Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Gerry & the Pacemakers


 Data notowania: 1963-04-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''How Do You Do It?''(Columbia) DB 4987

 

   'Rec. Ret.' chart: 14 III-11 VII '63 (18 tyg.), no. 1 11-25 IV '63 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 9. m.;
no. 246 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Mitch Murray] Summer Holiday spada z 1. aż na 6. miejsce (to siódmy w dziejach brytyjskich notowań spadek utworu ze szczytu listy poza pierwsza piątkę). Wykorzystuje to liverpoolski zespół Gerry & the Pacemakers, założony przez braci Gerry'ego (voc, g) i Freddiego (dr) Marsdenów, a dopełniony przez Lesa Chadwicka (b) i Lesa McGuire'a (p). To drugi, po Beatlesach, wykonawca kierowany przez Briana Epsteina; w tym tygodniu zostaje on pierwszym reprezentantem nurtu "Merseybeat", który osiąga szczyt oficjalnej brytyjskiej listy przebojów (14 II na liście "NME" prowadziła piosenka Please Please Me kwartetu the Beatles). Utwór How Do You Do It? został skomponowany przez Mitcha Murray'a dla Adama Faitha, a nagrany po raz pierwszy przez Beatlesów, choć nigdy przez nich nie został wydany. Natomiast tryskający energią Gerry & the Pacemakers zostali uznani za najlepszą nową grupę 1963, a ponadto w sierpniu 1964 wprowadzili swój pierwszy wielki przebój do pierwszej dziesiątki listy amerykańskiej. Udział Gerry'ego Marsdena na 1. miejscu listy brytyjskiej nie ograniczył się tylko do jego pierwszego zespołu: w 1985 stał na czele międzynarodowego chóru i instrumentalistów, wykonujących You'll Never Walk Alone, a w 1989 wraz z zespołem the Christians śpiewał nową wersję swej piosenki Ferry 'cross the Mersey. W 1966 zespół odwiedził Polskę, ale wystąpił tylko w TV; mało tego - śpiewał... z playbacku. Dziś Gerry Marsden jest popularnym aktorem dla dzieci.


  


 Data notowania: 1963-04-18  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''How Do You Do It?''(Columbia) DB 4987

   Ciekawie ustawiła się w tym tygodniu pierwsza piątka - wszystkie utwory zajmują swoją najwyższą pozycję na liście: 1. Wiadomo, 2. From a Jack to a King - Ned Miller, 3. Brown-Eyed Handsome Man - Buddy Holly, 4. The Folk Singer - Tommy Roe i 5. Rhythm of the Rain - the Cascades.

12 IV w nowojorskim Town Hall odbywa się pierwszy większy koncert Boba Dylana.


  


 Data notowania: 1963-04-25  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''How Do You Do It?''(Columbia) DB 4987

   Ogromny skok do pierwszej piątki wykonuje najwybitniejsze nagranie tego roku - utwór Beatlesów From Me to You: z 23. pozycji przenosi się aż na 3.


  


 Data notowania: 1963-06-20  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''I Like It''(Columbia) DB 7041

 

   'Rec. Ret.' chart: 30 V- 5 IX '63 (15 tyg.), no. 1 20 VI-11 VII '63 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 17. m.;
no. 246 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Mitch Murray] Wchodząc z piosenką I Like It na 1. miejsce, Gerry Marsden i jego zespół stał się pierwszym wykonawcą w historii, który na szczyt listy brytyjskiej wprowadził swoje oba pierwsze nagrane SPs. Kompozytorem obu utworów tej grupy, będącej klasycznym przedstawicielem tzw. mersey beat, był popularny kompozytor Mitch Murray, a producentem George Martin (trzeci z rzędu zrealizowany przez niego utwór na 1. miejscu). Mało kto wie, że pierwszym zespołem, który nagrał I Like It był the Dave Clark Five.

   Na 34. miejsce listy wchodzi 17-letnia piosenkarka z Nowego Jorku Lesley Gore z ciekawym utworem It's My Party. To bodaj pierwsza piosenka na listach przebojów o tak silnie zaznaczonych treściach feministycznych, do tego nowocześnie wykonana. Przed nią nagrały ją żeńska grupa rhythm'n'bluesowa (soulowa) the Shirelles i ówczesne bożyszcze nastolatków Helen Shapiro; obie wersje minęły bez echa. Nagrać następną z grupą the Crystals zamierzał właśnie Phil Spector, ale zrezygnował, gdy Gore osiągnęła wielki sukces, dochodząc na sam szczyt listy "Billboardu". Ona sama nigdy nie kształciła się w kierunku muzycznym i była po prostu dużym talentem wokalnym. Producentem tego nagrania był znany szef orkiestry jazzowej Quincy Jones, który 20 lat później będzie realizował wielkie przeboje Michaela Jacksona. Wiosną 1981 It's My Party znajdzie się na 1. miejscu listy brytyjskiej w wykonaniu angielskiego keyboardzisty Dave'a Stewarta.


