Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Boomtown Rats


 Data notowania: 1978-11-18  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''Rat Trap''(Ensign) ENY 16

 

   

'M. W.' chart: 14 X '78-13 I '79 (15 tyg.), no. 1 18- 25 XI '78 (2 tyg.);

no. 224. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Bob Geldof] Zespół Boba Geldofa - Boomtown Rats, wprowadza na szczyt listy piosenkę Rat Trap. To niemal klasyczny wielkomiejski protest song o wyjątkowo zgryźliwym tekście. Choć jego źródła tkwią ewidentnie w muzyce rhythm'n'bluesowej, część krytyków widziała w nim utwór punkowy, co spowodowało zakaz rozpowszechniania go w Irlandii (fakt, że tekst poruszał problem przyczyn zniechęcenia przedstawicieli ruchu punk). Powszechnie uważa się, że jest to pierwszy utwór nurtu 'New wave' na 1. miejscu listy brytyjskiej. Sam Bob Geldof (urodzony 5 X 1954 w Dublinie), zanim utworzył swoją grupę, był dziennikarzem muzycznym, stąd tak częste u niego teksty piosenek o wymowie społecznej. Nazwę zespołu wziął od powieści Woody'ego Guthriego. Swoją pracę, swój zespół i przez to słuchaczy traktował bardzo poważnie: ' Rock'n'roll, wraz z kinem i TV, jest najważniejszą formą przekazu artystycznego XX wieku'. Za kilka lat Geldof otrzyma tytuł szlachecki i stanie się szacownym Sir Bobem.


  


 Data notowania: 1978-11-25  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''Rat Trap''(Ensign) ENY 16

   Olivia Newton-John w całej swej karierze aż 18 tygodni spędziła na 1. miejscu listy brytyjskiej, ale ani razu nie było to jej samodzielne wykonanie utworu (dwa razy - z Johnem Travoltą, raz - z zespołem Electric Light Orchestra). Najwyższą pozycją, jaką zajmowała w solowym nagraniu, było miejsce 2. To właśnie w ubiegłym i w tym tygodniu słyszymy na tej pozycji Hopelessly Devoted to You, w wykonaniu tej popularnej blondynki.


  


 Data notowania: 1979-07-28  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''I Don't Like Mondays''(Ensign) ENY 30

 

   

"M. W." chart: 21 VII-6 X '79 (12 tyg.), (Vertigo VERCD 87) 2-9 VII '94 (2 tyg.), no. 1 28 VII-18 VIII '79 (4 tyg.); 'Billb.' chart: 73. m.;

no. 224. wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Bob Geldof] W okresie ogromnej popularności w UK i w całej Europie, piosenki zespołu Boba Geldofa - Boomtown Rats otrzymały zakaz prezentacji w rodzinnej Irlandii! Powodem było zaliczanie go do nurtu punk-rocka, choć sam Geldof przyznawał się bardziej do tradycji rhythm'n'bluesowej. I Don't Like Mondays to przejmująca historia szesnastoletniej amerykańskiej uczennicy z San Diego - Brendy Spencer, która bez powodu 29 I 1979 zraniła kilkanaście swoich koleżanek oraz zastrzeliła na boisku szkolnym woźnego i dyrektora szkoły. Na pytanie o przyczyny tego tragicznego czynu odpowiedziała: 'Nie lubię poniedziałków. Tak strasznie się wloką'. Piosenka jest świetnie zaaranżowana, a przejmujący podkład fortepianowy jest dziełem Johnny'ego Fingersa. Mimo to, to właśnie ona zapowiada nieodwracalny odwrót Geldofa od rhythm'n'bluesa i punk rocka. Następnym wielkim (może w ogóle największym) osiągnięciem tego artysty będzie SP Do They Know It's Christmas?, nagrany w 1984 przez zorganizowany przez niego i Midge'a Ure'a międzynarodowy mieszany zespół wokalno-instrumentalny Band Aid. Od lat 90. Bob Geldof jest producentem telewizyjnym.

   Przez dwa tygodnie, ten i następny, piosenka amerykańskiego zespołu męskiego the Knack - My Sharona, przebywać będzie w pierwszej dziesiątce (kolejno na 6. i 8. pozycji). Informacja o tyle istotna, że był to bezapelacyjnie najpopularniejszy utwór w USA w bieżącym roku: na liście 'Billboardu' utrzymywał się przez 22 tygodnie, z czego przez 16 tygodni w pierwszej czterdziestce, przez 12 - w Top 10 i przez 6 - na 1. miejscu.
W piosence Gangsters debiutuje na liście brytyjski zespół Specials A. K. A., 'ordynarni chłopcy z 2 Tone', jak określała ich prasa. Lansują muzykę ska, która w ich wydaniu jest przedziwną mieszaniną muzyki lat 50. i 70., muzyki karaibskiej i rock'n'rolla. Są spadkobiercami muzycznymi jamajskich wykonawców z lat 60.: Prince'a Bustera i zespołów the Skatalites i the Maytals oraz z lat 70., jak i the Pioneers.


  


 Data notowania: 1979-08-04  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''I Don't Like Mondays''(Ensign) ENY 30

   Kronikarze odnotowują pierwsze pojawienie się w Top 10 jednego z najsłynniejszych i najwybitniejszych zespołów nowofalowych - the Police. Powoli przesuwająca się w górę listy piosenka Can't Stand Loosing You dokonała ogromnego skoku z 15. na 2. miejsce. Na razie przy tym pozostanie, ale już następny SP - Message in a Bottle...


  


 Data notowania: 1979-08-11  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''I Don't Like Mondays''(Ensign) ENY 30

   Do 10. miejsca dochodzi piosenka Born to Be Alive dyskotekowego piosenkarza z Guadelupy - Patricka Hernandeza. W ten sposób po raz pierwszy w Top 10 brytyjskiej listy przebojów znalazła się niejaka... Madonna Louise Veronica Ciccone, czyli Madonna. Śpiewała ona w towarzyszącym piosenkarzowi chórku... francuskim.
Informacja dla statystyków, niekoniecznie muzycznych: na listę wchodzi piosenka amerykańskiego duetu wokalnego the Bellamy Brothers o najdłuższym (czternastowyrazowym) tytule, jaki znalazł się kiedykolwiek w Top 40 listy brytyjskiej - If I Said You Have a Beautiful Body Would You Hold It against Me. Nie przeszkodzi to dojść tej piosence do 3. miejsca.


  


 Data notowania: 1979-08-18  (Music Week) 
Numer 1: Boomtown Rats - ''I Don't Like Mondays''(Ensign) ENY 30

   Rock'n'rollowy standard i wielki przebój z 1962 w USA - Duke of Earl nigdy nie zagościł na liście brytyjskiej w oryginalnym wykonaniu Gene'a Chandlera. Jedyna wersja, jaka znalazła się w tych notowaniach, należała do specjalistów od coverów z grupy the Darts. W tym tygodniu znalazła się ona w Top 10 i utrzyma się tu jeszcze przez dwa następne tygodnie. To jednak już ostatni utwór popularnych Dartsów w pierwszej dziesiątce.