Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Conway Twitty


 Data notowania: 1958-12-19  (New Musical Express) 
Numer 1: Conway Twitty - ''It's Only Make Believe''(MGM) 992

 

   "NME" chart: 14 XI '58-20 II '59 (15 tyg.), no. 1 19 XII '58-16 I '59 (5 tyg.); "Billb." chart: 1. m.;
inne wersje: Billy Fury (10. m. '64), Glen Campbell (4. m. '70), Child (10. m. '78)



   [Conway Twitty, Jack Name] Po niewiele znaczącej serii nagrań dla wytwórni Sun, Harold Lloyd Jenkins (imiona po słynnym komiku kina niemego) zmienił swoje imię i nazwisko, upamiętniając swym pseudonimem dwa miasta: Conway w Arkansas i Twitty w Teksasie. W połowie 1957 reklamy namawiały: "Zapamiętaj te słowa: >Conway Twitty<", ale pamiętali tylko nieliczni, aż do chwili, gdy ta dramatyczna ballada beatowa wyniosła piosenkarza na szczyt list po obu stronach Atlantyku. Twitty i jego perkusista Jack Nance skomponowali tę piosenkę, niebezpiecznie przypominającą I Believe, w ciągu 7 minut w pokoju motelowym w Ontario. Początkowo miała być stroną "B" SP Presley'a I'll Try. Conway Twitty to jeden z najsłynniejszych piosenkarzy country: wprowadził ponad 30 piosenek na sam szczyt listy country 'Billboardu' w ciągu 30 lat. Zmarł 5 VI 1993.


  


 Data notowania: 1958-12-26  (New Musical Express) 
Numer 1: Conway Twitty - ''It's Only Make Believe''(MGM) 992

   W ostatnim tygodniu roku przestawia się ostatni z tegorocznych ważnych debiutantów: Big Bopper (właśc. Jiles Perry "Jape" Richardson). To przede wszystkim znakomity DJ z Beaumont (Teksas), który zasłynął specyficznie intonowanymi powiedzeniami radiowymi ("Hel-lo ba-by", "You know what I like"). Słychać je właśnie w wypuszczonym w październiku tego roku SP Chantilly Lace, który teraz dostał się na listę brytyjską. Niestety jego kariera wokalisty trwała bardzo krótko, jak wiadomo, poniósł śmierć w katastrofie lotniczej 3 II 1959 w pobliżu Clear Lake w stanie Iowa, w katastrofie, w której zginęli też Buddy Holly i Ritchie Valens.
Wg ankiety "NME" za najwybitniejszego piosenkarza roku 1958 uznano Elvisa Presley'a, za najwybitniejszą piosenkarkę Connie Francis, za najwybitniejszą grupę the Everly Brothers, a za najbardziej obiecującego debiutanta Cliffa Richarda, choć tu i ówdzie wciąż uważano jego twórczość za "prymitywną" i "prostacką". Rok 1958 to oczywiście kolejny rok Elvisa Presley'a, choć znów tylko jeden utwór zdołał on umieścić na 1. miejscu. I znów podczas Świąt Bożego Narodzenia śpiewano, a zwłaszcza słuchano Harry'ego Belafonte i jego Mary's Boy Child. Najpopularniejszym LP w UK był soundtrack z musicalu South Pacific.

Bilans roku:

utwór roku: Who's Sorry Now - Connie Francis,

wykonawca roku: Elvis Presley,

najpopularniejsze utwory: 1. Who's Sorry Now - Connie Francis, 2. All I Have to Do Is Dream - the Everly Brothers, 3. Claudette - the Everly Brothers, 4. Magic Moments - Perry Como, 5. You Need Hands - Max Bygraves,

najpopularniejsi wykonawcy: 1. Elvis Presley, 2. Connie Francis, 3. The Everly Brothers, 4. Perry Como, 5. Pat Boone,

SPs z pierwszej setki wszech czasów: Magic Moments - Perry Como (43. miejsce), Who's Sorry Now - Connie Francis (65. miejsce), A Wonderful Time up There - Pat Boone (94. miejsce) - p. notowanie z 4 IV '58,

SPs Elvisa Presley'a: Party (2. miejsce), Santa Bring My Baby back to Me (7. miejsce), I'm Left Your Right She's Gone (21. miejsce), Jailhouse Rock (1. miejsce), Jailhouse Rock EP (18. miejsce), Don't (2. miejsce), Wear My Ring around Your Neck (3. miejsce), Hard Headed Woman (2. miejsce), King Creole (2. miejsce).


  


 Data notowania: 1959-01-02  (New Musical Express) 
Numer 1: Conway Twitty - ''It's Only Make Believe''(MGM) 992

   Rozpoczyna swój marsz na brytyjskiej liście przebojów największy przebój Little Richarda: Baby Face (wyląduje na 2. miejscu), a więc nie Long Tall Sally, The Girl Can't Help It, Lucille, ani nawet Good Golly Miss Molly odniósł największy sukces w UK, lecz stary utwór Benny'ego Davisa, wykonany w 1926 przez niejakiego Jana Garbera. Na całą twórczość Little Richarda i również na tę piosenkę powoływali się później Beatlesi, James Brown i Elton John i wielu wielu innych.
Najwyższe miejsce na liście brytyjskiej osiąga sławna amerykańska orkiestra jazzowo-taneczna Tommy'ego Dorsey'a, która wylansowała m. in. takie szlagiery, jak Boogie Woogie (1938), Yes Indeed (1941), czy I'll Never Smile Again (z Frankiem Sinatrą jako wokalistą), który był pierwszym No. 1 na oficjalnej liście przebojów w USA w 1940. Po śmierci lidera zespołu w 1942 funkcje tę przejął puzonista Warren Covington. Big band Dorsey'a-Covingtona doszedł w tym tygodniu do 3. miejsca z popularnym utworem Tea for Two Cha Cha, pochodzącym z musicalu No, No, Nonette z 1925.


  


 Data notowania: 1959-01-09  (New Musical Express) 
Numer 1: Conway Twitty - ''It's Only Make It's Believe''(MGM) 992

   Już nie słychać w tej "odsłonie" wielkiego gwiazdkowego hitu Harry'ego Belafonte Mary's Boy Child. Ale i tak dotrwał do pierwszego tygodnia nowego roku. Tymczasem kończy swój żywot popularny program TV BBC "6-5 Special", na jego miejsce wchodzi coś "extra" dla nastolatków - "Dig This". Nie zrobił on kariery: już w kwietniu zszedł z wizji, zastąpiony programem "Drumbeat".


  


 Data notowania: 1959-01-16  (New Musical Express) 
Numer 1: Conway Twitty - ''It's Only Make Believe''(MGM) 992

   Lista zostaje w tym tygodniu wzbogacona o największy przebój zespołu the Platters Smoke Gets in Your Eyes. Za dwa miesiące będzie to no. 1 w UK!