  


 Data notowania: 1963-06-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''I Like It''(Columbia) DB 7041

   Wśród tego tygodniowych nowości są m. in. Confessin' Franka Ifielda, Nature's Time for Love Joego Browna & the Bruvvers, Sukiyaki Kyu Sakamoto, słynna Ain't That a Shame tym razem w wykonaniu the Four Seasons oraz pierwszy i od razu wielki przebój the Searchers Sweets for My Sweet.
W czerwcu 1963 bracia Ray i Dave Daviesowie założyli zespół the Kinks, jeden z najpopularniejszych w UK w latach 60., potentat listy "Record Retailer", który na tej liście zamieścił trzy piosenki na 1. miejscu.


  


 Data notowania: 1963-07-04  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''I Like It''(Columbia) DB 7041

   Gdyby zrobić klasyfikację wytwórni płytowych na liście "Rec. Ret.", to w tym tygodniu absolutnym zwycięzcą byłaby Columbia: cztery pierwsze SPs wydane zostały przez nią. Są to I Like It, Atlantis Shadowsów, Confessin' (That I Love You) Ifielda i If You Gotta Make a Fool of Somebody zespołu Freddie & the Dreamers. Następny SP tej wytwórni jest już dużo dalej, bo aż na 19. miejscu (Lucky Lips Cliffa Richarda). A' propos wytwórni: w UK otwiera filię amerykańska wytwórnia Vee-Jay, nagrywająca przede wszystkim muzyków rhythm'n'bluesowych; pierwsze SPs przez nią tu wydane to Boom Boom Johna Lee Hookera, Shame Shame Shame Jimmy'ego Reeda i Just a Little Bit Roscoe'a Gordona.
Na wzmiankę zasługują dwa z wymienionych tu utworów. Shadowsi otarli się o szczyt listy świetną, chwytliwą kompozycją Jerry'ego Lordana (którą to już z kolei?!) - Atlantis. Nagrali ją z orkiestrą smyczkową Norriego Paramora. Natomiast If You Gotta Make a Fool of Somebody Rudy'ego Clarka w wykonaniu komediowo-kabaretowego zespołu Freddie & the Dreamers, to pierwotnie piosenka... rhythm'n'bluesowa z repertuaru Jamesa Ray'a z 1962. Tak podobała się ona znanemu producentowi Johnowi Burgessowi, że bez wahania zrealizował ją dla grupy z Manchesteru.


  


 Data notowania: 1963-07-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''I Like It''(Columbia) DB 7041

   Z 5. na 7. miejsce w tym tygodniu zsunął się niezwykły utwór: Deck of Cards, śpiewany przez Winka Martindale'a (właśc. Winston Conrad). "Śpiewany" to za dużo powiedziane; Deck of Cards to przepiękna opowieść (tak, to niezwykła melodeklamacja) o żołnierzu, grającym w karty (może raczej - stawiającym pasjansa) w kościele i wspominającym swe dawne przeżycia. Pierwszym wykonawcą był pod koniec lat 40. sam autor - piosenkarz country Texas T. Tyler. Deck of Cards w wykonaniu Martindale'a zrobiło nadzwyczajną karierę na liście brytyjskiej. Pojawiło się na niej na początku grudnia 1959 i dotrwało do połowy stycznia 1960 (wówczas znalazło się także w Top 20 listy "Billboardu"). W 1963 nastąpiło apogeum jego popularności: bawiło na liście przez 21 tygodni (od 18 IV do 5 IX), osiągając właśnie 5. pozycję. Odzyskało popularność w październiku 1973 i utrzymywało ją aż do początku roku następnego. W sumie gościło na oficjalnej liście brytyjskiej, publikowanej przez wszystkie trzy czasopisma: "New Musical Express", "Record Retailer" i "Music Week"; razem przez 41 tygodni. Deck of Cards należy do największych przebojów brytyjskiego rynku płytowego!
Na 14. miejscu słychać Billy'ego J. Kramera & the Dakotas w piosence Lennona i McCartney'a Do You Want to Know a Secret, takiej swobodnej reminiscencji z disney'owskiego Kopciuszka i Zimowej fantazji. Jednocześnie na liście debiutują "cienie" Kramera - the Dakotas z własnym instrumentalnym utworem The Cruel Sea. Utwór pochodził z filmu o tym samym tytule i podobnie, jak inna filmowa tytułowa melodia - Casablanca Kenny'ego Balla & his Jazzmen, która opuściła listę w ubiegłym tygodniu, nie zrobił większej kariery w UK.


