę "NME" 12 nowych utworów, z których sześć znalazło się w pierwszej dziesiątce, z trzech jego SPs klasyfikowane były obie piosenki (również strony "B", niezależnie od głównych w 1957 utworów): Teddy Bear i Loving You, Party i Got a Lot O'Livin' to Do (SPs wytwórni RCA) oraz Trying to Get to You i Lawdy Miss Clawdy, utwór sprzed blisko siedmiu lat starego dobrego Lloyda Price'a (SP wytwórni HMV), rzecz dziś już nie spotykana. Traktując te sześć utworów jako trzy SPs, miał on razem 13 płyt, z czego trzy z ubiegłego roku. Więcej miał tylko the Jam w 1983. W sumie "King" spędził tamtego roku na liście brytyjskiej aż 108 tygodni (więcej - tylko Bill Haley & his Comets rok wcześniej i Oasis, ale to dopiero za 39 lat). Wg czytelników "NME" Elvis był największą osobistością muzyczną na świecie w mijającym roku. Ale uwaga! Również Pat Boone, który w owym roku przebywał na brytyjskiej liście 84 tygodnie, zalicza się do grona najbardziej utytułowanych - jest wśród ośmiu wykonawców najczęściej odwiedzających listę w danym roku. I to właśnie on uznany został przez czytelników tego tygodnika za piosenkarza roku (tak jak Doris Day piosenkarką, a the Platters zespołem roku 1957). 29 lat i 42 dni - taka przerwa dzieliła wejście 15 XI 1957 Jackiego Wilsona z piosenką Reet Petite na listę od znalezienia się na 1. miejscu (zresztą z tym samym utworem) 27 XII 1986; i to był najdłuższy w historii listy brytyjskiej okres dzielący wejście artysty lub utworu na listę do momentu dostania się jej na pierwsze miejsce. Który utwór był przebojem gwiazdkowym no. 1 - nie ma wątpliwości: SP aktualnie prowadzący na liście.

Bilans roku:

utwór roku: Diana - Paul Anka,

wykonawca roku: Elvis Presley,

najpopularniejsze utwory: 1. Diana - Paul Anka, 2. Love Letters in the Sand - Pat Boone, 3. True Love - Bing Crosby & Grace Kelly, 4. All Shook up - Elvis Presley, 5. Singing the Blues - Guy Mitchell,

najpopularniejsi wykonawcy: 1. Elvis Presley, 2. Pat Boone, 3. Lonnie Donegan, 4. Harry Belafonte, 5. Guy Mitchell,

SPs z pierwszej setki wszech czasów: When I Fall in Love - Nat "King" Cole (48. miejsce) - p. notowanie z 6 IX '57, True Love - Bing Crosby & Grace Kelly (49. miejsce), Diana - Paul Anka (51. miejsce), Singing the Blues - Guy Mitchell (71. miejsce), Love Letters in the Sand - Pat Boone (99. miejsce),

golden SPs: Diana - Paul Anka, Mary's Boy Child - Harry Belafonte,

SPs Elvisa Presley'a: Hound Dog (2. miejsce), Blue Moon (9. miejsce), Love Me Tender (11. miejsce), I Don't Care If the Sun Don't Shine (23. miejsce), Mystery Train (25. miejsce), Rip It up (27. miejsce), Too Much (6. miejsce), All Shook up (1. miejsce), Teddy Bear (3. miejsce), Paralysed (8. miejsce), Party (2. miejsce), Got a Lot O'Livin' to Do (17. miejsce), Loving You (24. miejsce), Trying to Get to You (16. miejsce), Lawdy Miss Clawdy (15. miejsce), Santa Bring My Baby back to Me (7. miejsce).


  


 Data notowania: 1958-01-03  (New Musical Express) 
Numer 1: Harry Belafonte - ''Mary's Boy Child''(RCA) 1022

   Rozpoczął się nowy rok, ale w Anglii wciąż świątecznie: na czele listy Belafonte z piękną bożonarodzeniową piosenką. Natomiast w USA bezapelacyjnymi liderami są filadelfijczycy Danny & the Juniors z brawurowo wykonaną piosenką At the Hop, będącą inteligentną odpowiedzią na ataki mediów i krytyków na muzykę młodzieżową. W UK ten utwór niesłusznie cieszył mierną popularnością.