Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Eddie Calvert


 Data notowania: 1954-01-08  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

 

   "NME" chart: 18 XII '53-7 V '54 (21 tyg.), no. 1 8 I-5 III '54 (9 tyg.); "Billb." chart: 9. m.;
inne wersje: Eddie Fisher - Oh My Papa (Oh Mein Papa) (9. m. '54);
no. 432. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Paul Burkhart] Label: Eddie Calvert (The Man with the Golden Trumpet) with Norrie Paramor & his Orchestra. Po kilku latach współpracy z zespołami Billy'ego Ternenta oraz Geralda "człowiek ze złotą trąbką" z Preston (Lancashire) pod koniec lat 40. założył własny zespół. Liczył wówczas ok. 18 lat (urodzony 13 III 1922). W 1951 krótko nagrywał dla Melodisc, po czym związał się ze "stajnią artystyczną" Norriego Paramora w Columbii. Oh, Mein Papa rozpoczął wielką karierę Calverta jako najpopularniejszego instrumentalisty brytyjskiego połowy lat 50. W USA większa popularnością cieszyła się wersja Eddiego Fishera, w UK role się odwróciły. Sam utwór to w oryginale szwajcarska piosenka z musicalu Fireworks z 1948, nagrana przez Lys Assię. Calvert zagrał go charakterystycznie - pięknym tonem i łagodnym, ale wyrazistym wibrato. Był to pierwszy solowy instrumentalista, który doszedł na sam szczyt listy brytyjskiej, a 9-tygodniowy pobyt na 1. miejscu jest do dziś niepobitym rekordem dla utworu instrumentalnego. Oh Mein Papa to pierwszy utwór z 1. miejsce listy brytyjskiej nagrany w studiu przy Abbey Road. Calvert zmarł w RPA 7 VIII 1978.

   Piosenka Rags to Riches w wykonaniu Davida Whitfielda with Stanley Black & his Orchestra wchodzi po raz drugi na listę i rozpoczyna marsz do 3. miejsca (19 II '54). Wielu zarówno krytyków, jak i słuchaczy, już wtedy - w 1954, uważało głos i sposób śpiewania Whitfielda za zbyt staroświecki. Jakby na przekór temu, właśnie w stylu "łachmany wobec bogactwa", piosenkarz udowodnił, że byli w błędzie. I choć w stosunku do świetnej, dynamicznej wersji Tony'ego Bennetta, nie wspominając o rhythm'n'bluesowym nagraniu Jackiego Wilsona z zespołem Billy'ego Warda & the Dominoes, wykonanie Whitfielda zdecydowanie trąciło myszką, to piosenkę Richarda Adlera i Jerry'ego Rossa doprowadził on tak wysoko. I byl to już trzeci jego SP w Top 10 w UK w ciągu trzech miesięcy.


  


 Data notowania: 1954-01-15  ( New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Rozpoczynają się próby zastąpienia tego wielkiego przeboju instrumentalnego przez całą serię instrumentalistów. Nie dało rady Let's Have a Party pianistki Winifred Atwell (2. miejsce w tym tygodniu), które za dwa tygodnie opuści listę. To jej drugi SP dla Philipsa i drugi sukces: ponad milion sprzedanych egzemplarzy na całym świecie. To składanka fortepianowa w stylu honky-tonk z tak popularnymi w tamtych czasach kawałkami prywatkowymi, jak If You Knew Suzie, Knees up Mother Brown i Boomps a Daisy (pozostałe fragmenty pochodziły z The More We Are Together, That's My Weakness Now, Daisy Bell, She Was One of the Early Birds i Three O'Clock in the Morning). Nie da też rady orkiestra Kena Mackintosha, która właśnie wchodzi na 12. miejsce, a po tygodniowej nieobecności zajmie miejsce 10. i to będzie wszystko. Utworem The Creep Mackintosh próbował lansować nowy taniec pod taką właśnie nazwą.


  


 Data notowania: 1954-01-22  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

 

   UWAGA - notka do 2. utworu roku '54: [The Happy Wanderer (der frochliche Wanderer) - Obernkirchen Children's Choir (Parlophone R 3799), "NME" chart: 22 I-25 VI '54, 9-23 VII '54 (26 tyg.), no. 1 - , najw. poz. - 2., inne wersje: the Stargazers - Happy Wanderer (12 m. '54)].

   UWAGA - komentarz do 2. utworu roku '54: [Frederick Moller] Na liście pojawia się jeden z największych przebojów I połowy lat 50. - The Happy Wanderer... w wykonaniu dziecięcego chóru z Obernkirchen (Brytyjczycy zawsze mieli słabość do chórków dziecięcych). Refren tej piosenki - "Val-De Ri, Val-De Ra" rozbrzmiewał wówczas w Ameryce i w Europie, a śpiewający stawali się - tak jak w tekście piosenki - wędrowcami w pięknych, orzeźwiających górach, z plecakami na ramionach. Wersja tego chóru z Niemiec pozostawiła w cieniu wykonania takich gwiazd, jak the Stargazers, the Beverley Sisters i Diana Decker. Losy tego utworu na liście "NME" były dość wyjątkowe: od 22 stycznia przebywał na niej bez przerwy przez blisko pół roku (do 25 czerwca), dochodząc do 2. pozycji, po czym po tygodniowej nieobecności powrócił na trzy tygodnie, dochodząc do wysokiego - 8. miejsca, w sumie był to aż 26-tygodniowy pobyt.


  


 Data notowania: 1954-01-29  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Na liście pełny spokój, Calvert rozpoczyna skuteczną obronę 1. miejsca przed atakami dzieci z Obernkirchen. Kończy swój pobyt nagranie Ricochet, śpiewane przez popularną w latach 50., dziś już niemal całkowicie zapomnianą, Joan Regan with the Squadronaires. Jej dwa pierwsze SPs, a więc ten i niesklasyfikowany przez 'NME' Till I Waltzed with You, to covery piosenek dużo popularniejszej Teresy Brewer.


  


 Data notowania: 1954-02-05  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Na liście pojawia się interesująca piosenkarka z Illinois - Bonnie Lou, na stałe występująca w programie "Midwestern Hayride". Nazwano ją wówczas "pierwsza wykonawczynią rockabilly". Tennessee Wig Walk, z którym pojawiła się na liście (i doszła do 4. miejsca), był kolejnym tańcem country, prezentowanym przez nią na kolejnych SPs (Tennessee Mambo i Tennessee Polka).


  


 Data notowania: 1954-02-12  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Na 2. pozycji prezentuje się Cloud Lucky Seven Guy'a Mitchella, jak zwykle przy wtórze orkiestry i chóru Mitcha Millera. W ciągu ośmiu miesięcy już po raz drugi strona 'B' jego SP, który przeszedł bez echa w USA, zostaje wydana w Anglii jako strona 'A' i odnosi wielki sukces. Stroną 'B' w UK było natomiast Sippin' Soda, która również odnotowana była na liście NME! To już szósty przebój tego piosenkarza w Top 5 w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Na liście pojawia się kilka nowych utworów, m. in. dwa instrumentalne orkiestr Franka Chacksfielda (Ebb Tide) i Teda Heatha (Skin Deep), oba nawet przez moment nie były w stanie zagrozić prowadzącemu Calvertowi. Ebb Tide to orkiestrowa wersja pięknej ballady na harfę, autorstwa Robert Maxwella, a Skin Deep to znakomity utwór perkusisty big-bandu Duke'a Ellingtona - Louisa Bellsona. Znaczną popularnością w Europie (również w Polsce!) cieszył się też SP amerykańsko-portorikańskiej pary małżeńskiej: Rosemary Clooney-José Ferrer (właśc. José Vincente y Centron). Stronę "A" - Man (na liście od 5 II) śpiewała Rosemary, a stronę "B" - Woman (na liście od 19 II) Ferrer.


  


 Data notowania: 1954-02-19  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   2. pozycję opuściła piosenka Blowing Wild (the Ballad of Black Gold) Frankiego Laine'a, znów z Carlem Fischerem przy fortepianie, którą okupowała przez przez cztery tygodnie. W USA Laine miał już swój komercyjny szczyt za sobą, jednak w UK ten "powodujący przyspieszone bicia serca" wokalista "nie mylił się". Pod koniec '53 nagrał własną interpretację ("jak uderzenie pięścią w stół") tematu muzycznego z filmu Jeffa Dawsona z Garym Cooperem - Blowing Wild. Obłędnie popularna na Wyspach, nigdy nie weszła na 1. miejsce listy 'NME' (2. miejsce od 22 stycznia do 12 lutego), gdyż na przeszkodzie stanął szał na punkcie Oh, Mein Papa. W Stanach piosenkę tę umieszczono na stronie 'B' kompletnie zresztą niezauważonego tam SP Answer Me. The Stargazers wprowadzają na listę największy przebój w całej swej karierze: I See the Moon. Pojawiło się prawdziwe zagrożenie dla Eddiego Calverta.


