Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Bonnie Tyler


 Data notowania: 1983-03-12  (Music Week) 
Numer 1: Bonnie Tyler - ''Total Eclipse of the Heart''(CBS) TYLER 1

 

   'M. W.' chart: 19 II-7 V '83 (12 tyg.), no. 1 12-19 III '83 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 1. m.;

inne wersje: Nicki French (5. m. '95);

no. 420 wśród wykonawców na liście brytyjskiej



   [Jim Steinman] Początek kariery piosenkarskiej Bonnie Tyler (właśc. Gaynor Hopkins, ur. 6 VI 1951 w Swansea w płd. Walii) datuje się jeszcze na lata 60. W 1970 swym mocnym, melodramatycznym sposobem śpiewania wygrała konkurs młodych talentów i podjęła występy w klubach i pubach walijskich. Specyficzne matowe brzmienie głosu "otrzymała" dość przypadkowo: po operacji krtani w 1976. Niektóre jej piosenki stały się dużo większymi przebojami w USA, niż w UK, ale do czasu przejścia do wytwórni CBS i poznania tamtejszego producenta Jima Steimana. Steinman, promujący wówczas Meata Loafa, szybko poznał się na talencie nie najmłodszej już przecież piosenkarki. Napisał specjalnie dla niej patetyczną balladę Total Eclipse of the Heart, która stała się największym jej przebojem tak w UK, jaki w za Oceanem. Drugi, męski głos w tej piosence należy do Rory'ego Dodda.


  


 Data notowania: 1983-03-19  (Music Week) 
Numer 1: Bonnie Tyler - ''Total Eclipse of the Heart''(CBS) TYLER 1

   Do Top 30 wchodzi pierwszy w historii listy brytyjskiej wykonawca islandzki: męski zespół instrumentalny - Mezzoforte z utworem Garden Party. Za tydzień grupa ta znajdzie się na swym najwyższym miejscu listy 'Music Week' - 17. Pojawi się na niej jeszcze tylko jeden jedyny raz: 11 VI tego roku na 75. miejscu z utworem Rockall.
Na listę wchodzi 12-calowy SP zespołu New Order - Blue Monday, wydany przez wytwórnię Factory (FAC 73). To najlepiej do dziś sprzedający się na Wyspach SP tego formatu. Jeśli wliczymy wersje zremiksowane (z 1988 i 1995), to na liście brytyjskiej spędził on równo... rok! Teraz na liście będzie przebywał przez 17 tygodni (do 9 VII), dochodząc do 12. miejsca; 13 VIII powróci na listę, zostając tu aż do 3 XII (to kolejne 17 tygodni), osiągając tym razem pozycję 9. Pięć tygodni potem wraca na cztery tygodnie (7-28 I 1984); zajmuje wówczas 52. miejsce. Pierwsza wersja zremiksowana - Blue Monday 1988 (Factory FAC 737) - dostała się na listę brytyjską 7 V 1988; wydana została wreszcie na SP 7-calowym, a remiksu dokonał John Potoker. Choć przebywała w zestawieniach tylko przez 11 tygodni (do 16 VII), doszła aż do 3. miejsca. Wreszcie drugi remiks, dokonany przez Hardfloora, dołożył kolejne cztery tygodnie pobytu tego utworu w notowaniach brytyjskich: Blue Monday-95 (London NUOCD 7) znajdował się tam od 5 do 26 VIII 1995, osiągając 17. pozycję. Oryginalna wersja tego utworu to pierwsze poważne eksperymenty elektroniki z 'klasyczną' muzyką new wave i new romantic; w każdym razie przybrały tu one pełny kształt. Takiej próby łączenia tanecznego rytmu z chłodną, odległą wokalizą do tej pory nie było. Znawcy gatunku twierdzą zgodnie, że wraz z pojawieniem się tego utworu termin 'disco przestał być w kręgach muzyki niezależnej epitetem' (Colin Larkin, Encyklopedia muzyki popularnej. Lata 80. (Oficyna Wydawnicza Atena, Poznań 2004).
Na rynku muzycznym, przede wszystkim zaś w sklepach, zdecydowaną przewagę uzyskują płyty kompaktowe (nagrania cyfrowe), wypierając - na jakiś czas, przynajmniej - winyle (nagrania analogowe). Przewaga wynika głównie z większej łatwości posługiwania się taką płytą oraz z dużo lepszej jakości muzyki. Pierwsze odtwarzacze płyt kompaktowych kosztowały od 400 do 500 funtów.
Dwie popularne piosenkarki - Debbie Harry z zespołu Blondie i Toyah Wilcox, występują w premierowych przedstawieniach Trafford Tanzi, z tym, że każda na deskach innego teatru. Toyah gra tytułową rolę w londyńskim Mermaid Theatre, a Debbie - Teaneck Tanzi w teatrze na Broadway'u.