Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Cilla Black


 Data notowania: 1964-02-27  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''Anyone Who Had a Heart''(Parlophone) R 5101

 

   'Rec. Ret.' chart: 6 II-28 V '64 (17 tyg.), no. 1 27 II-12 III '63 (3 tyg.);
inne wersje: Dionne Warwick (42. m. '64), Mary May (49. m. '64);
no 95. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Burt Bacharach, Hal David] Menadżerem pochodzącej z Liverpoolu Cilli Black (właśc. Priscilla Maria Veronica White) został Brian Epstein i stało się to, co musiało się stać: Cilla (urodzona 27 V 1943) już z drugim swym SP weszła na 1. miejsce listy 'Record Retailer'; choć nie była to jedyna przyczyna. To naprawdę znakomita wokalistka, obdarzona wspaniałym głosem i - spośród wokalistek popowych - jakby wymarzona do wykonywania utworów Lennona i McCartney'a (pierwszy jej SP to właśnie ich kompozycja: wspaniale, wyraziście wykonana Love of the Loved). Cilla Black nadała Anyone Who Had a Heart bardzo emocjonalny, a nawet dramatyczny wyraz. Skomponowali ją Burt Bacharach i Hal David dla debiutującej w Top 10 listy 'Billboardu' Dionne Warwick. Wersja Cilli Black znalazła się w tym czasie na czele wszystkich list przebojów w UK. A zaczynała jako... szatniarka liverpoolskiego klubu Cavern.

   Na 39. miejscu debiutuje piosenka Just One Look jednego z najsłynniejszych zespołów angielskich - manchesterskich the Hollies. To cover przeboju Doris Troy z 1963. Wszystkie trzy poprzednie ich utwory na liście brytyjskiej również były dawniejszymi amerykańskimi nagraniami rhythm'n'bluesowymi: (Ain't That) Just Like Me (25. miejsce 27 VI '63) z 1962 i Searchin' (10. miejsce 10 X '63) z 1958 - oba zespołu the Coasters, a Stay (8. miejsce 16 I '64) - Maurice'a Williamsa & the Zodiacs z 1960. Just One Look za miesiąc dojdzie do 2. pozycji. Trzy lata później reedycja tego SP weszła do "czterdziestki" Billboardu.


  


 Data notowania: 1964-03-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''Anyone Who Had a Heart''(Parlophone) R 5101

   Od początku roku dają się zauważyć duże i szybkie zmiany na liście, czego odbicie widać (i słychać) w tym tygodniu. W pierwszej dwudziestce nie ma ani jednego utworu, który przebywałby w zestawieniu co najmniej 10 tygodni; najstarsze - 9-tygodniowe piosenki to As Usual Brendy Lee (10. miejsce) i Baby I Love You żeńskiego tria the Ronettes (15. miejsce), które znajdują się na liście od 9 I. Ostatnio podobna sytuacja miała miejsce 9 XI 1961, a w ogóle, od kiedy istnieje Top 40 listy brytyjskiej, czyli od 10 III 1960, jest to drugi taki wypadek.
Pewne sensacyjne nagranie wykonało duży skok z dołu listy na 32. pozycję: It's an Open Secret. Wykonujący tę piosenkę mieszany oktet wokalno-instrumentalny Joy Strings, to popowa grupa... Armii Zbawienia, założona i kierowana przez kapitana tego stowarzyszenia Joy'a Webba. Po sukcesie w TV programie BBC 'Tonight', SP zespołu z tym utworem zdecydowała się wydać firma Regal-Zonophone.


  


 Data notowania: 1964-03-12  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''Anyone Who Had a Heart''(Parlophone) R 5101

   Lista z tego tygodnia potwierdza co raz większą dominację artystów brytyjskich. W pierwszej czterdziestce jest tylko 11 Amerykanów, ale - co ważniejsze - całe Top 13 to Brytyjczycy: Cilla Black, the Dave Clark Five, Billy J. Kramer & the Dakotas, the Bachelors, the Rolling Stones, the Hollies, the Searchers, the Merseybeats, Eden Kane, Kathy Kirby, Brian Poole & the Tremeloes, Gerry & the Pacemakers i Dusty Springfield. Dopiero miejsca od 14. do 17. zajmują wykonawcy zza Oceanu (kolejno - Jim Reeves, Roy Orbison, Gene Pitney i Brenda Lee).


