Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Elvis Presley


 Data notowania: 1956-09-28  (New Musical Express) 
Numer 1: Anne Shelton - ''Lay down Your Arms''(Philips) PB 616

 

   UWAGA - notka do 3. utworu '56: [Hound Dog - Elvis Presley "NME" chart: (HMV POP 249) 21 IX '56-22 II '57 (23 tyg.), Rec. Ret. chart: (RCA Maximillion 2104) 17 VII '71-2 X '71 (12 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 2., 16. utwór listy brytyjskiej wszech czasów, "Billb." chart: 1. m.; no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej].

   UWAGA - komentarz do 3. utworu '56: [Jerry Leiber, Mike Stoller] Największym przebojem Elvisa Presley'a na brytyjskiej liście przebojów był Hound Dog Jerry'ego Leibera i Mike'a Stollera, który w ubiegłym tygodniu rozpoczął swój 35-tygodniowy pobyt (w dwóch podejściach): w tym roku i w 1971, kiedy to wydano go na SP o podwójnej stronie "A" z Heartbreak Hotel. Nigdy dotąd żaden SP nie sprzedawał się tak wspaniale: w ciągu dwóch pierwszych tygodni kupiono milion egzemplarzy, a całkowita sprzedaż na całym świecie przekroczyła 5 mln. Elvis zaśpiewał go niesłychanie mocnym głosem, drapieżnie, zrywając z wszelkimi dotychczasowymi kanonami. Tak potężnych bębnów nie zastosował do tej pory nikt, a solówka gitarowa Scotty'ego Moore'a wywarła ogromny wpływ na gitarzystów tamtejszej i późniejszej epoki. Wersja oryginalna Hound Dog należała do Big Mamy Thornton.

   Z listą witają się Freddie Bell & the Bellboys z piosenką Giddy-up-A-Ding-Dong oraz Mitchell Torok z piosenką When Mexico Gave up the Rumba. Ci pierwsi to biały filadelfijski zespół niby rhythm'n'bluesowy, niby rock'n'rollowy, który zyskał sporą popularność u młodzieży (choć właściwie tylko angielskiej) głównie z jednego powodu: wziął udział w kultowym wówczas filmie Rock around the Clock (śpiewał tam dwie piosenki, w tym Giddy-up-A-Ding-Dong) i dał się poznać ze świetnego przygotowania choreograficznego. Freddie Bell (właśc. Freddie Bello) jako pierwszy zaśpiewał Hound Dog i to on właśnie zainspirował Presley'a do nagrania tego utworu. Torok, również Amerykanin, też nie zyskał uznania w ojczyźnie, na liście "NME" dotarł do 6. miejsca, przede wszystkim dzięki udanemu tournée po Anglii i występowi w London Palladium.


  


 Data notowania: 1957-07-12  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

 

   "NME" chart: 14 VI '57, 28 VI-8 XI '57 (21 tyg.), "M. W." chart: (RCA PB 2694) 3-10 IX '77 (2 tyg.), no.1 12 VII-23 VIII '57 (7 tyg.); "Billb." chart: 1. m.;
inne wersje: Billy Joel (27. m. '92);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Otis Blackwell, Elvis Presley] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Elvis Presley (urodzony 8 I 1935 w Tupelo, Mississippi) to najważniejszy wykonawca ery rock'n'rolla na świecie; wyszedł z tego gatunku, aby zakończyć działalność jako gwiazda Las Vegas. Sprzedał więcej płyt, niż jakikolwiek inny artysta (również złotych i platynowych), miał też najwięcej utworów na 1. miejscu na liście brytyjskiej. Presley, który zawsze podkreślał swą wdzięczność dla rhythm'm'bluesa, był zachwycony, gdy piosenka wykonywana wcześniej przez reprezentanta tego gatunku Davida Hilla (All Shook up) została pierwszym nagraniem białego artysty (czyli właśnie Elvisa), które przewodziło zarówno w sprzedaży, w liczbie płyt słuchanych w szafach grających, jak i w liczbie emisji radiowych. To dziewiąty utwór Presley'a na liście brytyjskiej, ale szczególnie ważny, był to bowiem pierwszy z bardzo wielu jego nos. 1 w UK (i szósty prowadzący SP w USA) i jeden z najbardziej udanych utworów lat 50. SP wydany został przez HMV, jednak w tym czasie "rodzima" wytwórnia Presley'a RCA rozpoczyna własną dystrybucję płyt w UK, pierwszy SP - Teddy Bear wchodzi właśnie na listę. Ten utwór zaśpiewał Elvis ze swym zespołem wokalnym - the Jordanaires. Po raz ostatni (osiemnasty!) na szczycie listy brytyjskiej znalazł się 22 VI-13 VII 2002 z utworem A Little Less Conversation, nagranym z holenderskim producentem JXL (Tomem Holkenborgiem).

   6 VII John Lennon i Paul McCartney podczas spotkania zorganizowanego przez kościół św. Piotra w Liverpoolu postanawiają założyć własny zespół rock'n'rollowy. John gra tam w kierowanym przez siebie zespole the Quarry Men Skiffle Group (wraz z Ericem Griffithsem - g, Lenem Garrym - g, Petem Shottonem - b, Rodem Davisem - washb i Colinem Hantonem - dr). Na to spotkanie Johna i jego zespół wprowadził kolega - piosenkarz i autor Russ Hamilton (właśc. Ronald Hulme), który w tym czasie odniósł niespodziewany i duży sukces piosenką We Will Make Love (na liście od 24 V aż do 4 X 1957 z dojściem do 2. miejsca), w USA większą popularność zyskała druga strona tego SP: Rainbow. Na liście "NME" debiutuje ponadto jeden z najsłynniejszych męskich duetów w dziejach rocka: the Everly Brothers (Bye Bye Love).


  


 Data notowania: 1957-07-19  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Pierwsza tak poważna stagnacja na liście. Panuje oczywiście "Król" z dwoma wielkimi przebojami: prowadzącym i z (Let Me Be Your) Teddy Bear (ten dojdzie do 3. miejsca). (Let Me Be Your) Teddy Bear, autorstwa Lowe'a i Manna (autorów wielkiego przeboju Williamsa - Butterfly) pochodził z najlepszego - zdaniem fanów - filmu Elvisa - Loving You. LP, będący ścieżką dźwiękową z tego filmu, wszedł na 1. miejsce amerykańskiej listy płyt długogrających, a zmienił go na tej pozycji dopiero kolejny album Presley'a, Christmas Album.


  


 Data notowania: 1957-07-26  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Po raz ostatni na liście znajduje się Rock-A-Billy, przebój Guy'a Mitchella, z którym zakończył on swoje wizyty na 1. miejscu listy brytyjskiej (w sumie był on na topie 14 tygodni). Po raz pierwszy na liście znalazł się natomiast Johnny Duncan & the Blue Grass Boys. To żywa historia muzyki rockabilly, urodzony w Tennessee, grał przez pewien czas u słynnego Billa Monroe, następnie odbywał służbę wojskową w UK i tu już pozostał. To właśnie gitarzysta i wokalista Duncan zastąpił Lonniego Donegana w Chris Barber's Jazz Band, gdy tamten rozpoczął karierę solową. Last Train to San Fernando (z repertuaru Bobby'ego Shorta), który w tym tygodniu znalazł się na liście, jego największy sukces, było nagraniem koncertowym, jego realizacji i produkcji dokonali Denis Preston i słynny Joe Meek.


  


 Data notowania: 1957-08-02  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Na 2. pozycję wszedł Russ Hamilton (właśc. Ronald Hulme) z piosenką We Will Make Love. Na siedem lat przed nadejściem "Merseybeat" ten piosenkarz pochodzący z tych samych rejonów (terytorialnych) sprzedał w USA swój SP Rainbow w milionowym nakładzie. W UK zamieniono stronę 'A' na stronę 'B' i w ten sposób obie strony tego samego SP stały się międzynarodowym szlagierem. W USA Hamilton znalazł się na 2. miejscu klasyfikacji najpopularniejszych piosenkarzy (tuż przed Paulem Anką). Jednak największym wydarzeniem w tym tygodniu jest niewątpliwie wejście na listę nie tylko najpopularniejszego utworu roku 1957, ale jednego z największych przebojów w dziejach muzyki pop: Diana, właśnie Paula Anki.


  


 Data notowania: 1957-08-09  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Leniwe ruchy na liście, jedynie tylko nadzwyczajna Diana zdecydowanie prze do góry, dając do zrozumienia, że ma wielką ochotę na zastąpienie Presley'a na 1. miejscu.


  


 Data notowania: 1957-08-16  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Utwór Tommy'ego Steele'a i Steelmenów Water Water rozpoczyna swój długi - siedemnastotygodniowy pobyt na liście, dojdzie jednak zaledwie do 5. miejsca. Od przyszłego tygodnia będzie to podwójny SP z Handful of Songs jako drugą stroną "A". Zdecydowano się na to ze względu na dużą popularność filmu The Tommy Steele Story, w którym oczywiście oba się znalazły. Handful of Songs, napisany przez Steele'a i Mike'a Pratta (grał Randalla w TV serialu Randall & Hopkirk) został uznany piosenką roku w plebiscycie the Ivor Novello Award.


  


 Data notowania: 1957-08-23  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''All Shook up''(HMV) POP 359

   Do 3. miejsca dociera Island in the Sun, śpiewane przez samego kompozytora - Harry'ego Belafonte. Piosenka pochodziła z jego trzeciego filmu fabularnego pod tym samym tytułem.W USA nie odniosła ona żadnego sukcesu. Natomiast do pierwszej trójki listy albumów dostał się LP, z którego ona pochodziła - Belafonte Sings of the Carribean. Kończy swą karierę na liście brytyjskiej piosenka Johnniego Ray'a Yes Tonight, Josephine, ostatni utwór tego znakomitego wokalisty, który znajdował się na 1. miejscu i ostatni, który wszedł do pierwszej dziesiątki.


  


 Data notowania: 1958-01-24  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Jailhouse Rock''(RCA) 1028

 

   "NME" chart: 24 I '58-25 IV '58 (14 tyg.), "Rec. Ret." chart: (RCA Maximillion 2153) 11 XII '71-8 I '72 (5 tyg.), "M. W." chart: (RCA PB 2695) 3-10 IX 77 (2 tyg.), (RCA 1028) 5 II-19 III '83 (6 tyg.), no. 1 24 I-7 IV '58 (3 tyg.); "Billb." chart: 1. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Jerry Leiber, Mike Stoller] Jailhouse Rock to królewski początek roku najwybitniejszego wykonawcy ubiegłego sezonu. W UK ten rozpalony do czerwoności hit rockowy autorstwa Jerry'ego Leibera i Mike'a Stollera zgromadził rekordowe zamówienia na liczbę 250 tys. egzemplarzy jeszcze przed ukazaniem się płyty i był pierwszym SP (nie licząc Here in My Heart Ala Martino), który już w pierwszym tygodniu swego pobytu na liście osiągnął 1. miejsce. W USA ta tytułowa piosenka z trzeciego filmu Presley'a przyniosła mu w listopadzie 1957 dziewiąty przebój no. 1 w ciągu niecałych dwóch lat. W czasie, gdy prowadziła na liście "NME", w zestawieniach "Billboardu" pojawił się kolejny jego utwór z 1. miejsca - Don't. Za tydzień na liście pojawi się EP-ka Jailhouse Rock, na której Elvis śpiewał pięć piosenek: tytułową, Young & Beautiful, I Want to Be Free, Don't Leave Me Now i Baby I Don't Care. W ciągu pięciu tygodni dojdzie zaledwie do 18. pozycji. Film Jailhouse Rock, w reżyserii Richarda Thorpego, uważa się za jeden z najambitniejszych w karierze Presley'a, który jest jeszcze buntowniczy, młody-gniewny, stworzył interesującą psychologicznie postać uczciwego chłopaka o gwałtownym temperamencie. Sam film starał się obnażać prawdę o kulisach showbiznesu i kreowaniu gwiazd rocka.

