Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Donny Osmond


 Data notowania: 1972-07-08  (Record Retailer) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Puppy Love''(MGM) 2006 104

 

   

'Rec. Ret.' / 'M. W.' chart: 17 VI-7 X '72, 21-28 X '72, 23 XII '72-6 I '73, 27 I '73 (23 tyg.), no. 1 8 VII-5 VIII '72 (5 tyg.); 'Billb.' chart: 3. m.;
inne wersje: Paul Anka (33. m. '60);
no. 237. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Paul Anka] Po raz pierwszy Osmondowie osiągają szczyt listy brytyjskiej! Donny Osmond, ten nastoletni idol nastolatek (urodzony 9 XII 1957 w Utah), to najbardziej znany członek szalenie popularnego w USA i w UK w pierwszej połowie lat 70. zespołu wokalnego z Utah. Miał solo trzy utwory na 1. miejscu na liście brytyjskiej, wszystkie przed ukończeniem 16. roku życia. Niemal wszystkie jego przeboje to covery, poczynając od mało znanego Sweet & Innocent z repertuaru Billy'ego Sherrilla (10. miejsce w USA latem 1971) do Go away Little Girl, spopularyzowanego najpierw przez Steve'a Lawrence'a, a potem przez Marka Wyntera. Puppy Love to znana piosenka Paula Anki sprzed 12 lat, którą Osmond śpiewał jak każdą inną - sentymentalnie, urokliwie, z nieodłącznym uśmiechem na twarzy (jeśli mówimy o koncertach). Każda, ta również, dotyczyła kłopotów związanych z pierwszą miłością. Teraz już wiemy, skąd wzięła się jego wielka popularność u nastoletniej publiczności. W roku 2002 powrócił niespodziewanie do Top 20 brytyjskiej listy albumów. Z coverem Puppy Love (podwójny SP ze Sleigh Ride) w grudniu 2002 na listę weszła brytyjska mieszana grupa wokalna - S Club Juniors.

   Pomimo zalewu reedycji dawnych przebojów, w Top 10 jest tylko dwóch wykonawców, którzy pamiętają 'złote' lata 60.: Elvis Presley 'wiecznie żywy' na 9. miejscu z piosenką American Trilogy i na 10. zespół the Move w utworze California Man. To już ostatnia pozycja na liście tej zasłużonej brytyjskiej męskiej grupy wokalno-instrumentalnej.
A poza tym notowanie jest pełna imion: Willy, Vincent, Robin, Mary, Sylvia, Jane, dwukrotnie Grace i Eleanor. A więc po kolei: Little Willy - Sweet (4. miejsce), Vincent - Don McLean (5.), Rockin' Robin - Michael Jackson (7.), Mary Had a Little Lamb - Wings (11.), Sylvia's Mother - Dr. Hook & the Medicine Show (13.), Sister Jane - New World (24.), Amazing Grace - the Pipes & Drums & Military Band of the Royal Scots Dragoon Guards (28.) i Judy Collins (31.) oraz Lady Eleanor - Lindisfarne (33.). Są też zaziemskie tematy w zestawieniu z tego tygodnia. Na 29. pozycję winduje się Starman Davida Bowiego, a na dół listy z 38. miejsca spada Elton John z Rocket Man (I Think It's Going to Be a Long Long Time). Najwyżej, bo na 21. jest Supersonic Rocket Ship zespołu the Kinks; ale to tylko pozory, gdyż szczytem możliwości dla grupy Ray'a Daviesa była pozycja 16., Starman dojdzie do 10., a Rocket Man... 3 VI był nawet tuż za T. Rex na 2. miejscu.


  


 Data notowania: 1972-07-15  (Record Retailer) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Puppy Love''(MGM) 2006 104

   Na listę wchodzi piosenka Seaside Shuffle w wykonaniu brytyjskiego zespołu Terry Dactyl & the Dinosaurs. To będzie najpopularniejsza piosenka tegorocznego lata na Wyspach (mimo, iż nie dojdzie do 1. miejsca)! Terry Dactyl to oczywiście pseudonim szefa zespołu Johna Lewisa, popularnego pod koniec lat 70. piosenkarza, znanego jako Jona Lewie. A towarzyszący mu zespół the Dinosaurs to zespół quasi-skifflowy, używający wyszukanych prymitywnych instrumentów lub po prostu różnych przedmiotów. Daktyl i Dinozaury korzystali z menadżerskiej i producenckiej pomocy Jonatana Kinga.
Tymczasem na czoło brytyjskiej listy LPs wchodzi całkowicie niespodziewanie kompilacyjny album - 20 Dynamic Hits z reedycjami dawnych przebojów m. in. Neila Sedaki, the Shangri-Las, Roy'a C i Chrisa Monteza.


  


 Data notowania: 1972-07-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Puppy Love''(MGM) 2006 104

   Debiutuje amerykański zespół instrumentalny Hot Butter w popularnym temacie Popcorn. Utwór bił rekordy powodzenia zwłaszcza w okresie letniej olimpiady w Monachium. Prościutka melodia, zaprogramowana na syntezatorze (twórca tego niby-zespołu - Stan Free), z dogranym jedynym (!) 'żywym' instrumentem - tamburynem, miała jedną, ale ważną cechę prawdziwego przeboju: raz usłyszana, trzymała się w pamięci i brzmiała w uszach dzień i noc.


  


 Data notowania: 1972-07-29  (Record Retailer) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Puppy Love''(MGM) 2006 104

   Poszukujemy na liście wielkich postaci rocka; nie znajdziemy ich zbyt wiele!! W pierwszej dwudziestce raptem cztery. Na 6. miejscu Alice Cooper (School's out), na 10. David Bowie (Starman), na 13. the Who (Join Together) i na 18. Elvis Presley (American Trilogy). Kto wobec tego zostaje? Patrząc od góry, są tu: 1. Puppy Love, 2. Sylvia's Mother - Dr. Hook & the Medicine Show, 3. Rock & Roll (Parts 1 & 2) - Gary Glitter, 4. Breaking up Is Hard to Do - Partridge Family, 5. Seaside Shuffle - Terry Dactyl & the Dinosaurs, 7. I Can See Clearly Now - Johnny Nash, 8. Circles - the New Seekers, 9. Mad about You - Bruce Ruffin, 11. Little Willy - Sweet, 12. Silver Machine - Hawkwind, 14. Walkin' in the Rain with the One I Love - Love Unlimited, 15. Betcha by Golly Wow - Stylistics, 16. Take Me bak 'ome - Slade, 17. Automatically Sunshine - the Supremes, 19. Popcorn - Hot Butter, 20. My Guy - Mary Wells.
Natomiast trzeba odnotować debiut na liście jednej z najpopularniejszych grup w UK w latach 7. - Electric Light Orchestra; jej pierwszy przebój to 10538 Overture. To zarazem jedyny utwór 'Elektryków' z ich założycielem, dawnym muzykiem zespołu the Move, Roy'em Woodem. Ten rockowy eksperymentator wkrótce założy klasycznie glam-rockową grupę - Wizzard. Jej debiut na liście nastąpi 9 XII tego roku chaotyczną, lecz intrygującą piosenką - Ball Park Incident.


  


 Data notowania: 1972-08-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Puppy Love''(MGM) 2006 104

   Trzynasty i ostatni SP tria the Supremes wszedł do pierwszej dziesiątki listy brytyjskiej: z 17. na 10. miejsce przesunęła się piosenka Automatically Sunshine. W przyszłym tygodniu spadnie na 12. i od tej pory będzie szybko posuwać się w dół. Tuż po jego nagraniu z zespołu odeszła Cindy Birdsong, czym wybitnie osłabiła słynne trio. W 1967 to ona właśnie zastąpiła Florence Ballard, która w zespole śpiewała od początku. Mówiąc trzynasty, mam na myśli również SP z sierpnia 1967 Reflections, sygnowany przez Dianę Ross & the Supremes.
5 VIII, na londyńskim stadionie Wembley, miał miejsce wielki koncert dawnych gwiazd rock'n'rolla. Przed 45-tysięczną widownią grali i śpiewali m. in. Bill Haley & his Comets, Chuck Berry, Little Richard, Jerry Lee Lewis i Bo Diddley; ale też ulubieńcy melomanów lat 60., np. Heinz i Billy Fury, a nawet 70. - Gary Glitter i Wizzard. Koncert został uwieczniony na filmie The London Rock & Roll Show.


  


 Data notowania: 1973-03-31  (Music Week) 
Numer 1: Donny Osmond - ''The Twelfth of Never''(MGM) 2006 199

 

   

'M. W.' chart: 10 III-9 VI '73 (14 tyg.), no. 1 31 III '73 (1 tydz.); 'Billb.' chart: 8. m.;
inne wersje: Cliff Richard (8. m. '64), Elvis Presley (21. m. '95), the Carter Twins (61. m. '97);
no. 237. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Paul Francis Webster, Jay Livingstone] Klasyk Webstera i Livingstone'a - The Twelfth of Never, znany przede wszystkim z doskonałej wersji Cliffa Richarda sprzed niecałych dziewięciu lat, miał być przez Osmonda potraktowany również romantycznie. Jednak wyszło z tego coś szalenie sentymentalnego, cukierkowatego i miejscami niestrawnego - prawdziwy wyciskacz łez. Nie miało to wówczas większego znaczenia - popularność Osmondów torowała drogę nawet zdecydowanie słabszym utworom.

   Na krótko na listy brytyjskie powróciły czasy wczesnych lat 50. Oto Eric Weissberg na banjo i Steve Mandell na gitarze grają instrumentalny utwór (to już rzadkość) z filmu Deliverance - Duelling Banjos, będący klasyczną muzyka blue-grassową. Ten SP jest niecodziennie sygnowany: na okładce i na nalepce jako wykonawcy przedstawiony jest duet... 'Deliverance' Soundtrack.
W marcu Paul McCartney przyznał się do hodowania marijuany w pobliżu swej farmy w Szkocji.