  


 Data notowania: 1963-10-31  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''You'll Never Walk Alone''(Columbia) DB 4987

 

   'Rec. Ret.' chart: 10 X '63-13 II '64 (19 tyg.), no. 1 31 X-21 XI '63 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 48. m.;
inne wersje: Elvis Presley (44. m. '68), the Crowd (1. m. '85), Robson & Jerome (1. m. '96);
no. 246 wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II] Bezprecedensowy hat-trick Gerry'ego & the Pacemakers: ich kolejny trzeci nagrany utwór wchodzi, podobnie jak poprzednie, na 1. miejsce listy 'Record Retailer'. Powtórzenie takiego sukcesu, wprowadzenie wszystkich trzech pierwszych SPs na liście brytyjskiej na jej szczyt, nastąpi dopiero za 21 lat (grupa Frankie Goes To Hollywood: Relax, Two Tribes i The Power of Love). Jednak następnego wprowadzenia swych trzech pierwszych nagrań na 1. miejsce dokonają dopiero Spice Girls w 1996 (Wannabe, Say You'll Be There i 2 Become 1). You'll Never Walk Alone to słynny standard z musicalu Richarda Rodgersa i Oscara Hammersteina z 1945 Carousel, wykonywany wówczas przez Franka Sinatrę. Gerry Marsden jeszcze raz zaśpiewa You'll Never Walk Alone z samego szczytu listy brytyjskiej: w 1985 na czele utworzonego przez siebie międzynarodowego instrumentalno-wokalnego 'zgromadzenia' charytatywnego the Crowd. You'll Never Walk Alone to ponadto hymn kibiców klubu piłkarskiego FC Liverpool.


  


 Data notowania: 1963-11-07  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''You'll Never Walk Alone''(Columbia) DB 4987

   Na 3. miejscu znalazł się podwójny SP Roy'a Orbisona Blue Bayou / Mean Woman Blues. Trzeba jednak od razu dodać, że na Wyspach o wiele większym powodzeniem cieszyła się autorska ballada Orbisona (Blue Bayou), niż słynny klasyk rock'n'rollowy.
Drugi tydzień na liście, ale po raz pierwszy w Top 30 słychać brazylijski duet gitarowy Los Indios Tabajaras. To dwóch synów autentycznych wodzów indiańskich ze znajdującej się w dżungli wioski - Natalicio i Antenor Lima. Ich jedyny przebój - Maria Elena to przeróbka meksykańskiej melodii, którą w wersji wokalnej w 1941 na szczyt listy amerykańskiej doprowadził Jimmy Dorsey ze swoją orkiestrą i wokalistą Bobem Eberlym.
Na listę wchodzi trzeci utwór tegorocznej gwiazdy - Billy'ego J. Kramera & the Dakotas I'll Keep You Satisfied. Tak jak oba poprzednie i ten jest autorstwa Lennona i McCartney'a!


  


 Data notowania: 1963-11-14  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''You'll Never Walk Alone''(Columbia) DB 4987

   Trzy potężne skoki do góry w Top 20: Don't Talk to Him Cliffa Richarda (z 23. na 7. miejsce), I'll Keep You Satisfied Billy'ego J. Kramera & the Dakotas (z 34. na 11.) i Secret Love Kathy Kirby. Pierwszy utwór to zgrabna kompozycja gitarzysty rytmicznego Shadowsów Bruce'a Welcha, drugi to piosenka napisana przez Lennona i McCartney'a, trzeci kolejny utwór Kramera i kolegów w Top 4, wreszcie Secret Love to oczywiście wielki filmowy przebój Doris Day. W 1963 śpiewała go Kathy Kirby, odkrycie szefa najsłynniejszej przedwojennej orkiestry angielskiej - Ambrose'a, który wykorzystał jej naturalne blond włosy i narzucił jej image Marilyn Monroe.


  


 Data notowania: 1963-11-21  (Record Retailer) 
Numer 1: Gerry & the Pacemakers - ''You'll Never Walk Alone''(Columbia) DB 4987

   Pojawiają się ważne nowości na liście. Glad All over the Dave Clark Five wejdzie na 1. miejsce w styczniu 1964. I Only Want to Be with You to pierwszy przebój jednej z najwybitniejszych piosenkarek lat 60. Dusty Springfield; kompozycja Mike'a Hawkera i Ivora Raymonde'a była pierwszym utworem zaprezentowanym w najsłynniejszym muzycznym programie TV UK 'Top of the Pops', to również jedna z najpopularniejszych piosenek na Wyspach - była przebojem w 1976 (Bay City Rollers), w 1979 (the Tourists z Annie Lennox) i w 1989 (Samantha Fox). If I Ruled the World to pierwszy od grudnia 1955 (ośmioletnia przerwa) solowy SP Harry'ego Secombe'a na liście. Pochodził on z odnoszącego wówczas wielki sukces w Londynie musicalu Pickwick. Zaznaczenie, że chodzi tu o solową produkcję, jest uzasadnione, gdyż w listopadzie 1956 Secombe gościł na liście jako członek zabawnego tria wokalnego the Goons.