   Wkrótce po wejściu albumu Songs for Swingin' Lovers na brytyjską listę singlową Frank Sinatra nagrał podwójny SP All the Way / Chicago. Oba utwory pochodziły z filmu (z Sinatrą) The Joker Is Wild. Od 13 XII '57 na liście 'NME' notowano już tylko All the Way. To nagrodzona Oscarem kompozycja Sammy'ego Cahna.


  


 Data notowania: 1958-01-31  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Jailhouse Rock''(RCA) 1028

   Ostatni tydzień na liście bawi jeden z najsłynniejszych przebojów jednego z najsłynniejszych duetów w historii rocka - Wake up Little Susie the Everly Brothers. Przebywał na niej przez 13 tygodni, czyli od 8 XI 1957, dotarł do 2. miejsca. Tak, jak i następne ich utwory, cechował się wyszukaną aranżacją i bezbłędnym dopracowaniem partii wokalnych, śpiewanych falsetem przez Phila Everly'ego i barytonem przez jego starszego brata Dona.Główne atuty tego duetu to właśnie wspaniałe czyste harmonie i niezwykła sprawność w grze gitarowej. Wake up Little Susie to jedna z wielu piosenek skomponowanych dla obu braci przez Boudleauxa i Felice Bryantów, o dziwo, nie dopuszczonych do emisji przez niektóre stacje radiowe. W USA dotarł on do 1. miejsca na wszystkich listach: popowej, country'owej i rhythm'n'bluesowej.
W styczniu zostaje podpisana umowa między dotychczasowym szefem zespołu skifflowego the Worried Men Adamem Faithem a wytwórnią HMV. W ten sposób rozpoczyna się wspaniała, choć krótkotrwała kariera świetnego i wyjątkowo inteligentnego piosenkarza brytyjskiego, który odkryty został zupełnie przypadkowo, gdy śpiewał w jednym z drugorzędnych café-barów.


  


 Data notowania: 1958-02-07  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Jailhouse Rock''(RCA) 1028

   Drugi tydzień na 3. miejscu znajduje się Oh, Boy zespołu the Crickets. To kompozycja Normana Petty'ego, którą w wersji oryginalnej wykonywał Sonny West jako Alla My Love. Petty to przede wszystkim realizator większości nagrań Cricketsów i samego Holly'ego.
Na listę wchodzi bardzo ważna piosenka: jeden z czterech najpopularniejszych utworów roku 1958, kompozycja Burta Bacharacha śpiewana przez Perry'ego Como - Magic Moments.


  


 Data notowania: 1959-01-30  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''One Night / I Got Stung''(RCA) 1100

 

   "NME" chart: 23 I '59-10 IV '59 (12 tyg.), no. 1 30 I-13 II '59 (3 tyg.); "Billb." chart: One Night - 4. m., I Got Stung - 8. m.;
inne wersje: Mud - One Night (32. m. '75);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Dave Bartholomew, Pearl King / Aaron Schroeder, David Hill] To pierwsza singlowa płyta Elvisa Presley'a po rozpoczęciu służby wojskowej w Niemczech. Wiele z obu stron SPs Elvisa Presley'a weszło na listy amerykańską i brytyjską i oto mamy przykład jednego z największych podwójnych SPs. Odnośnie do One Night wielu krytyków uważało wznowienie przez Presley'a rhythm'n'bluesowego utworu Smiley'a Lewisa z 1956 za "zbyt dwuznaczne", pomimo pewnego złagodzenia tekstu oryginalnego. Jednocześnie krytycy porównywali tę piosenkę pod względem melodycznym z O sole mio, którą zresztą Elvis nagrał później jako It's Now Or Never. Współautorem ostrego i surowego rock'n'rolla I Got Stung był jego pierwszy wykonawca David Hill.

   Na liście pojawia się kolejny cover wielkiego wykonawcy - Paula Anki: (All of a Sudden) My Heart Sings. To piosenka Harolda Rome'a, którą Kathryn Grayson śpiewała na początku filmu z 1945 Anchor's Aweigh (w polskiej wersji - Podnieść kotwicę!) o przygodach w Los Angeles dwóch marynarzy na przepustce, których grają Frank Sinatra i Gene Kelly.


  


 Data notowania: 1959-02-06  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''One Night / I Got Stung''(RCA) 1100

   3 II 1959 odnotowano jako "the day the music died" w związku z tragiczną śmiercią Buddy'ego Holly'ego. Tak to właśnie zostało uwiecznione w wielkim evergreenie Dona McLeana American Pie. W UK piosenka z 1924 Does Your Chewing Gum Lose Its Flavour (on the Bedpost Overnight) przyniosła Lonniemu Doneganowi trzynasty SP w brytyjskiej Top 20 w ciągu trzech lat. Prawie za trzy lata ta sama wersja znajdzie się również na 3. miejscu listy pop tygodnika "Billboard". W związku z Doneganem interesująca jest jeszcze jedna informacja: piosenkarz podpisał w tym czasie kontrakt z wytwórnią Pye Nixa na rekordową wówczas sumę 10 tys. dolarów.
Drugi tydzień na 2. miejscu znajduje się nostalgiczna piosenka amerykańskiego kwartetu wokalnego Teddy Bears: To Know Him, Is to Love Him. Tytuł zaczerpnięty został z... napisu na grobie ojca jednego z członków zespołu - Phila Spectora, natomiast nazwa kwartetu - oczywiście z tytułu znanej piosenki Elvisa Presley'a. W tym utworze śpiewało tylko troje członków grupy! Teddy Bears wkrótce rozpadli się; wielką karierę zrobił później Spector, a nieco mniejszą - wokalistka Annette Kleinbard, znana też jako Carol Connors.


  


 Data notowania: 1959-02-13  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''One Night / I Got Stung''(RCA) 1100

   Żeńska brytyjska grupa wokalna the Beverley Sisters i amerykański chór Harry Simeone Chorale dwa miesiące wcześniej przygotowały piosenki bożonarodzeniowe. Wtedy nie zdobyły one w UK większej popularności, przyszła ona niespodziewanie później i zupełnie nie w porę. W tym tygodniu utwór Little Drumer Boy wchodzi na listę w obu wersjach. Jego kompozytorem jest Harry Simeone, którego chór z tym właśnie utworem odwiedzał Top 40 listy "Billboardu" rok rocznie między 1958 a 1962.
Shirley Bassey górą! Na drugiej pozycji jej piosenka As I Love You, a drugi tydzień z rzędu na 3. pozycji też w jej wykonaniu - Kiss Me Honey Honey, Kiss Me. W oryginale śpiewana była jako utwór latyno-amerykański przez Gogi Grant.
Debiutuje na liście "one-year hero" 26-letni piosenkarz z Nowego Orleanu Lloyd Price, utwór Stagger Lee okaże się jego największym sukcesem płytowym: w UK dojdzie do wysokiej 7. lokaty, ale w USA będzie to wielki przebój no. 1. To stary utwór bluesowo-folkowy, znany też z wersji Lonniego Donegana jako The Ballad of Stack O Lee. W USA Price debiutował dużo wcześniej - na rhythm'n'bluesowej liście "Billboardu" w 1952 z własną kompozycją Lawdy Miss Clawdy. Jedną z nowości tego tygodnia jest też wielki cover Connie Francis My Happiness. To wielki przebój (milionowy nakład!) duetu Jon & Sandra Steele z 1948.


  


 Data notowania: 1959-05-15  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''A Fool Such As I / I Need Your Love Tonight''(RCA) 1113

 

   "NME" chart: 24 IV-31 VII '59 (15 tyg.), no. 1 15 V- 12 VI '59 (5 tyg.); "Billb." chart: A Fool Such As I - 2. m., I Need Your Love Tonight - 4. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [William Trader / Sid Wayne, Bix Reichner] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Pomimo trwającej od roku służby wojskowej Presley'a, złożono milion zamówień na ten "podwójnie" przebojowy SP. Został on nagrany w Nashville podczas tygodniowego urlopu "Kinga" podczas służby wojskowej w Niemczech Zach. Presley pracował nad tą płytą przez 24 godziny bez snu i jedzenia. W A Fool Such As I Elvis powrócił do swych country'owych korzeni; wykonał go, tak jak i dwa kolejne utwory, które doszły na szczyt naszej listy, z grupą wokalną the Jordanaires. Ten utwór Hanka Snowa często słyszał, gdy towarzyszył Snowowi podczas jego tournée w 1955. Ten SP "Króla" został wydany w tym samym tygodniu, co nie zauważona zupełnie wersja tego utworu "Starego Króla" - Billa Haley'a & his Comets. Ciekawe, że współautorowi I Need Your Love Tonight, Bixowi Reichnerowi, przypisuje się stworzenie nazwy tej grupy: the Comets.

   To najlepszy rok Marty'ego Wilde'a (właśc. Reginald Smith) na liście brytyjskiej (5. miejsce w końcowej klasyfikacji wykonawców). Popularność przyniósł mu udział w niezwykle popularnym programie TV - "Oh Boy'. Zajmująca w tym tygodniu 3. miejsce Donna to wielki w przebój Ritchiego Valensa.


  


 Data notowania: 1959-05-22  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''A Fool Such As I / I Need Your Love Tonight''(RCA) 1113

   W maju National Association of Recording Arts & Sciences rozdała po raz pierwszy nagrody Grammy w 22 kategoriach. Wśród wyróżnionych znalazły się utwory: Volare (Domenico Modugno) - nagranie roku, Peter Gunn (Henry Mancini) - album roku, The Chipmunk Song (David Seville) - najlepsze nagranie komediowe, Tom Dooley (the Kingston Trio) - najlepsze wykonanie country'n'western i Tequila (the Champs) - najlepsze wykonanie rhythm'n'bluesowe.


  


 Data notowania: 1959-05-29  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''A Fool Such As I / I Need Your Love Tonight''(RCA) 1113

   Z listy spada wielki przebój 1959: no. 1 z marca Smoke Gets in Your Eyes Plattersów. Na jego miejsce wchodzi przyszły no. 1 - z lipca: Dream Lover Bobby'ego Darina. Natomiast piosenka Dorsey'a Burnette'a It's Late w wykonaniu Ricky'ego Nelsona już drugi tydzień okupuje 3. pozycję. Był on zresztą idolem nastolatek również w UK, mimo, iż super-popularny serial z jego udziałem - The Adventures of Ozzie & Harriet, w ogóle nie był pokazywany na Wyspach. Tę piosenkę ponownie wprowadził do brytyjskiej Top 20 Shakin' Stevens w 1983.


