Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Eddie Fisher


 Data notowania: 1952-01  (Sheet Music Chart) 
Numer 1: Eddie Fisher - ''Tell Me Why''(RCA) 

 

   Inne wersje: the Four Aces (I '52);

no. 288. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   Największy sukces wśród męskich wokalistów w 1952 odniósł Eddie Fisher, niespełna 24-letni filadelfijczyk. Popularność zdobył jako jeden z wykonawców rewii "śpiewającego kelnera" - Eddiego Cantora. Był niekoronowanym królem piosenki w USA w latach 1950-54.Podobnie, jak the Four Aces, znalazł się w Top 10 listy brytyjskiej i listy amerykańskiej (7. miejsce w "Billboardzie") z tą samą piosenką. Duży sukces Tell Me Why odnotowano w USA w 1964 w wersji Bobby'ego Vintona.


  


 Data notowania: 1952-05  (Sheet Music Chart) 
Numer 1: Eddie Fisher - ''I'm Yours''(RCA) 

 

   Inne wersje: Don Cornell (V '52);

no. 288. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   Ta ballada, śpiewana przez pełniącego akurat służbę wojskową Fishera, połączyła jego i Cornella na listach w UK i USA tak co do najwyższego miejsca (5. pozycja w "Billboardzie"), jak i co do liczby sprzedanych SPs. Strona "B" SP Fishera - Just a Little Lovin', w 1948 była no. 1 na liście country w wykonaniu kolegi Eddiego z wytwórni, Eddy'ego Arnolda, który wykonywał też inny jego złoty przebój - Any Time.


  


 Data notowania: 1953-01-30  (the New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Fisher - ''Outside of Heaven''(HMV) B 10362

 

   "NME" chart: 2 I-17 IV '53, 1 V '53 (17 tyg.), no.1 30 I '53 (1 tydz.); "Billb." chart: 10. m.;
no. 288. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Sammy Gallop, Chester Conn] Label: Eddie Fisher & Hugo Winterhalter's Orchestra & Chorus. Okres pobytu Fishera w wojsku w 1951-52 w najmniejszym stopniu nie wpłynął hamująco na jego fantastyczną karierę: rok 1953 24-letni tenor rozpoczął w UK od wielkiego sukcesu romantyczną balladą Sammy'ego Gallopa i Chestera Conna o utraconej miłości. O niezwykłej wprost popularności artysty w USA w I połowie lat 50. świadczyć mogła rozmarzona Marilyn Monroe, wzdychająca do niego w scenie filmu Słomiany wdowiec. Przy okazji - dwie z jego żon były również obecne na liście brytyjskiej: znana aktorka Debbie Reynolds (Tammy w 1957), z którą zresztą związek przetrwał najdłużej i Connie Stevens (m. in. Sixteen Reasons w 1960), najsłynniejszą żoną Fishera była oczywiście Elizabeth Taylor (ten związek był jednak wyjątkowo nieciekawy). Reynolds i Stevens w sumie spędziły na liście przebojów 37 tygodni. Jego córką była natomiast aktorka Carrie Fisher.


  


 Data notowania: 1953-06-26  (the New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Fisher - ''I'm Walking behind You''(HMV) B 10489

 

   "NME" chart: 22 V-18 IX '53 (18 tyg.), no.1 26 VI '53 (1 tydz.); "Billb." chart: 1. m.;
inne wersje: Dorothy Squires (12. m. '53);
no. 288. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Billy Reid] Label: Eddie Fisher with Hugo Winterhalter & his Orchestra & Sally Sweetland. Detronizacja (chwilowa) I Believe! Niewątpliwie ta nagła i ogromna popularność I'm Walking behind You nastąpiła w związku z sukcesem koncertu Fishera w londyńskim Palladium. Na dodatek kompozycja była angielska i to na temat szczególnie chwytliwy na Wyspach: "poślubiłaś nie tego mężczyznę". To był piąty 'złoty' SP Fishera na rynku światowym. Piosenkarz pozostawał popularnym artystą kabaretowym niemal do końca XX wieku. Śpiewająca wyjątkowo wysokim sopranem Sweetland nie zaznaczyła tego sukcesu żadnym innym dokonaniem.