  


 Data notowania: 1954-02-26  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Ogromna popularność Oh, Mein Papa ogranicza większe ruchy na liście i pozwala spokojnie czekać Eddiemu Calvertowi na rozwój wypadków. Potencjalny groźny faworyt do 1. miejsca - That's Amore Deana Martina, spadło z 2. miejsca (w USA też tylko "drugi"). To typowa włosko-amerykańska piosenka z filmu The Caddy z parą Dean Martin i Jerry Lewis w rolach głównych oraz orkiestrą Dicka Stabile'a w tle. A niewiele brakowało, aby Martin po prostu odrzucił ten utwór; a przecież powrócił on na listę brytyjską jeszcze raz - w czerwcu 1996 (43. miejsce).


  


 Data notowania: 1954-03-05  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Oh, Mein Papa''(Columbia) DB 3337

   Oh, Mein Papa Calverta 9. (i ostatni tydzień) na szczycie listy "NME". Jeszcze jeden utwór instrumentalny dostaje się na listę i to w najznakomitszym wydaniu: Skin Deep orkiestry Duke'a Elliongtona. Pośród tak wielkich nagrań jego orkiestry, jak Caravan, Don't Get around Much Anymore, Mood Indigo, Satin Doll, Sophisticated Lady czy Take the a Train, tylko ta kompozycja, Louisa Bellsona, znalazła się na liście brytyjskiej w całej jej historii, dochodząc do 7. miejsca.


  


 Data notowania: 1955-05-27  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Cherry Pink (& Apple Blossom White)''(Columbia) DB 3581

 

   "NME" chart: 8 IV -26 VIII 55 (21 tyg.), no. 1 27 V-17 VI 55 (4 tyg.);
inne wersje: Perez Prado & his Orchestra - Cherry Pink & Apple Blossom White (1. m. '55) , Moderm Romance featuring John du Prez (15 m. '82);
no. 432. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Louis Louvigny, Mack David] Label: Eddie Calvert (The Man with the Golden Trumpet) with Norrie Paramor & his Orchestra. W porównaniu z SP Oh Mein Papa, który został sprzedany na całym świecie w liczbie 3 mln egzemplarzy, sześć następnych nagrań tego najsłynniejszego w tamtych czasach trębacza brytyjskiego (włączając nawet kompozycję My Son My Son) sprzedawało się stosunkowo słabo. Jednak calvertowska wersja tego tematu filmowego znalazła się na szczycie listy brytyjskiej wkrótce po oryginalnym wykonaniu Pereza Prado. Dzięki temu oba pierwsze utwory Calverta na liście znalazły się na 1. miejscach.

   21 maja Chuck Berry nagrał piosenkę Maybellene, która znajdzie się na jego pierwszym SP, większe sukcesy odniesie tylko w USA, dochodząc w sierpniu do 5. miejsca listy "Billboardu". Pierwotnie utwór nosił tytuł Ida Mae, lecz Chuck zmienił go uważając, że za mocno kojarzy się z nagraniem Cowboy'a Copasa z 1946 - Ida Red. W Europie prawdziwym potentatem wśród wytwórni staje się Decca, która w maju nabywa praw do reprezentowania na kontynencie amerykańskich firm Cadence i Dot.


  


 Data notowania: 1955-06-03  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Cherry Pink (& Apple Blossom White)''(Columbia) DB 3581

   Na liście pojawia się piosenka Dickiego Valentine'a I Wonder, bardzo popularna na Wyspach przez całe lato. Z zestawieniem żegna się natomiast jeden z największych przebojów roku - Give Me Your Word Tennesseego Erniego Forda.


  


 Data notowania: 1955-06-10  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Cherry Pink (& Apple Blossom White)''(Columbia) DB 3581

   Na liście - nieznaczne zmiany w stosunku do poprzedniego tygodnia. Na 2. miejsce wchodzi wersja niewidomego piosenkarza amerykańskiego - Ala Hibblera, popularnego tematu z równie popularnego filmu - Unchained Melody. W UK większe wzięcie miała interpretacja Jimmy'ego Younga, w USA w ogóle nie zauważona; za Oceanem natomiast absolutny sukces odniósł właśnie Hibbler. To niesłusznie zapomniany dziś świetny wokalista, który potrafił doskonale łączyć jazz, pop i rhythm'n'blues. Chociaż ten ex-wokalista orkiestry Duke'a Ellingtona nie śpiewał utworów rock'n'rollowych i był już 40-letnim panem, zdobył akceptację młodzieży rock'n'rollowej. W czasie największej popularności na liście brytyjskiej brał udział w rockowej trasie koncertowej Alana Freeda na Wschodnim Wybrzeżu.


  


 Data notowania: 1955-06-17  (New Musical Express) 
Numer 1: Eddie Calvert - ''Cherry Pink (& Apple Blossom White)''(DB 3581) Columbia

   W dalszym ciągu obserwuje się minimalne zmiany na liście, jednak 1. miejsce Eddiego Calverta wydaje się być poważnie zagrożone.