  


 Data notowania: 1959-06-05  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''A Fool Such As I / I Need Your Love Tonight''(RCA) 1113

   Standard Kansas City nagrał jako pierwszy w 1953 Little Willie John pod tytułem K. C. Loving. Później, już pod ostatecznym tytułem, nagrali go m. in. Wilbert Harrison i Hank Ballard. W tym tygodniu wchodzi kolejna wersja - Little Richarda. Nie odnosi ona jednak dużego sukcesu: opuści listę po pięciu tygodniach, dochodząc zaledwie do 26. miejsca.
W maju na liście zadebiutował aktor, piosenkarz i kompozytor londyński Anthony Newley. W tym tygodniu jego pierwszy duży przebój - I've Waited So Long, dotarł do 3. miejsca. Pochodzi on z satyrycznego filmu Idle on Parade, w którym brawurowo zagrał postać piosenkarza rock'n'rollowego - Jeepa Jacksona.


  


 Data notowania: 1959-06-12  (New Musical Express) 
Numer 1: Elvis Presley - ''A Fool Such As I / I Need Your Love Tonight''(RCA) 1113

   Kolejny ważny debiut: Johnny Kidd (jeszcze solo) rozpoczyna swą karierę średnio popularnym przebojem Please Don't Touch.


  


 Data notowania: 1960-11-03  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

 

   "Rec. Ret." chart: 3 XI '60-9 III '61 (19 tyg.), "M. W." chart: (RCA PB 2698) 3-10 IX '77 (2 tyg.), no. 1 3 XI-22 XII '60 (8 tyg.), utwór roku '60, UK Golden Disc; "Billb." chart: 1. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Eduardo Di Capua, Aaron Schroeder, Wally Gold] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Pierwszy SP Elvisa po powrocie z wojska przynosi mu wielki sukces, choćby w postaci wejścia na listę brytyjską od razu na 1. miejsce (poprzednio podobny przypadek miał miejsce blisko trzy lata temu i dotyczył również utworu Presley'a - Jailhouse Rock), a zwłaszcza w postaci ok. 20 mln sprzedanych egzemplarzy na całym świecie. W UK pierwsze 750 tys. kopii kupiono w pierwszym tygodniu, a milion egzemplarzy w rekordowym czasie półtora miesiąca. Decyzja o nagraniu słynnej pieśni neapolitańskiej z 1901 O sole mio okazała się więc wyjątkowo trafna. Muzyka, zastrzeżona dotąd dla zdecydowanie nie-rockowych artystów, jak Enrico Caruso, Mario Lanza czy Tony Martin, stała się punktem zwrotnym dla największego piosenkarza rock'n'rollowego w historii: od tego momentu znacznie rozszerzyła się liczba wielbicieli jego talentu, ale też Presley rozstał się z wizerunkiem zbuntowanego nastolatka.


  


 Data notowania: 1960-11-10  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Urodzaj na tematy filmowe (prawie wszystkie w instrumentalnym wykonaniu). Wciąż od 21 VII na liście znajduje się tytułowy utwór Schroedera, Golda i Costy z filmu Paula Wendkosa Because They're Young w wykonaniu wspaniałego gitarzysty Duane'a Eddy'ego z towarzyszeniem zespołu the Rebels. Inne filmowe nagranie, kompozycję muzyka jazzowego Johnny'ego Smitha Walk Don't Run, słychać na liście w dwóch wykonaniach: angielskiego septetu Johna Barry'ego i pochodzącego ze stanu Washington kwartetu gitarowego the Ventures, najsłynniejsze wykonanie tego utworu znane jest z płyty Cheta Atkinsa Hi-Fi in Focus. Kolejny, bodaj najsłynniejszy temat związany jest z filmem Joe Dassina Pote tin kyriaki, w wersji anglojęzycznej - Never on Sunday (Nigdy w niedzielę), w którym odtwarzająca główną rolę grecka aktorka i piosenkarka Melina Mercouri śpiewała słynne Dzieci Pireusu (Te pedia tou Pirea) Manosa Hadjidakisa. Aż sześć wersji tej melodii znalazło się na liście "Rec. Ret.", z których pięć zdobyło wielką popularność na całym świecie: amerykańskiej orkiestry Dona Costy, brytyjskiej orkiestry Manuel & his Music of the Mountains pod dyrekcją Geoffa Love'a, piosenkarki angielskiej Lynn Cornell, najbliższa oryginału - męskiej greckiej grupy wokalno-instrumentalnej Makadopoulos & his Greek Serenaders. Piąta wersja Never on Sunday, aranżera i dyrygenta brytyjskiego Johnny'ego Gregory'ego, występującego na płytach jako Chaquito, znajdowała się na liście tylko raz - 27 X na najniższym, 50. miejscu. Poza tym w tym tygodniu pojawił się na liście kolejny temat filmowy - Man of Mystery, grany przez Shadowsów w czołówce kryminalnego serialu telewizyjnego pod tym samym tytułem (był to SP z podwójną stroną "A", tą drugą stroną był The Stranger).
5 XI w wypadku samochodowym ginie w wieku 33 lat gwiazda muzyki country Teksańczyk Johnny Horton. Wypadek miał miejsce po występie w "Skyline" w Austin, czyli tam, gdzie dał swój ostatni koncert legendarny Hank Williams. Tych dwóch wielkich muzyków łączyła też kobieta - Billie Jean Williams, wdowa po Hanku, którą poślubił Horton. Ten piosenkarz country miał dwa utwory na naszej liście: w czerwcu ubiegłego roku Battle of New Orleans (znany bardziej w wersji Lonniego Donegana), a w styczniu przyszłego roku North to Alaska.


  


 Data notowania: 1960-11-17  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Na liście pojawiają się już pierwsze piosenki bożonarodzeniowe: Lonely Pup (in a Christmas Shop) Adama Faitha i Little Donkey duńskiego duetu wokalnego Nina & Frederick. Lonely Pup... to piąty z rzędu utwór Faitha, który znajdzie się w pierwszej piątce zestawienia. Takiej sekwencji nie miał dotąd na liście żaden z wykonawców! Natomiast Nina Van Pallandt i jej mąż baron Frederick Van Pallandt nagrali wraz z orkiestrą Jorna Grauengaarda najpopularniejszy utwór gwiazdkowy A. D. 1960 - cover nagrań sprzed roku: Angielki Gracie Fields i brytyjskich dziewcząt z grupy wokalnej the Beverley Sisters.


  


 Data notowania: 1960-11-24  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Na 3. miejscu znajduje się Connie Francis z piosenką My Heart Has a Mind of Its Own. To jej trzeci z rzędu utwór w Top 5 (po Mama / Robot Man i Everybody's Somebody's Fool), klasyczna niemal muzyka country autorstwa Howarda Greenfielda i Jacka Kellera. Nie dziwi więc fakt, że utwór znalazł się dwukrotnie w pierwszej dwudziestce listy country "Billboardu": w 1972 w wykonaniu Susan Raye i w 1979 - Debby Boone.
Do Top 10 wchodzi Peter Sellers, w duecie z wielka aktorką włoską Sophią Loren śpiewa Goodness Gracious Me. W pierwszej dziesiątce był już jako członek tria Goons, i to z dwoma SPs, w 1956. Jednak jego solowe nagrania - Any Old Iron z 1957 i A Hard Day's Night z 1965 nigdy do pierwszej dziesiątki nie weszły.


  


 Data notowania: 1960-12-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Na dwóch kolejnych miejscach - 16. i 17. znajdują się wersje tego samego utworu dla dzieci: Frank Sinatra śpiewa Ol' Macdonald, a the Piltdown Men grają Macdonald's Cave. "Ludzie z Piltdown" to siedmiu muzyków sesyjnych z Los Angeles, którzy oczekując na nagranie w studiu wytwórni Capitol, improwizowali na temat popularnej dziecięcej piosenki Old Mac Donald. Tak powstał temat, oparty na brzmieniu saksofonu i nagrany na SP, który doszedł do wysokiej, 14. pozycji w UK. W pierwszej czterdziestce notowania z tego tygodnia znajduje się aż 12 nagrań instrumentalnych (najwyżej - na 3. miejscu - Rocking Goose grupy z Ohio Johnny & the Hurricanes), w tym pięć w pierwszej trzydziestce. Rocking Goose to największy przebój tego zespołu, autorstwa Toma Kinga i Iry Macka. W 1962 Johnny & the Hurricanes dał występ w hamburskim Star Club, a był 'supportowany' przez... Beatlesów.
W grudniu 1960 w programie TV amerykańskiej "This Is Your Life" po raz pierwszy główną postacią nie jest wykonawca z USA - audycję poświęconą jednemu z najpopularniejszych wokalistów brytyjskich lat 50. - z jego rzecz jasna udziałem - Frankiemu Vaughanowi, ogląda 40 mln widzów. Niewatpliwie zadecydowała o tym popularność, jaką zdobył rolą piosenkarza Tony'ego Dantona w filmie George'a Cukora Pokochajmy się (Let's Make Love), u boku Marilyn Monroe i Yvesa Montanda.


  


 Data notowania: 1960-12-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio''(RCA) 1207

   W górze zestawienia nowość w pierwszej dwudziestce: na 4. miejsce wskakuje z 23. kolejny przebój Cliffa Richarda - I Love You. Wśród nowości na liście w tym tygodniu notujemy m. in. Counting Teardrops Emile'a Forda & the Checkmates, Charming Billy Johnny'ego Prestona, Virgin Mary Lonniego Donegana, Black Stockings "Siódemki" Johna Barry'ego i słynny przebój sprzed lat Buona Sera w wykonaniu klarnecisty Mr. Ackera Bilka & his Paramount Jazz Band. Definitywnie po raz ostatni występuje Apache Shadowsów.


  


 Data notowania: 1960-12-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Od 17 XI w pierwszej trójce znajdują się wyłącznie utwory, które zajmują swą najwyższą pozycję na liście "Rec. Ret.": na 1. miejscu oczywiście niezmiennie It's Now Or Never, na 2. miejscu 17 i 24 XI - As Long As He Needs Me Shirley Bassey, a od 1 XII do tego tygodnia Save the Last Dance for Me Driftersów, wreszcie 3. miejsca kolejno od 17 XI Rocking Goose (Johnny & the Hurricanes), My Heart Has a Mind of Its Own (Connie Francis), znów Rocking Goose, Little Donkey (Nina & Frederick) i 15 XII Strawberry Fair (Anthony Newley). Na 37. miejscu pojawia się zabawna piosenka Donald Where's Your Troosers Andy'ego Stewarta i od razu wypada z listy "Rec. Ret.". Później ta piosenka znów "zaatakuje" listę brytyjską i tym razem dojdzie aż do 4. pozycji. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że odbędzie się to dokładnie... 29 lat później, 9 XII 1989!
Najważniejsi w tym gronie są niewątpliwie Driftersi. Piosenka Doca Pomusa i Morta Shumana Save the Last Dance for Me to ich pierwszy przebój w Top 10 po obu stronach Atlantyku! Początkowo zespół zamierzał nagrać tę piosenkę z Jimmym Clantonem jako głównym wokalistą. Doczekała się wielu świetnych coverów: Damita Jo w 1960 (pod tytułem I'll Save the Last Dance for You), Buck Owens w 1962, the Defranco Family w 1974, Emmylou Harris w 1979, Dolly Parton w 1984, wreszcie Ben E. King w 1987, który śpiewał ją właśnie z Driftersami.


  


 Data notowania: 1960-12-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''It's Now Or Never (O sole mio)''(RCA) 1207

   Tydzień przedgwiazdkowy, wśród utworów bożonarodzeniowych słychać Lonely Pup (in a Christmas Shop) Adama Faitha, Little Donkey duńskiego duetu Nina & Frederick, Virgin Mary Lonniego Donegana, Ever More Party Pops wielkiego triumfatora ubiegłego roku, pianisty Russa Conway'a i Onward Christian Soldiers chóru Harry'ego Simeone'a. Ever More Party Pops to składanka, na którą złożyły się m. in. Ain't She Sweet, znane choćby z wykonania Beatlesów, Happy Days & Lonely Nights, które spopularyzowała w 1955 Ruby Murray i finałowe Glad Rag Doll. Za tydzień doszlusuje jeszcze jedna świąteczna piosenka - Must Be Santa Tommy'ego Steele'a, ale nie zdobędzie większej popularności.


  


 Data notowania: 1961-01-26  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Are You Lonesome Tonight''(RCA) 1216

 

   'Rec. Ret.' chart: 19 I-27 IV '61 (15 tyg.), 'M. W.' chart: (RCA PB 2699) 3 IX '77 (1 tydz.), (RCA 196) 13 III-24 IV '82 (7 tyg.), no 1 26 I-16 II '61 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 1. m.;
inne wersje: Elvis Presley - Are You Lonesome Tonight (Live) (68. m. '91);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Roy Turk, Lou Handman] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. To już czwarty pod rząd utwór, którym Elvis prowadził na liście amerykańskiej. To standard Ala Jolsona z 1926, który doczekał się niezliczonej liczby coverów, jeden z nich - wersja Donny'ego Osmonda z 1974 - wszedł do Top 20 listy 'Billboardu'. Premierowe nagranie tej piosenki należy wszakże do Vaughna Deleatha i pochodzi z 1927. Ten piękny utwór ma jednak wszelkie cechy kiczu: cytowanie w parlandzie Shakespeare'a i pseudoaktorskie kabotyńskie popisy wokalne.

   Wielkim przebojem staje się piosenka Rubber Ball - aż trzy wersje są obecne w tym tygodniu na liście brytyjskiej: Marty'ego Wilde'a, Bobby'ego Vee i mieszanej brytyjskiej grupy wokalnej the Avons. Dla najbardziej popularnego z tej trójki, 17-letniego wykonawcy będącego pod wielkim wpływem Buddy'ego Holly'ego - Bobbyego Vee, jest to debiut na liście przebojów.
Frank Sinatra informuje o powołaniu własnej wytwórni płytowej: Reprise. Pierwszym albumem ma być Ring a Ding Ding, pierwszym SP na liście brytyjskiej będzie we wrześniu Granada. Reprise rozpocznie działalność 13 II 1961.


  


 Data notowania: 1961-02-02  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Are You Lonesome Tonight''(RCA) 1216

   Z piosenką First Taste of Love w pewnym sensie debiutuje na liście znakomity wokalista amerykański Ben E. King. W 'pewnym sensie', gdyż jako lider zespołu the Drifters znalazł się na niej z utworami Dance with Me i Save the Last Dance for Me. Dokładnie za 26 (!) lat King osiągnie szczyt listy brytyjskiej z przepiękną piosenką Leibera i Stollera Stand by Me.


  


 Data notowania: 1961-02-09  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Are You Lonesome Tonight''(RCA) 1216

   W pierwszej dwudziestce listy z tego tygodnia znalazły się aż trzy utwory wykonywane w dwóch różnych wersjach: Pepe (Duane Eddy - 2. miejsce i Russ Conway - 22. miejsce), Sailor (Petula Clark - 4. miejsce i Anne Shelton - 19. miejsce) i Rubber Ball (Bobby Vee - 9. miejsce i Marty Wilde - 16. miejsce). Pojawia się na liście kolejny wielki (i podwójny) SP the Everly Brothers - Walk Right back / Ebony Eyes. Niemiecki temat instrumentalny Pepe pochodził z filmu o takim samym tytule.


  


 Data notowania: 1961-02-16  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Are You Lonesome Tonight''(RCA) 1216

   Witamy na liście Benny'ego Hilla, znany komik telewizyjny i po części piosenkarz właśnie wtedy zyskał szerszą popularność, m. in. dzięki śmiesznej piosence Gather in the Mushrooms. Hill debiutuje z nią w tym tygodniu na pozycji 34., a dotrze na wysokie 12. miejsce.
Najwyższe miejsce na liście (3.) osiąga wielki przyjaciel Presley'a Johnny Burnette (poznali się jako kierowcy ciężarówek). Piosenkę You're Sixteen (pierwotnie - You're 13) napisali autorzy kompozycji w filmach Walta Disney'a - Bob i Dick Shermanowie. Jej cover nagrał w 1974 Ringo Starr. Burnette miał jeszcze trzy utwory w Top 20: Dreamin' i Little Boy Sad w UK oraz tę ostatnią i God, Country & My Baby w USA.
Główną nagrodę programu ITV 'British Song Contest' otrzymuje Matt Monro za piosenkę My Kind of Girl, od 9 III będzie już na liście 'Rec. Ret.', dochodząc wkrótce do 5. miejsca.


  


 Data notowania: 1961-03-23  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

 

   'Rec. Ret." chart: 9 III-7 IX '61 (27 tyg.), 'M. W.' chart: (RCA PB 2700) 3 IX '77 (1 tydz.), no. 1 23 III-27 IV '61 (6 tyg.), utwór roku '61, no. 96. listy brytyjskiej wszech czasów;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Fred Wise, Ben Weisman, Kay Twomey, Bert Kaempfert] Tę ludową piosenkę Elvis usłyszał w Niemczech, gdy odbywał tam drugi okres służby wojskowej. Niewątpliwie pomogła mu ona ostatecznie potwierdzić chęć odejścia od wizerunku młodego rebelianta w kierunku piosenkarza 'rodzinnego' zwłaszcza, gdy w filmie G. I. Blues (niestety bardzo kiepskim) śpiewa ją dziecięcej laleczce na przemian po angielsku i po niemiecku. W USA RCA nie zdecydowała się na jej wydanie na SP i popularność zdobyła w wykonaniu piosenkarza Joego Dowella. Współkompozytorem wersji, śpiewanej w USA, był szef znanej orkiestry Bert Kaempfert, producent pierwszych nagrań Beatlesów. Jednocześnie Elvis rozpoczyna zdjęcia do kolejnego filmu - Blue Hawaii.

   Po raz pierwszy na liście przebojów pojawia się największa brytyjska gwiazda muzyki pop epoki bezpośrednio przed-beatlesowskiej. Na 38. miejscu słyszymy Don't Treat Me Like a Child i Helen Shapiro.


  


 Data notowania: 1961-03-30  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

   W wielu zestawieniach brytyjskich list przebojów (w tym i 'New Musical Express') zrezygnowano z lansowania ostatniego SP the Everly Brothers jako płyty z dwiema stronami "A", pozostała tylko Walk Right back, gdyż zastrzeżenia co do Ebony Eyes jako piosenki o katastrofie lotniczej zgłosiły biura linii lotniczych. Pod ich naciskiem BBC zrezygnowała z jej nadawania. Również nie zdecydowano się na wydanie w UK kolejnego SP Cliffa Richarda Gee Whiz It's You, dostępny był więc wyłącznie jako import. Ale i tak stanie się on za miesiąc jego siódmym kolejnym i dwunastym w ogóle utworem z pierwszej dziesiątki.


  


 Data notowania: 1961-04-06  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

   Zaskakująca stagnacja na liście: Top 15 składa się z tych samych utworów, co w ubiegłym tygodniu, a pierwsza szóstka w całości pozostaje niezmieniona: 1. Wooden Heart - Elvis Presley, 2. Are You Sure - the Allisons, 3. Theme for a Dream - Cliff Richard, 4. Walk Right back - the Everly Brothers, 5. Will You Love Me Tomorrow - the Shirelles, 6. My Kind of Girl - Matt Monro. Cliff z piosenką pary autorów amerykańskich - Mort Garson i Earl Shuman Theme for a Dream, był już dwukrotnie na 3. pozycji: 16 III i 30 III.
Przed koncertem Johna Lee Hookera w Nowym Jorku występuje 19-letni Bob Dylan, śpiewając m. in. House of the Rising Sun.


  


 Data notowania: 1961-04-13  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

   Swoją trudną i długą drogę z 40. miejsca niespodziewanie na szczyt listy rozpoczyna pianista country, współpracujący też z Elvisem, Floyd Cramer.
W kwietniu rozpoczynają się zdjęcia do nowego filmu z Cliffem Richardem, Carole Gray i Robertem Morley'em - The Young Ones.


  


 Data notowania: 1961-04-20  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

   Największe skoki w górę zestawienia wykonują Duane Eddy & the Rebels i Craig Douglas, którzy od razu wskakują na wysokie miejsca listy: Duane z Theme from Dixie na 30., a Craig z Hundred Pounds of Clay na 34. pozycję. Pierwsi dojdą do 7. miejsca, a drugi do 9. Dużą zwyżkę formy wykazuje też zespół the Marcels, który skacze z 24. na 12 pozycję. Marcelsi już niedługo będą na szczycie listy!


  


 Data notowania: 1961-04-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Wooden Heart''(RCA) 1226

   Na 2. miejscu wylądował wspaniały, co tu dużo gadać, Bobby Darin w nowej wersji klasyka Hoagy'ego Carmichaela z 1932 Lazy River. Stało się to wkrótce po osiągnięciu statusu złotego SP przez inny utwór Carmichaela, z 1930, Georgia on My Mind, tym razem w wykonaniu Ray'a Charlesa.
Po raz ostatni na liście przebywa Are You Lonesome Tonight Presley'a. Wśród nowości słyszymy Easy Going Me w wykonaniu najpopularniejszego wykonawcy ubiegłego roku Adama Faitha. Ta piosenka będzie pierwszą, która nie znajdzie się w pierwszej piątce, ba, nawet w pierwszej dziesiątce, dojdzie bowiem "zaledwie" do 12. miejsca. Odnośnie do Are You Lonesome Tonight - oczywiście utwór ten pojawi się jeszcze na liście brytyjskiej w reedycjach: w 1977, 1982 i w wersji 'live' w 1991.


  


 Data notowania: 1961-06-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Surrender (Torna a Surriento)''(RCA) 1227

 

   'Rec. Ret.' chart: 25 V-31 VIII '61 (15 tyg.), no 1 1-22 VI '61 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 1. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Ernesto De Curtis, Doc Pomus, Mort Shuman] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Tym utworem Elvis potwierdził przypuszczenia, że sprzedaż multi-milionowego nakładu SP z włoską piosenką It's Now Or Never (O sole mio) nie była ani dziełem przypadku, ani jednorazowym wyskokiem. Surrender to również włoska canzona z 1911 - Torna a Sorrento (Wróć do Sorrento). Elvis śpiewa ją z grupą the Jordanaires. Tekst angielski napisali Doc Pomus i Mort Shuman. Wydanie tego SP w USA w końcu października 1960 wiąże się też z zawieszeniem występów Presley'a aż na osiem lat.

   Ciekawe spostrzeżenie: tak, jak Surrender wskoczyło na 1. miejsce z bardzo niskiej pozycji - 27., tak You're Driving Me Crazy spadło z samego szczytu aż na 9. pozycję (w całej historii listy brytyjskiej tylko Mary's Boy Child Harry'ego Belafonte w 1958 spadło niżej z 1. miejsca: na 12.).


  


 Data notowania: 1961-06-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Surrender (Torna a Surriento)''(RCA) 1227

 

   UWAGA - notka do 4. utworu '61: [Halfway to Paradise - Billy Fury (Decca F 11349), 'Rec. Ret.' chart: 11 V-12 X '61 (23 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 3.].

   UWAGA - komentarz do 4. utworu '61: [Carole King, Gerry Goffin] Do pierwszej dwudziestki (18. pozycja) wchodzi największy przebój idola młodzieży brytyjskiej I połowy lat 60. 20-letniego liverpoolczyka Billy'ego Fury'ego (właśc. Ronald Wycherley) Halfway to Paradise. Wg własnych słów nagrał ten utwór, aby ludzie widzieli w nim po prostu artystę, a nie tylko piosenkarza rock'n'rollowego. To bardzo piękny i dwuznaczny w swej treści utwór autorstwa pary Carole King i Gerry Goffin. Znalazł się na popularnym albumie Fury'ego pod tym samym tytułem, który doszedł do wysokiego 5. miejsca listy 'NME'. Taki dziwny i trochę niesamowity pseudonim wymyślił dla niego jego 'odkrywca' i wkrótce impresario - Larry Parnes. Billy Fury zmarł 28 I 1983. W oryginale Halfway to Paradise to pierwszy utwór Tony'ego Orlando, który w 1961 doszedł do 39. miejsca listy amerykańskiej "Billboardu".

   Słyszymy aż siedem utworów, które były lub będą na 1. miejscu listy: Surrender (Elvis Presley), Runaway (Del Shannon), On the Rebound (Floyd Cramer) , Blue Moon (the Marcels), Wooden Heart (Elvis Presley) , You're Driving Me Crazy (the Temperance Seven) i Well I Ask You (Eden Kane). Niekonwencjonalnie usadowiły się oba utwory duetu the Allisons: Words i Are You Sure zajmują dwa ostatnie miejsca w pierwszej czterdziestce.


  


 Data notowania: 1961-06-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Surrender (Torna a Surriento)''(RCA) 1227

   Wśród nowości tego tygodniowych są m. in. Temptation duetu the Everly Brothers i The Magnificent Seven gitarzysty Ala Caioli. Ta pierwsza to jeszcze jeden no. 1 najpopularniejszego duetu wokalnego w dziejach amerykańskiej i brytyjskiej list przebojów, niestety - już ostatni. Drugie nagranie to tytułowy temat ze sławnego westernu Johna Sturgesa (w wersji polskiej Siedmiu wspaniałych) z Yulem Brynnerem, Stevem McQueenem i Charlesem Bronsonem. To najsłynniejsza wersja tej melodii (34. miejsce), uznanie na Wyspach zyskało jedynie jeszcze nagranie popularnego w tym czasie zespołu instrumentalnego - nomen omen - John Barry Seven (45. miejsce).
Również instrumentalny utwór znajduje się na 3. miejscu - The Frightened City Shadowsów, kompozycja producenta nagrań zespołu Norriego Paramora z filmu o tym samym tytule. Ten utwór przyniósł im miano najlepszej grupy instrumentalnej wg 'New Musical Express'.


  


 Data notowania: 1961-06-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Surrender (Torna a Surriento)''(RCA) 1227

   Bodaj po raz pierwszy pierwszą czwórkę stanowią sami Amerykanie i to w dodatku wyłącznie wokaliści: Presley, Del Shannon, Clarence 'Frogman' Henry (But I Do) i Ricky Nelson (Hello Mary Lou / Travellin' Man). Henry to weteran nowoorleańskiego rhythm'n'bluesa, który swój pseudonim zawdzięczał 'kumkającemu' wokalowi w piosence z 1956 Ain't Got No Home. Kompozytorem But I Do był Robert Guidry (znany też jako Bobby Charles), twórca takich standardów, jak See You Later Alligator czy Walkin' to New Orleans. Niezwykle popularnego w Polsce na przełomie lat 50. i 60. Ricky'ego Nelsona nie trzeba przedstawiać. Z ciekawostek odnośnie do obu jego utworów warto podać dwa mało znane fakty: Hello Mary Lou (na niektórych kopiach tytuł brzmiał Hello Marylou Goodbye Heart) skomponował i nagrał jako pierwszy Gene Pitney, natomiast Travellin' Man napisał drugorzędny piosenkarz rock'n'rollowy Jerry Fuller specjalnie dla Sama Cooke'a (nie mógł przeboleć nagrania tej piosenki przez idola nastolatek i bożyszcza muzyki pop). Ponadto do Top 30 trzech wykonawców wprowadziło po dwa utwory: Presley (Surrender i Wooden Heart), the Temperance Seven (Pasadena i You're Driving Me Crazy) i Andy Stewart (The Battle's o'er i A Scottish Soldier).


  


 Data notowania: 1961-11-09  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''(Marie's the Name) His Latest Flame''(RCA) 1258

 

   'Rec. Ret.' chart: 2 XI '61-25 I '62 (13 tyg.), no. 1 9 XI-30 XI '61 (4 tyg.);'"Billb.' chart: 4. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Doc Pomus, Mort Shuman] (Marie's the Name) His Latest Flame, dramatyczną balladę, z interesująco zastosowanymi zmianami rytmu, z pasją zaśpiewaną przez Elvisa, napisali dla jej pierwszego wykonawcy - Dela Shannona, Doc Pomus i Mort Shuman. Oni też byli autorami utworu z drugiej strony SP, dalece różnego, opartego na stylistyce bluesa - Little Sister. Ta piosenka notowana była tylko 2 XI '61 na 4. miejscu. Oba utwory zostały nagrane w studiach w Nashville. Rhythm'n'bluesowy wykonawca Lavern Baker w odpowiedzi na Little Sister nagrał piosenkę Hey Memphis. W USA w 1987 do Top 10 listy country wprowadził ją Dwight Yoakam.

   Cztery męsko-damskie duety mieszczą się w tego tygodniowym zestawieniu: na 40. miejscu Amerykanie Dick & Deedee z piosenką The Mountain's High, na 37. Harry Belafonte & Odetta z Hole in the Bucket, na 29. znani Duńczycy Nina & Frederick z Sucu Sucu oraz na 6. miejscu bodaj najważniejszy duet, choć sygnowany tylko nazwiskiem wokalisty. W Hit the Road Jack autorstwa Percy'ego Mayfielda partnerką Ray'a Charlesa była nie odnotowana na SP rewelacyjna Margie Hendrix. Jej wokal w kilku utworach z 'Geniuszem' krytycy przyrównują do niektórych interpretacji wielkiej Arethy Franklin. Powstały też 'odpowiedzi' na ten utwór: Well I Told You w wykonaniu the Chantels i I Changed My Mind Jack Jo Ann Campbell.
Na swym najwyższym - 3. miejscu już drugi tydzień znajduje się tkliwa ballada Cliffa Richarda When the Girl in Your Arms Is the Girl in Your Heart, która zapowiada jego najbliższy film The Young Ones. Uwaga! To pierwszy utwór Cliffa na liście bez nieodłącznych dotąd Shadowsów.


  


 Data notowania: 1961-11-16  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''(Marie's the Name) His Latest Flame''(RCA) 1258

   W tym tygodniu do Top 40 wchodzi aż 10 nowych utworów, to jeden z najsilniejszych zastrzyków świeżej krwi w dziejach listy brytyjskiej. Do najważniejszych należą niewątpliwie The Savage Shadowsów, Bambino Springfieldsów i I Love How You Love Me, śpiewany przez Brytyjczyka Jimmy'ego Crawforda. The Savage, kompozycja Norriego Paramora, to już drugi utwór na liście zapowiadający wielki sukces filmowy The Young Ones. Cała czwórka Shadowsów gra w tym filmie obok Cliffa. W USA The Savage spopularyzowali oczywiście Venturesi.


  


 Data notowania: 1961-11-23  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''(Marie's the Name) His Latest Flame''(RCA) 1258

   Dwa pierwsze miejsca zajmują wokaliści amerykańscy, tym drugim jest mało u nas znany Teksańczyk Jimmy Dean (właśc. Seth Ward). Big Bad John to jego własna kompozycja, którą napisał w samolocie podczas podróży na nagranie do Nashville. Opowieść o górniku, który poniósł śmierć, gdy niósł pomoc kolegom podczas katastrofy, jest oczywiście fikcją, ale tytułowy Big Bad John nosi w sobie cechy przyjaciela Deana, aktora Johnny'ego Mento. To jedyny większy sukces tego piosenkarza, choć sam utwór przyniósł kilka 'odpowiedzi' ze Small Sad Sam Phila McLeana. Dean potem 'wskrzesił' swego bohatera w The Cajun Queen i w Little Bitty Big John, jednak te utwory nie zdobyły już żadnej popularności.


  


 Data notowania: 1961-11-30  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''(Marie's the Name) His Latest Flame''(RCA) 1258

   Na 32. miejscu debiutuje instrumentalny przebój wszech czasów na liście brytyjskiej Stranger on the Shore, wykonywany przez klarnecistę Mr. Ackera Bilka wraz z Chórem Smyczków Leona Younga. Natomiast po raz ostatni znajdują się na liście trzy SPs prowadzące wcześniej: You Don't Know (Helen Shapiro), Reach for the Stars / Climb Ev'ry Mountain (Shirley Bassey) i Kon-Tiki (the Shadows).
Całkowicie niespodziewanie w ankiecie "Billboardu" na najbardziej obiecującego artystę wygrywa Brytyjczyk Matt Monro.


  


 Data notowania: 1962-02-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Rock a Hula Baby ("Twist Special")''(RCA) 1270

 

   'Rec. Ret.' chart: 1 II-14 VI '62 (20 tyg.), no. 1 22 II-15 III '62 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 23. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Fred Wise, Ben Weisman, Delores Fuller] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Na stronę 'A' tego SP początkowo przeznaczony był Rock a Hula Baby z filmu Normana Tauroga Blue Hawaii, jednak menadżerowie Elvisa i szefowie RCA szybko zorientowali się, że większe cechy przeboju ma Can't Help Falling in Love z tego samego filmu i wkrótce otrzymaliśmy kolejny podwójny SP Presley'a, jego 29. złotą płytę w USA. Akompaniament wokalny stanowi tu bezbłędny chórek zespołu the Jordanaires. Album Blue Hawaii przez cztery miesiące znajdował się na 1. miejscu listy LPs w USA i w UK. Natomiast film zasługuje (poza piosenkami Elvisa) na uwagę z jednego powodu: brawurowo zagranej przez Joan Blackman roli matki Chada Gatesa, dziedzica ogromnej fortuny w Honolulu, granego przez Elvisa. Zamieszki, jakie nastąpiły po premierowej projekcji Błękitnych Hawai w Tajlandii, spowodowały zakaz wyświetlania filmów z Presley'em w tym kraju.


