Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Billy J. Kramer & the Dakotas


 Data notowania: 1963-08-22  (Record Retailer) 
Numer 1: Billy J. Kramer & the Dakotas - ''Bad to Me''(Parlophone) R 5023

 

   'Rec. Ret.' chart: 1 VIII-31 X '63 (14 tyg.), no. 1 22 VIII-5 IX '63 (3 tyg.); 'Billb.' chart: 9. m.

   [John Lennon, Paul McCartney] Bad to Me doszło do 1. miejsca zestawienia 'Rec. Ret.' dokładnie w tygodniu 20. urodzin Billy'ego J. Kramera (właśc. William Ashton), z zawodu... kolejarza. