Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Diana Ross


 Data notowania: 1971-08-21  (Record Retailer) 
Numer 1: Diana Ross - ''I'm Still Waiting''(Tamla Motown) TMG 781

 

   'Rec. Ret.' chart: 31 VII-30 X '71 (14 tyg.), 'M. W.' chart: (Tamla Motown TMG 1041) 16 X-6 XI '76 (4 tyg.), no. 1 21 VIII-11 IX '71 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 63. m.;
inne wersje: Diana Ross - remix (21. m. '90), Courtney Pine featuring Carroll Thompson (66. m. '90);
no. 6. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Deke Richards] Wprowadzając I'm Still Waiting na 1. miejsce, Diana Ross (właśc. Diane Earle) została pierwszą kobietą, która weszła na szczyt listy jako członkini zespołu (the Supremes; opuściła go w 1970) i jako wokalistka solowa. Jest ona do dziś najpopularniejszą piosenkarką zarówno w USA, jak i w UK. Wielką karierę rozpoczęła w 1964 w wieku 20 lat (urodziła się w Detroit 26 III 1944). Przez 33 lata (1964-96) rok rocznie wprowadzała na listę brytyjską przynajmniej jeden utwór! Nie było też innej wokalistki amerykańskiej, która miałaby więcej LPs na brytyjskiej liście albumów. Piosenka I'm Still Waiting to wyjątkowo piękna soulowa ballada, napisana przez Deke'a Richardsa, pochodząca z albumu Everything Is Everything. Ciekawe, że stroną 'B' tego SP był rozsławiony przez the Four Tops utwór Reach out I'll Be There. Początkowo to on miał być utworem promowanym, jednak znany impresario Tony Blackburn przekonał szefów Tamli Motown i samą Dianę do zmiany decyzji, jak się okazało - słusznie. Ross potwierdziła wówczas, że rozpoczęła próby do filmu Sidney'a J. Furiego - Lady Sings the Blues (1972), w którym zagrała rolę legendarnej wokalistki jazzowej - Billie Holiday. Potem występowała też w filmach Mahogany (1976) i w The Wiz (1978). W 1981 przeszła z wytwórni Motown do RCA za 20 mln $ (najwyższy 'kobiecy transfer' w historii). W roku 1994 otwierała mistrzostwa świata w piłce nożnej w USA. W 1996 została wprowadzona do Soul Train & Songwriters' Hall of Fame oraz otrzymała nagrodę Grammy za całokształt twórczości.

   Na 40. miejsce wchodzi piosenka Did You Ever duetu Nancy & Lee; to oczywiście Nancy Sinatra i Lee Hazlewood. Wspólnie nagrali SP 'na listę przebojów' prawie po czterech latach; poprzedni - Ladybird, gościł na liście 8 XI 1967. Did You Ever to już ostatni SP urodziwej Nancy na liście brytyjskiej, na której będzie go słychać do końca roku, tzn. do 25 XII.


  


 Data notowania: 1971-08-28  (Record Retailer) 
Numer 1: Diana Ross - ''I'm Still Waiting''(Tamla Motown) TMG 781

   Najwyższą pozycje na liście osiąga drugi SP George'a Harrisona - Bangla Desh: 10. miejsce. Najwyższą pozycję na liście osiąga twórca nowoczesnej muzyki funkowej - Curtis Mayfield: piosenkę Move on up notujemy na 12. miejscu.
25 VIII na rynku ukazuje się arcydzieło rockowe - LP zespołu the Who Who's Next (Track), m. in. z dużym przebojem Won't Get Fooled Again (9. miejsce na liście "Record Retailer" 14-21 VIII 1971).


  


 Data notowania: 1971-09-04  (Record Retailer) 
Numer 1: Diana Ross - ''I'm Still Waiting''(Tamla Motown) TMG 781

   Piąty tydzień na 5. miejscu tkwi przebój the New Seekers - Never Ending Song of Love. W Polsce był to niewątpliwie najpopularniejszy utwór tego zespołu. Na przeszkodzie w dojściu do szczytu listy najpierw stanął Get It on grupy T. Rex, a następnie Diana Ross. Na 31. miejscu debiutuje z utworem Reason to Believe jeden z najpopularniejszych wykonawców w UK - Rod Stewart.


  


 Data notowania: 1971-09-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Diana Ross - ''I'm Still Waiting''(Tamla Motown) TMG 781

   Sukcesy też lubią chodzić parami. Prowadzącą Dianę Ross w pewnym sensie podtrzymują na 8. miejscu the Supremes (utwór Nathan Jones). Trzeci duży przebój prezentuje na 3. miejscu zespół Dawn featuring Tony Orlando: What Are You Doing Sunday; jednocześnie wciąż na liście (23. tydzień!) jest ich dawny no. 1 - Knock Three Times. Beatlesów reprezentują: na 12. miejscu George Harrison (Bangla Desh) i na 39. Paul & Linda McCartney (Back Seat of My Car). Wreszcie dwa sąsiadujące miejsca zajmuje Middle of the Road: powoli spadający niedawny no. 1 Chirpy Chirpy Cheep Cheep (22.) i idący szybko do góry Tweedly Dee Tweedly Dum (23.).