  


 Data notowania: 1962-03-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Can't Help Falling in Love / Rock a Hula Baby ("Twist Special")''(RCA) 1270

 

   Can't Help Falling in Love - 'Rec. Ret.' chart: 1 III-14 VI '62 (16 tyg.), no. 1 1-15 III '62 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 2. m.;
inne wersje: Andy Williams (3. m. '70), the Stylistics (4. m. '76), Lick the Tins (42. m. '86), UB40 - (I Can't Help) Falling in Love with You (1. m. '93);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Hugo Peretti, Luigi Creatore, Fred Weiss] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Piękna ballada Can't Help Falling in Love oparta była na znanej piosence francuskiej Plaisir d'Amour, a skomponowana została przez George'a Davida (Freda) Weissa oraz Hugo Perettiego i Luigiego Creatore; dwaj ostatni znani są z adaptacji piosenki The Lion Sleeps Tonight (the Tokens, a później m. in. Tight Fit). I tu, tak jak na stronie 'A', wokalnie wspomagają Elvisa niezawodni Jordanairesi (podobnie, jak na wszystkich następnych jego SPs z pierwszych miejsc aż do Crying in the Chapel włącznie). Piosenka pochodziła z filmu Blue Hawaii. Can't Help Falling in Love kilkakrotnie przeżywała swój renesans: w latach 60. dzięki Andy'emu Williamsowi, w 70. za sprawą the Stylistics, a zwłaszcza w latach 90., gdy UB40 wprowadzili ten utwór na 1. miejsce tak w USA, jak i w UK.

   Coraz większą popularnością cieszą się tematy muzyczne filmów telewizyjnych wykonywane przez znane orkiestry brytyjskie. W tym tygodniu pojawia się Theme from 'Dr. Kildare' Johnniego Spence'a i Theme from 'Z Cars' Johnny'ego Keatinga z popularnego serialu policyjnego. Keating w latach 50. należał do najlepszych aranżerów big-bandowych; współpracował z takimi szefami orkiestr, jak Count Basie i Ted Heath. Temat z Z Cars był jedynym znanym przebojem tego band-lidera. Wkrótce dołączą nowe wersje tych utworów: temat z Dr. Kildare'a (z podtytułem Three Stars Will Shine Tonight) śpiewany przez odtwórcę głównej roli - Richarda Chamberlaina i z Z Cars również w wersji instrumentalnej znanej orkiestry Norriego Paramora. Emisja kolejnego serialu z tematem muzycznym - o inspektorze Maigretcie, też przyniosła SP obecny na przełomie marca i kwietnia na liście brytyjskiej: The Maigret Theme, grany przez orkiestrę Joego Lossa, dotarł do 20. miejsca.


  


 Data notowania: 1962-03-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Can't Help Falling in Love / Rock a Hula Baby ("Twist Special")''(RCA) 1270

   Legendarny prekursor muzyki soul - Sam Cooke wprowadza na 37. miejsce Twistin' the Night away; to najsłynniejszy twist tego wokalisty i do tego jego własna kompozycja. Na liście brytyjskiej dotrze on do 6. pozycji, podczas gdy w USA będzie najwyżej na miejscu 9. W notowaniach 'Billboardu' utwór ten znajdzie się ponownie w 1973 i w 1987, ale w wykonaniu Roda Stewarta, który jako wokalista miał Cooke'owi wiele do zawdzięczenia.
W tym miesiącu w klubie w londyńskim Ealing Saturday Club debiutuje legendarna angielska grupa bluesowa - Alexis Korner's Blues Incorporated; przewinęli się przez nią najwięksi brytyjscy muzycy rockowi, jak Charlie Watts, Jack Bruce, Ginger Baker, Mick Jagger i Brian Jones.


  


 Data notowania: 1962-03-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Can't Help Falling in Love / Rock a Hula Baby ("Twist Special")''(RCA) 1270

   Nie tylko melodie z seriali TV, ale tematy z filmów zyskują na popularności, choć z różnym powodzeniem. W tym tygodniu na 6., a w przyszłym dojdzie aż do 4. miejsca listy March of the Siamese Children, pochodzący z musicalu Waltera Langa z 1956 The King & I (Król i ja) z Deborahą Kerr i Yulem Brynnerem. Dawny marsz Richarda Rodgersa w nowej, dixielandowej wersji zagrali Kenny Ball & his Jazzmen. Tendencje spadkowe prezentuje Tonight, piosenka z West Side Story Roberta Wise'a i Jerome'a Robbinsa. Tu wykonywana przez bezbłędną Shirley Bassey będzie o włos od wejścia do Top 20. Wreszcie tytułowa piosenka z filmu Town without Pity, śpiewana przez rozpoczynającego swą bogatą karierę Gene'a Pitney'a, weszła w tym tygodniu na listę, ale nie wejdzie nawet do pierwszej trzydziestki.


  


 Data notowania: 1962-05-24  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Good Luck Charm''(RCA) 1280

 

   'Rec. Ret.' chart: 10 V-30 VIII '62 (17 tyg.), no. 1 24 V-21 VI '62 (5 tyg.); 'Billb.' chart: 1. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Aaron Schroeder, Wally Gold] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Wspaniała beat ballad Good Luck Charm to już szósty no. 1 Presley'a równocześnie na liście brytyjskiej i amerykańskiej. Kompozytorami byli Aaron Schroeder i Wally Gold, autorzy wielkiego presley'owskieego przeboju I Got Stung i angielskiego tekstu do jego wersji O Sole Mio (It's Now Or Never). Elvis wykonał również i tę piosenkę ze swym dawnym zespołem - the Jordanaires.


  


 Data notowania: 1962-05-31  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Good Luck Charm''(RCA) 1280

   Po raz 21. i ostatni na liście występuje wielki i długo popularny w Polsce filmowy przebój Cliffa Richarda The Young Ones. W trzy lata po poprzednim, nieudanym tournée po UK (ujawnienie w prasie ślubu z 14-letnią kuzynką) Jerry Lee Lewis powraca w maju na Wyspy i osiąga sukces: jego koncerty zwiększają popularność młodych rockowych zespołów angielskich i wprowadzają nieco świeżego powietrza do coraz bardziej małomiasteczkowego rock'n'rolla brytyjskiego.


  


 Data notowania: 1962-06-07  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Good Luck Charm''(RCA) 1280

   Pierwszą piątkę zestawienia z tego tygodnia stanowią wyłącznie wykonawcy, którzy choć raz w swej karierze weszli na sam szczyt listy: Elvis Presley, Cliff Richard (w tym tygodniu z podwójnym SP I'm Looking out the Window / Do You Wannna Dance), B. Bumble & the Stingers, Mike Sarne i Adam Faith (z utworem As You Like It). Na podwójnym SP Richarda jego Shadowsi towarzyszyli mu tylko w nagraniu Do You Wanna Dance. As You Like It Adama Faitha to pierwszy z trzech utworów na brytyjskiej liście przebojów, którego tytuł jest jednocześnie tytułem sztuki Shakespeare'a (Jak wam się podoba?); dwa następne to Romeo & Juliet zespołu Dire Straits (Romeo i Julia) i Winter's Tale Davida Essexa (Zimowa opowieść). Wszystkie one trafiły do Top 10.


  


 Data notowania: 1962-06-14  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Good Luck Charm''

   Jeden jedyny raz Elvis Presley zajmował 1. miejsce równocześnie na brytyjskich listach: singlowej (SPs), 'czwórek' (EPs) i longplay'ów (LPs) - było to właśnie w tym tygodniu. Wśród SPs prowadził Good Luck Charm, wśród 'Epek' Follow That Dream, a na liście albumów - Blue Hawaii. W przyszłym tygodniu Follow That Dream wejdzie nawet na krótko (2 tygodnie) na listę singlową. Znalazły się na tej czwórce: Follow That Dream, Angel, What a Wonderful Life i I'm Not a Marrying Kind.


  


 Data notowania: 1962-06-21  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Good Luck Charm''(RCA) 1280

   Na liście w tym tygodniu zmienia jej jednolity, popowo-rock'n'rollowy charakter, kilka utworów jazzowych, rhythm'n'bluesowych i quasi-latynoskich: Unsquare Dance - the Dave Brubeck Quartet (14. miejsce), I Can't Stop Loving You - Ray Charles (16. miejsce), Besame mucho - Jet Harris (31. miejsce) i Everybody's Twisting - Frank Sinatra (36. miejsce).
Podczas jednego z czerwcowych koncertów grupa the Beatles potrafiła zgromadzić audytorium złożone z 900 słuchaczy na swoim występie w Cavern Club. Poza tym swój pierwszy SP wydaje zespół, w którym wówczas pokładano znacznie większe nadzieje: the Dave Clark Five - That's What I Said. W tym mniej więcej czasie Brian Jones i Mick Jagger postanawiają założyć zespół rhythm'n'bluesowy.


  


 Data notowania: 1962-09-13  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''She's Not You''(RCA) 1303

 

   'Rec. Ret.' chart: 30 VIII-29 XI '62 (14 tyg.), no. 1 13-27 IX '62 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 5. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Doc Pomus, Mort Schuman, Jerry Leiber] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. I Remember You zostaje wreszcie zmienione na 1. miejscu przez She's Not You, znakomitą piosenkę Doca Pomusa, Jerry'ego Leibera i Mike'a Stollera w stylu Good Luck Charm, no może z lekkim odchyleniem w stronę country. Był to czwarty z rzędu (!) no. 1 Elvisa na liście brytyjskiej. Piękna melodia, dobry tekst, perfekcyjna produkcja, no i świetne wykonanie dały znakomity efekt. Przy okazji dziennikarze obliczyli, że w tym czasie podczas pracy przy filmie lub w TV za każde ujęcie otrzymuje on ponad 10 tys.$.

   Pozostający pod absolutnym wpływem wielkiego Buddy'ego Holly'ego Tommy Roe zajmuje 24. pozycję. Co ciekawsze, na 34. miejsce weszła piosenka Reminiscing w wykonaniu samego Holly'ego (trzy i pół roku po jego śmierci) i - żeby było jeszcze dziwniej - wyprzedza ona o jedno oczko Don't Ever Change, którą wykonuje dawna grupa Buddy'ego, the Crickets (śpiewał w tym utworze znakomity wokalista sesyjny Glen Campbell, co nie zostało odnotowane na płycie).


  


 Data notowania: 1962-09-20  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''She's Not You''(RCA) 1303

   Utwory wykonawców amerykańskich cieszą się zdecydowanie większym powodzeniem w UK, niż u siebie. W tym tygodniu jest tego kilka przykładów: Ballad of Paladin - Duane Eddy (najwyższe miejsce - 13.), Let There Be Love - Nat "King" Cole with George Shearing (11.), It Started All over Again - Brenda Lee (15.), It Might As Well Rain until September - Carole King (3.). Potwierdzają to też piosenki z niedalekiej przeszłości, jak Don't Ever Change - the Crickets, English Country Garden - Jimmie Rodgers i Yes My Darling Daughter - Eydie Gormé. It Might As Well Rain until September to największy w UK "własny" sukces młodziutkiej, 20-letniej Carole King z Nowego Jorku (właśc. Carole Klein). Własny, czyli przez siebie zaśpiewany, gdyż trudno byłoby zliczyć jej wielkie przeboje, śpiewane przez rzesze wykonawców. Ten również pierwotnie przeznaczony był dla popularnego wówczas Bobby'ego Vee.


  


 Data notowania: 1962-09-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''She's Not You''(RCA) 1303

   Już po raz drugi z rzędu bardzo ciekawy utwór Cliffa Richarda dochodzi do 2. pozycji, nie mogąc dostać się na szczyt listy; za każdym razem skutecznym przeciwnikiem był Elvis Presley. W tym tygodniu She's Not You przeszkodziło piosence It'll Be Me, poprzednio I'm Looking out the Window / Do You Wanna Dance nie "przeskoczyło" Good Luck Charm. It'll Be Me to dwudziesta płyta Cliffa w brytyjskiej Top 20 w ciągu czterech lat; również nagrana z Shadowsami! Ten rock'n'rollowy klasyk nagrał Jerry Lee Lewis i wydał w 1957 na stronie 'B' swego przeboju Whole Lotta Shakin' Goin' on.


  


 Data notowania: 1962-12-13  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Return to Sender''(RCA) 1320

 

   'Rec. Ret.' chart: 29 XI '62-28 II '63 (14 tyg.), 'M. W.' chart: (RCA PB 2706) 3-17 IX '77 (3 tyg.), no. 1 13-27 XII '62 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 2.m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Otis Blackwell, Winfield Scott] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Jest!! Piąty z rzędu utwór Elvisa Presley'a na 1. miejscu, tym razem z filmu Girls, Girls, Girls. Jedna z jego ostatnich prawdziwie rockowych piosenek na liście brytyjskiej autorstwa Otisa Blackwella, kompozytora dwóch innych przebojów Elvisa, które w przeszłości zawędrowały na 1. miejsce listy 'Billboardu': All Shook up i Don't Be Cruel. Ale teraz rozpoczyna się era wykonawców brytyjskich ('British invasion'): pomijając jednotygodniowy skok na 1. pozycję samego Presley'a w sierpniu 1963, następny Amerykanin - Roy Orbison - znajdzie się na szczycie listy dopiero za 18 miesięcy: 25 VI 1964.

   Na 3. miejsce dotarła autorska piosenka Rolfa Harrisa Sun Arise. Podobnie, jak inne utwory Harrisa i ta nawiązywała do stylu "aborygeńskiego", choćby przez wprowadzenie specyficznego stylu, określanego jako 'wobble board sound'. W 1991 nagrał on nową wersję tej piosenki z gwiazdą stylu rave - zespołem 808 State.


  


 Data notowania: 1962-12-20  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Return to Sender''(RCA) 1320

   W tym tygodniu brakuje już na liście najpopularniejszego utworu 1962: Stranger on the Shore - Mr. Acker Bilkwith the Leon Young String Chorale. Po raz ostatni był w ubiegłym tygodniu na 37. miejscu. Doszedł do 2. pozycji, w sumie spędził na liście "Rec. Ret." 55 tygodni.


  


 Data notowania: 1962-12-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Return to Sender''(RCA) 1320

   Wyjątkowo "taneczny" tydzień na liście brytyjskiej. W Top 10 trzy utwory mają w tytule słowo "taniec", "tańcz": Dance on (the Shadows, 3. miejsce), Dance with the Guitar Man (Duane Eddy & the Rebelettes, 4.) i Let's Dance (Chris Montez, 10.). Niżej są natomiast tańce w tytułach: Desafinado (Stan Getz & Charlie Byrd, 11. miejsce), Must Be Madison (Joe Loss, 21.), Limbo Rock (Chubby Checker, 33.) i The Madison (Ray Ellington, 36.). Loss i Ellington to szefowie orkiestr brytyjskich. Trzeba odnotować 11. miejsce wspaniałej kompozycji Antonia Carlosa Jobima - Desafinado, którą geniusz jazzu, Stan Getz gra na saksofonie tenorowym z gitarzystą Charliem Byrdem. Dziś mało kto pamięta, że to ten ostatni, znawca i wielbiciel muzyki klasycznej i ludowej różnych narodów, 'odkrył' ten utwór dla jazzu.
Na 1. miejscu listy w 1962 odnotowano tylko 12 płyt, mniej (11) było jedynie w 1954. To był rok twista. Chubby Checker proponuje tańczyć go przy utworach Let's Twist Again, The Twist, Slow Twistin' i w duecie z Bobbym Rydellem przy Teach Me to Twist. Shadowsi zostają wyróżnieni (ale tylko przez 'NME') za najlepszy utwór roku, i to bez Cliffa Richarda. Kolejny rok należy jednak do Elvisa Presley'a: jego cztery kolejne z rzędu SPs (biorąc pod uwagę poprzedni rok, to nawet pięć) wchodzą na 1. miejsce. Lepsi tu byli jedynie Beatlesi, przynajmniej do połowy lat 90. Najpopularniejszym utworem gwiazdkowym był niespodziewanie Rockin' around the Christmas Tree Brendy Lee. Niespodziewanie, gdyż nagrała go ona w 1958, w Top 20 w USA była w 1960 i teraz, po dwóch kolejnych latach, zyskała taką popularność w UK. Autorem tej szalenie tanecznej piosenki był Johnny Marks, ten od Rudolph the Red-Nosed Reindeer, starego przeboju Gene'a Autry'ego. Jeszcze ciekawsze, że to "kołysanie się wokół choinki" popularność zdobyło na gwiazdkę 1987 w wykonaniu dość popularnego wtedy duetu Mel & Kim. Nadzwyczajną popularnością cieszył się piękny instrumentalny utwór Stranger on the Shore Mr. Ackera Bilka with the Leon Young String Chorale - 55 tygodni na liście: tylko pięć utworów przebywało dłużej, ale tylko jeden z nich - Release Me Engelberta Humperdincka uczynił to podobnie, w jednym "podejściu", nie wypadając w tym czasie ani razu z listy. Biorąc pod uwagę jego drugą wersję, wokalną Andy'ego Williamsa, to utwór ten słyszany był w brytyjskich notowaniach przez 65 tygodni! Warto dodać, że Mr. Acker Bilk był stale obecny na liście od 13 VII 1961 (That's My Home) do 13 XII 1962 (spadek Lonely), czyli aż 74 tygodnie. Nieco dłużej, bo aż 77 tygodni, bez przerwy na liście przebywali Shadowsi: od chwili, gdy słynny Apache wszedł na listę (21 VII 1960) do 11 I 1962, gdy ostatni raz słyszany był The Savage. Sporą przerwę na liście zrobiła sobie wielka wokalistka jazzowa Dinah Washington: jej September in the Rain notowany był jeszcze 24 I 1962, następnym razem pojawi się ona 4 IV 1992, czyli po 30 latach i 71 dniach. W tym roku zakończył karierę na brytyjskiej liście przebojów Lonnie Donegan, przebywał na niej aż 321 tygodni. LP roku został bezapelacyjnie soundtrack West Side Story.


Bilans roku:


utwór roku: I Remember You - Frank Ifield,


wykonawca roku: Chubby Checker,


najpopularniejsze utwory: 1. Stranger on the Shore - Mr. Acker Bilk with the Leon Young String Chorale, 2. Telstar - the Tornados, 3. I Remember You - Frank Ifield, 4. Let's Twist Again - Chubby Checker, 5. Wonderful Land - the Shadows,


najpopularniejsi wykonawcy: 1. Elvis Presley, 2. Cliff Richard, 3. Frank Ifield, 4. the Shadows, 5. Chubby Checker,


SPs z pierwszej setki wszech czasów: Stranger on the Shore - Mr. Acker Bilk with Leon Young String Chorale (3. miejsce), I Remember You - Frank Ifield (27. miejsce), Let's Dance - Chris Montez (28. miejsce) - p. notowanie z 22 XI '62, Telstar - the Tornados (44. miejsce), The Loco-Motion - Little Eva (55. miejsce) - p. notowanie z 6 IX '62,



golden SPs: Stranger on the Shore - Mr. Acker Bilk with Leon Young String Chorale, The Young Ones - Cliff Richard & the Shadows, I Remember You - Frank Ifield,


SPs Elvisa Presley'a: (Marie's the Name) His Latest Flame / Little Sister (15. miejsce), Rock a Hula Baby / Can't Help Falling in Love (1. miejsce), Good Luck Charm (1. miejsce), Follow That Dream EP (34. miejsce), She's Not You (1. miejsce), Return to Sender (1. miejsce),


SPs Chubby'ego Checkera: Let's Twist Again (2. miejsce), The Twist (14. miejsce), Slow Twistin' (23. miejsce), Teach Me to Twist (45. miejsce; ...& Bobby Rydell), Dancin' Party (19. miejsce), Limbo Rock (32. miejsce), Jingle Bell Rock (40; ...& Bobby Rydell).


  


 Data notowania: 1963-08-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''(You're the) Devil in Disguise''(RCA) 1355

 

   'Rec. Ret.' chart: 4 VII-19 IX '63 (12 tyg.), no. 1 1 VIII '63 (1 tydz.); 'Billb.' chart: 3. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Bill Giant, Bernie Baum, Florence Kaye] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. To był jedyny w 1963 utwór na 1. miejscu listy "Rec. Ret.", wykonywany przez amerykańskiego artystę (wszyscy pozostali to Brytyjczycy). Następny Amerykanin na szczycie listy brytyjskiej znajdzie się dokładnie za 11 miesięcy. To także największy przebój Presley'a w tym roku we własnej ojczyźnie, zresztą już ostatni, który dotarł do 1. miejsca. Na liście brytyjskiej był to jego dziesiąty no. 1 w ciągu niespełna trzech lat.

   Do UK przenosi się amerykańskie szaleństwo surfowania. W tym tygodniu pojawia się na liście pierwsza piosenka grupy the Beach Boys, oczywiście 'plażowa' - Surfin' USA, za dwa tygodnie popularna zacznie być Surf City duetu z Los Angeles Jan & Dean (właśc. Jan Berry i Dean Torrance). Warto jednak pamiętać, że pierwszy utwór tego gatunku gościł na liście już od 18 IV tego roku: Pipeline zespołu the Chantays.


  


 Data notowania: 1965-06-17  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Crying In the Chapel''(RCA) 1455

 

   'Rec. Ret.' chart: 27 V-2 IX '65 (15 tyg.), 'M. W.' chart: (RCA PB 2708) 3-10 IX '77 (2 tyg.), no. 1 17 VI '65, 1 VII '65 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 3. m.;
inne wersje: Lee Lawrence (7. m. '53);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Artie Glenn] Label: Elvis Presley with the Jordanaires. Wielki sukces singlowy Presley'a przyszedł po roku przerwy w Top 10 listy brytyjskiej i po dwóch latach braku choćby jednego utworu w pierwszej dziesiątce po obu stronach Atlantyku. Sukces, należałoby dodać, dość niespodziewany. Crying in the Chapel to piosenka Artiego Glenna, którą po raz pierwszy w 1953 zaśpiewał jego syn - Darrell, wprowadzając ją do pierwszej dziesiątki listy pop 'Billboardu', a spopularyzował słynny zespół doo-woopowy Sonny Til & the Orioles. Jeszcze bardziej niezwykła jest data nagrania tego utworu przez Presley'a, nagranie pochodzi bowiem z sesji w 1960, podczas której nagrywał on słynne Surrender. To już piętnasty jego SP na 1. miejscu listy brytyjskiej. Od 3 XI 1960, czyli od chwili wejścia na 1. miejsce It's Now Or Never, jest samotnym liderem w klasyfikacji wykonawców z największą liczbą nos. 1. Zrównają się z Presley'em dopiero Beatlesi, gdy 4 IX 1968 na 1. miejscu znajdzie się ich z kolei piętnasty prowadzący SP: Hey Jude. Crying in the Chapel będzie przez trzy tygodnie 'toczył walkę' o szczyt listy z piosenką Holliesów - I'm Alive. Bezpośrednio za Elvisem, na 2. miejscu w tym tygodniu znalazł się sławny duet braci Everly z żywiołową piosenką The Price of Love. Łza się w oku kręci - Elvis Presley i the Everly Brothers na dwóch pierwszych miejscach to sytuacja wprost z lat 50.


