Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: David Soul


 Data notowania: 1977-01-15  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Don't Give up on Us''(Private Stock) PVT 84

 

   'M. W.' chart: 18 XII '76-2 IV '77 (16 tyg.), no. 1 15 I-5 II '77 (4 tyg.), UK Golden Disc; 'Billb.' chart: 1. m.

   [Tim Macauley] David Soul (właśc. D. Solberg) to tajemniczy piosenkarz w masce w programie TV amerykańskiej 'Merv Griffin Show' z 1966, a w latach 70. - Ken Hutchinson, jeden z pary detektywów z popularnego serialu telewizyjnego Starsky & Hutch (to ten blondyn Hutch). SP z jego wersją angielskiej piosenki Tony'ego Macauley'a Don't Give up on Us rozszedł się w przeszło milionowym nakładzie w samym UK.

   Stevie Wonder odmówił nagrania na SP piosenki Isn't She Lovely ze swego najnowszego albumu. Wobec tego zrobił to za niego angielski piosenkarz - David Parton. Jego wersja debiutuje w tym tygodniu na 35. miejscu.


  


 Data notowania: 1977-01-22  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Don't Give up on Us''(Private Stock) PVT 84

   Do pierwszej dwudziestki (konkretnie - właśnie na 20. miejsce) wchodzi piosenka Suspicion w wykonaniu Elvisa Presley'a. Niezwykłe w tym jest to, że nagrana została... przed 15 laty.


  


 Data notowania: 1977-01-29  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Don't Give up on Us''(Private Stock) PVT 84

   Wśród nowości na liście są m. in.: When I Need You - Leo Sayer, More Than a Feeling - Boston, Sing Me - the Brothers, Every Little Teardrop - Gallagher & Lyle, Everybody's Talkin' 'bout Love - Silver Convention, Wake up Susan - Detroit Spinners, Year of the Cat - Al Stewart i Body Heat - James Brown.


  


 Data notowania: 1977-02-05  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Don't Give up on Us''(Private Stock) PVT 84

   Amerykański rhythm'n'bluesowy zespół wokalny the Drifters swój pierwszy utwór w Top 10 - Save the Last Dance for Me miał 17 XI 1960. W tym tygodniu, po siedemnastu latach i po wielu zmianach w swym składzie, z piosenką Yoy're More Than a Number in My Little Red Book jest po raz ostatni w pierwszej dziesiątce.


  


 Data notowania: 1977-10-08  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Silver Lady''(Private Stock) PVT 115

 

   'M. W.' chart: 27 VIII-26 XI '77 (14 tyg.), no. 1 8-22 X '77 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 52. m.

   [Geoff Stephens, Tony Macauley] Po raz drugi w tym roku David Soul dochodzi do 1. miejsca listy "Music Week". Podobnie, jak i poprzedni przebój, piosenkę Geoffa Stephensa Silver Lady cechuje sentymentalny tekst i pompatyczne aranżacje. Dodając do tego specyficzny, nienaturalny "luz" wokalisty, otrzymujemy mało ciekawy synonim popu połowy lat 70. Soul na liście brytyjskiej miał 5 utworów i wszystkie one znalazły się w Top 12. Po ostatnim z nich - It Sure Brings out the Love in Your Eyes, powrócił do kariery aktora filmowo-telewizyjnego.

   Jeden z najsłynniejszych zespołów art-rockowych w dziejach muzyki - grupa Yes, wprowadziła dziewięć LPs do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy albumów, ale w Top 10 zestawień singlowych przebywała tylko przez jeden tydzień. Właśnie teraz z 16. miejsca na 7. przechodzi ich SP Wonderous Stories, ale od tej chwili będzie dość szybko spadał (w następnym tygodniu znajdzie się na miejscu 14.).
Duet the Carpenters prezentuje piosenkę Calling Occupants of Interplanetary Craft (the Recognised Anthem of World Contact Day). To utwór o najdłuższym tytule, jaki znalazł się na liście brytyjskiej. Jego długość nie przeszkodziła mu wejść do Top 10: 9. miejsce 12 XI.


  


 Data notowania: 1977-10-15  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Silver Lady''(Private Stock) PVT 115

   W lipcu 1966 hiszpańsko-niemiecka grupa Los Bravos dotarła ze świetnym rytmicznym utworem Black Is Black do 2. miejsca. W tym tygodniu francuski żeński duet wokalny La Belle Epoque dokonuje podobnego wyczynu z tą samą piosenką.


  


 Data notowania: 1977-10-22  (Music Week) 
Numer 1: David Soul - ''Silver Lady''(Private Stock) PVT 115

   Chwytliwą piosenką 2-4-6-8 Motorway debiutuje Tom Robinson Band w składzie: lider - voc, bass, Mark Ambler - keyboards, Dolphin Taylor - drums i Danny Kurstow - gitara. Ten zespół i to w tym właśnie utworze, jest pierwszym, podkreślającym tak zdecydowanie swój homoseksualny wizerunek. Robinson bardzo aktywnie popierał rozmaite radykalne przedsięwzięcia organizacji homoseksualnych, co z czasem zaczęło zaciemniać artystyczną stronę jego twórczości; ratowało go najczęściej wyjątkowo inteligentne poczucie humoru. Działalność Tom Robinson Band zakończyła się w 1979 po miażdżącej krytyce albumu TRB 2, beznadziejnym muzycznie i natrętnie agitatorskim.