  


 Data notowania: 1973-08-25  (Music Week) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Young Love''(MGM) 2006 300

 

   'M. W.' week: 18 VIII-20 X '73 (10 tyg.), no. 1 25 VIII-15 IX '73 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 25. m.;
inne wersje: Tab Hunter (1. m. '57), Sonny James (11. m. '57);
no. 237. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Carole Joyner, Ric Cartey] Wielki przebój Gary'ego Glittera zostaje zmieniony na szczycie wersją Young Love Donny'ego Osmonda. Jako trzeci SP w historii brytyjskiej listy przebojów wchodzi on na szczyt listy z pozycji 16. (poprzednio Chirpy Chirpy Cheep Cheep zespołu Middle of the Road 19 VI 1971 i I Hear You Knocking Dave'a Edmundsa 28 XI 1970). Young Love to piąty utwór Osmonda na liście brytyjskiej i piąty... cover; oryginalną wersję nagrał w 1957 piosenkarz i aktor Tab Hunter. Poprzednie jego przeboje pochodziły z repertuarów Paula Anki (Puppy Love), Nata 'King' Cole'a (Too Young), Frankiego Avalona (Why) i Johnny'ego Mathisa (The Twelfth of Never). Odtąd jednak urokliwy i stale uśmiechnięty piosenkarz zaczął tracić popularność; to już ostatnia jego piosenka na szczycie listy w UK (nie licząc przyszłorocznego no. 1 wraz z pozostałymi Osmondsami), w pierwszej dwudziestce znajdzie się jeszcze tylko raz - za rok w utworze Where Did All the Good Times Go. A co gorsze, także w USA jego gwiazda zacznie gasnąć w zatrważającym tempie.

   Na 39. miejscu znajduje się utwór znanej londyńskiej post-hippisowskiej hard-rockowej grupy Hawkwind - Urban Guerilla. Utwór jest naprawdę doskonały, jednak - o dziwo - nie podniesie już swej pozycji i za tydzień nie będzie go na liście. Przyczyną było wycofanie SP z dystrybucji, gdyż 'miejska partyzantka', o której śpiewał zespół, przeniosła się na ulice Londynu, wywołując serie zamachów bombowych.


  


 Data notowania: 1973-09-01  (Music Week) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Young Love''(MGM) 2006 300

   Do 3. miejsca dociera mieszane trio wokalnego rodzeństwa z Alabamy Limmie & the Family Cookin' w piosence You Can Do Magic. Liderem zespołu był Limmie Snell, śpiewający jak nieletni Michael Jackson, albo jak... Diana Ross. Limmie śpiewał z siostrami Jimmy i Marthą. Wyszli od pieśni gospel, następnym krokiem był lekki soul, a skończyli muzyce dyskotekowej.
Na listę brytyjską wchodzi 'Halloween-hit' amerykańskiego wokalisty Bobby'ego 'Boris' Picketta i towarzyszącej mu grupy the Crypt-Kickers - Monster Mash. Ta sama wersja znajdowała się na 1. miejscu listy 'Billboardu' 20-27 X 1962. Wówczas dystrybucja tego SP w UK została wstrzymana jako 'zbyt odrażająca'. Pickett to piosenkarz i aktor z Massachusetts, wzorujący się na filmowej gwieździe lat 30. i 40 - Borisie Karloffie. Tytuły innych piosenek tych wykonawców mówią za nie same: Monster Holiday, Monster Swim, Monster Concert i Monster Man Jam.


  


 Data notowania: 1973-09-08  (Music Week) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Young Love''(MGM) 2006 300

   Pierwszą dziesiątkę zamyka wokalno-instrumentalny duet brytyjski Hudson-Ford z utworem Pick up the Pieces, a pierwszą dwudziestkę - I'm Free, piosenka z rock-opery Tommy zespołu the Who, tym razem w solowym wykonaniu jego solisty, Rogera Daltrey'a. Pierwsza trzydziestkę zamyka z kolei Monster Mash Bobby'ego 'Boris' Picketta & the Crypt-Kickers, a pierwsza czterdziestkę - All the Way from Memphis zespołu Mott the Hoople. Roger Daltrey sam sygnował wspomniany SP, jednak wraz z nim piosenkę tę wykonały zespoły LSO i the Chamber Choir.


  


 Data notowania: 1973-09-15  (Music Week) 
Numer 1: Donny Osmond - ''Young Love''(MGM) 2006 300

   Top 5 w tym tygodniu wygląda następująco: 1. Young Love, 2. Angel Fingers (a Teen Ballad) - Wizzard, 3. Rock on - David Essex, 4. Dancin' (on a Saturday Night) - Barry Blue, 5. Angie - the Rolling Stones. Rock on to wybitnie interesujący debiut Essexa na liście brytyjskiej. Pochodził z filmu That'll Be the Day o rock'n'rollu w latach 50. Natomiast Dancin' (on a Saturday Night) to autorska piosenka Barry'ego Greena, występującego pod pseudonimem Barry Blue, zdolnego kompozytora, ale dość miernego wokalisty. W oryginale śpiewała ją Lynsey De Paul.
Ringo Starr i David Essex rozpoczynają pracę nad dalszym ciągiem filmu That'll Be the Day. Robocza wersja tytułu nowego obrazu brzmiała Stardust.