  


 Data notowania: 1964-05-28  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''You're My World (Il mio mondo)''(Parlophone) R 5133

 

   'Rec. Ret.' chart: 7 V-27 VIII '64 (17 tyg.), no. 1 28 V-18 VI '64 (4 tyg.), utwór roku '64; 'Billb.' chart: 26. m.;
no 95. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Umberto Bindi, Carl Sigman, Gino Paoli] Cilla Black, która rozpoczęła swą wielką karierę od kompozycji nie byle kogo, bo Johna Lennona i Paula McCartney'a, nagle zmieniła adres autorów swych piosenek i po Bacharachu i Davidzie przyszła kolej na chyba zapomnianą postać Carla Sigmana; a był to autor aż trzech dotychczasowych nos. 1 w UK: Answer Me (David Whitfield i Frankie Laine), The Day the Rains Came (Jane Morgan) i It's All In the Game (Tommy Edwards). Teraz wystąpił w roli autora tekstu do nastrojowej włoskiej ballady jej pierwszego wykonawcy Umberta Bindiego - Il mio mondo, w której Cilla wykorzystała swój największy walor - wspaniały, silny i czysty głos, wtapiając go w świetną orkiestrową aranżację. W USA piosenka w tym wykonaniu dotarła zaledwie do Top 30, natomiast w 1977 w wersji Helen Reddy znalazła się w pierwszej dwudziestce. Obecnie Cilla jest cenioną prezenterką telewizyjną.


  


 Data notowania: 1964-06-04  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''You're My World (Il mio mondo)''(Parlophone) R 5133

   Kolejna niecodzienna sekwencja utworów, tym razem między 21. a 25. miejscem. Nie dość, że trzy kolejne utwory zaczynają się od słowa "don't" (Don't Turn around - the Merseybeats, Don't Let the Rain Come down - Ronnie Hilton, Don't Let the Sun Catch You Crying - Gerry & the Pacemakers), to jeszcze otoczone są dwiema piosenkami zaczynającymi się z kolei słowem "can't" (Can't You See That She's Mine - the Dave Clark Five na 21. miejscu i Can't Buy Me Love - the Beatles na 25.).
W czerwcu the Rolling Stones debiutują w USA. W TV programie "Hollywood Palace" jego gospodarz - Dean Martin zaprzeczył jakoby chłopcy mieli zbyt długie włosy: "Oni mają tylko małe czoła i zbyt długie brwi". Tymczasem po raz ostatni na liście słychać ich pierwszy duży hit, czyli Not Fade away. Nagrany w stylu Bo Diddley'a, to cover piosenki Buddy'ego Holly'ego i Cricketsów z ich dawnej singlowej strony 'B'.


  


 Data notowania: 1964-06-11  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''You're My World (Il mio mondo)''(Parlophone) R 5133

   Trzy wykonania Hello Dolly ze słynnego broadway'owskiego musicalu Jerry'ego Hermana znajdują się na liście. Do dwóch wersji - Louisa Armstronga i Frankiego Vaughana, które pojawiły się w ubiegłym tygodniu, doszła wersja zespołu trębacza i w tym przypadku także wokalisty Kenny'ego Balla & his Jazzmen. Najpopularniejsze było oczywiście wykonanie wielkiego "Satchmo", wyróżnione nagrodą Grammy. W USA, wchodząc na 1. miejsce listy "Billboardu", nagranie to zastopowało rozpędzonych Beatlesów, którzy znajdowali się na szczycie z trzema kolejnymi utworami. Za pięć lat wielki sukces w tym utworze odniesie Barbra Streisand, śpiewając go w filmowej wersji musicalu.
Chuck Berry po raz pierwszy osiąga Top 5 w UK: No Particular Place to Go zajmuje w tym tygodniu 3. pozycję. Równocześnie jest to pierwszy przebój legendarnego wokalisty, autora i gitarzysty, który znajdzie się w pierwszej 'dziesiątce' po obu stronach Atlantyku. Nb. piosenka School Day, którą zadebiutował na liście brytyjskiej, niemal niczym nie różni się od jego aktualnego przeboju.


  


 Data notowania: 1964-06-18  (Record Retailer) 
Numer 1: Cilla Black - ''You're My World (Il mio mondo)''(Parlophone) R 5133

 

   UWAGA - notka do 1. utworu '64: [I Won't Forget You - Jim Reeves (RCA 1400), "Rec. Ret." chart: 18 VI-3 XII '64, 7 I '65 (26 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 3., no. 46 listy brytyjskiej wszech czasów; 'Billb.' chart: 93. m.; no. 26. wśród wykonawców na liście brytyjskiej].

   UWAGA - komentarz do 1. utworu '64: [Harlan Howard] Wielki dzień na brytyjskiej liście "Record Retailer": na 37. miejsce wchodzi najpopularniejszy utwór tego roku - I Won't Forget You w wykonaniu weterana amerykańskiej sceny country (urodzony 20 VIII 1924 w Teksasie) - Jima Reevesa. Ta piękna ballada Harlana Howarda idealnie pasowała do "Gentlemana" Reevesa, jego ciepłego, matowego głosu i umiejętności nadania utworowi specyficznego nastroju. W USA ten utwór znalazł się jedynie na liście country "Billboardu", natomiast w UK należał do najlepiej sprzedających się SPs roku; gwałtowny wzrost jego popularności za kilka miesięcy będzie związany, niestety, z tragiczną śmiercią artysty w katastrofie samolotowej 31 VII 1964. Trzy miesiące po tej tragedii na brytyjskiej liście albumów będzie notowanych równocześnie osiem LPs Reevesa.