  


 Data notowania: 1965-07-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Crying in the Chapel''(RCA) 1455

   Crying in the Chapel powraca na 1. miejsce. Tymczasem na 12. miejscu zatrzymuje się śpiewana przez Cliffa Richarda piosenka On My Word. To właśnie przez ten fakt tego tygodnia skończyła się wspaniała passa tego wokalisty 26 kolejnych utworów w pierwszej dziesiątce listy brytyjskiej (pisałem o tym pod datą 15 IV tego roku). Na listę wchodzi natomiast przebój Dusty Springfield - In the Middle of Nowhere. W tym samym czasie piosenkarka wydaje EP-kę Mademoiselle Dusty, na której znalazły się francuskie wersje jej przebojów: Will You Love Me Tomorrow, Summer Is over, Losing You i Stay Awhile.


  


 Data notowania: 1970-08-01  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

 

   'Rec. Ret.' chart: 11 VII-21 XI '70, 23 I '71 (21 tyg.), 'M. W.' chart: (RCA PB 2709) 3 IX '77 (1 tydz.), no. 1 1 VIII-5 IX '70 (6 tyg.); 'Billb.' chart: 9. m.;
inne wersje: Ronnie Hilton (22. m. '59), Ray Peterson (23. m. '59);
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Baker Knight] Elvis Presley triumfalnie wraca na szczyt listy brytyjskiej w dynamicznej wersji dawnego utworu z repertuaru Ronniego Hiltona - The Wonder of You. To zaimprowizowana ad hoc piosenka, pochodzącą z entuzjastycznie przyjętego recitalu 'Króla' w lutym tego roku w International Hotel w Las Vegas.

   Piąty (!) tydzień z 2. miejsca na szczyt listy próbuje dostać się jeden z największych przebojów w historii brytyjskich zestawień All Right Now kultowej grupy Free. Najpierw nie dał rady hitowi roku - In The Summertime skifflowo-jugowej grupy Mungo Jerry, a w tym tygodniu, kiedy już wreszcie ją przeskoczył, na przeszkodzie stanął SP Presley'a The Wonder of You.


  


 Data notowania: 1970-08-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

   Do Top 40 wchodzi piosenka Mr. President sygnowana przez tajemniczych wykonawców, ukrywających się pod inicjałami D, B, M & T. To oczywiście skrócony o jednego wykonawcę popularny zespół Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich. Ten efemeryczny kwartet, pozbawiony Dave'a Dee, na tym utworze zakończył swe kontakty z listą brytyjską.
10 VIII Elvis Presley rozpoczął po przerwie wakacyjnej drugą część swych występów w International Hotel w Las Vegas.


  


 Data notowania: 1970-08-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

   Na 2. miejscu w tym tygodniu znajduje się niewiele dziś mówiące większości fanom brytyjskie trio z Machesteru the Hotlegs. Neanderthal Man jest - co prawda - jedynym jego utworem na liście, ale wkrótce przejdzie ono metamorfozę i jako 10 CC stanie się jedną z najpopularniejszych w latach 70. grup (trzy piosenki na szczycie listy brytyjskiej!). Jeden z wokalistów i gitarzysta solowy Hotlegsów, Eric Stewart wcześniej występował w zespole Wayne'a Fontany - the Mindbenders. Dwaj pozostali - Kevin Godley (dr, perc, vibes, voc) i Lol Creme (ac g, p, b, voc) odnosili później duże sukcesy w TV brytyjskiej.
Na 4. miejscu mamy wersję piosenki Something, wykonywaną przez Shirley Bassey. Podobnie, jak przed rokiem Something Beatlesów, również wersja czarnoskórej Walijki osiąga tym miejscem swój pułap na liście, jednak to jej wykonanie cieszyło się znacznie dłuższą popularnością (22 tygodnie wobec 12 tygodni oryginału).
Na 10. miejscu znalazł się utwór Love Like a Man jednego z najsłynniejszych gitarowych kwartetów świata - Ten Years After. Charakterystyczny riff i fenomenalne, długie solo gitarowe Alvina Lee, do dziś są wyróżnikami tego przeboju. Jest to jednak jedyny (!) utwór zespołu na liście brytyjskiej, a dzisiejsza pozycja to jednocześnie jego pułap w tych zestawieniach.


  


 Data notowania: 1970-08-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

   Na liście jest w tym tygodniu kilka coverów i - co ciekawe - wykonawcy oryginałów też się na niej znajdują: Wild World Cata Stevensa w wykonaniu Jimmy'ego Cliffa, I (Who Have Nothing) Shirley Bassey w wykonaniu Toma Jonesa i My Way Franka Sinatry w wykonaniu Dorothy Squires. Stevens na 17. miejscu śpiewa swą urzekającą balladę Lady D'Arbanville, Bassey na 23. Something, a Sinatra u dołu listy własną wersję My Way.


  


 Data notowania: 1970-08-29  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

   Już trzeci tydzień na liście 'produkuje się' mieszany kanadyjski zespół wokalno-instrumentalny the Poppy Family. Jego piosenka Which Way You Goin' Billy w tym tygodniu weszła do pierwszej trzydziestki (28. miejsce), ale za cztery tygodnie osiągnie nawet 7. miejsce. W jego składzie gra i śpiewa Terry Jacks, który w 1974 wejdzie na sam szczyt listy jako solista, jednak główną wokalistką zespołu jest jego żona - Susan Jacks (właśc. S. Peklevits).
26 VIII podczas festiwalu na wyspie Wight jeden ze swych ostatnich występów dał Jimi Hendrix. Oprócz niego wystąpili wówczas m. in. the Who, the Doors, Chicago, Emerson, Lake & Palmer, the Moody Blues i zespół Free, który właśnie święci triumfy na liście brytyjskiej z przebojem All Right Now.


  


 Data notowania: 1970-09-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Elvis Presley - ''The Wonder of You''(RCA) 1974

   Amerykański septet rockowy Three Dog Night na liście 'Billboardu' umieścił aż 11 przebojów w pierwszej dziesiątce, z których trzy na 1. miejscu [Mama Told Me (Not to Come), utwór Randy'ego Newmana - lipiec 1970, Joy to the World, utwór Hoyta Axtona - kwiecień 1971 i Black & White z repertuaru grupy Greyhound - wrzesień 1972]. W UK sukcesy były niestety dużo mniejsze: tylko dwa utwory na liście, z czego jeden w Top 10 - Mama Told Me (Not to Come). Właśnie w tym tygodniu dochodzi on do najwyższej pozycji - 3. Charakterystycznym wyróżnikiem zespołu były oryginalne, niekiedy niezwykłe harmonie wokalne oraz trafny dobór interpretowanych na nowo kompozycji z repertuaru innych wykonawców.


  


 Data notowania: 1977-09-03  (Music Week) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Way down''(RCA) PB 0998

 

   'M. W.' chart: 13 VIII-5 XI '77 (13 tyg.), no. 1 3 IX-1 X '77 ( 5 tyg.); 'Billb.' chart: 18. m.;
no. 1. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Laine Martine Jr] Label: Elvis Presley vocal acc. JD Sumner & the Stamps Qt. K. Westmoreland, S Neilson & M Smith. Dwa tygodnie po śmierci Elvisa Presley'a (16 VIII 1977) na 1. miejsce wchodzi wykonywana przez "Króla" piosenka Martine'a z albumu Moody Blue - Way down. Elvis śpiewa ją m. in. z J D Sumnerem, kwartetem the Stamps i Kathy Westmoreland. Ten pośmiertny sukces jest ostatnim w XX wieku pobytem Elvisa na szczycie listy brytyjskiej. Jest też, niewątpliwie, zamknięciem pewnej epoki w historii muzyki pop i muzyki rockowej. Na liście 'Music Week' był to już 17 no. 1 Elvisa; tyle samo utworów na szczycie mieli jedynie Beatlesi. Na liście 'Billboardu' ten SP dotarł do 18. miejsca.


  


 Data notowania: 1977-09-10  (Music Week) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Way down''(RCA) PB 0998

   Rzadka sytuacja na liście brytyjskiej: w pierwszej piątce znajdują się w tym tygodniu dwa utwory wykonawców francuskich i oba są wyłącznie instrumentalne! Na 3. miejscu zespół Space gra Magic Fly, a na 5. Jean-Michel Jarre swe najsłynniejsze dokonanie artystyczne - Oxygene Part IV.


  


 Data notowania: 1977-09-17  (Music Week) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Way down''(RCA) PB 0998

   Na brytyjskiej liście przebojów debiutuje idol młodzieży lat 80., nomen omen - Billy Idol (właśc. William Broad), choć nie znajdziemy jego nazwiska wśród wykonawców któregokolwiek z 50 utworów w tego tygodniowym notowaniu. Na 38. pozycji piosenkę Your Generation wykonuje zespół Generation X i tu należy szukać tego punk-rockowego blondyna, gdyż właśnie w jego składzie Idol wówczas występował.
W wypadku samochodowym 16 IX w Barnes Common, w płd.-zach. części Londynu, ginie na miejscu jeden z najpopularniejszych wokalistów i gitarzystów brytyjskich I połowy lat 70. - Marc Bolan, twórca i szef T. Rex. Prowadzony przez jego żonę - piosenkarkę Glorię Jones, żółty mini-morris wpadł w poślizg i uderzył w drzewo. T. Rex wprowadził na 1. miejsce listy 'Record Retailer' cztery utwory i przebywał na jej szczycie 16 tygodni.


  


 Data notowania: 1977-09-24  (Music Week) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Way down''(RCA) PB 0998

   Do 11. pozycji dociera utwór Looking after No. 1 debiutującego na liście zespołu Boba Geldofa - Boomtown Rats. Dwa kolejne SPs tej irlandzkiej grupy również nie znajdą się w pierwszej dziesiątce; dopiero Like Clockwork w lipcu 1978 dojdzie do 6. miejsca.


  


 Data notowania: 1977-10-01  (Music Week) 
Numer 1: Elvis Presley - ''Way down''(RCA) PB 0998

   Spore przetasowania w środkowej i dolnej części notowania: o 11 miejsc do góry przenosi się piosenka Elkie Brooks - Sunshine after the Rain (z 21. na 10.), o 15 - I Remember Elvis Presley w wykonaniu Danny'ego Mirrora (z 26. na 11.), z samego niemal dołu listy aż na 20. pozycję skacze kapitalny punk-rockowy kawałek Stranglersów - No More Heroes, o 11 pozycji (z 32. na 21.) poprawia się królowa disco - Donna Summer w piosence I Remember Yesterday, a z piątej dziesiątki na 24. miejsce przechodzi przyszły no. 1 - Yes Sir I Can Boogie hiszpańskiego żeńskiego duetu wokalnego Baccara. Są też nagłe spadki - 21 pozycji tracą dwa utwory: drugi przebój na liście Deniece Williams - That's What Friends Are for (z 10. na 31. miejsce) i cieszący się wielką popularnością na przełomie sierpnia i września utwór zespołu the Floaters - Float on (z 15. na 36.).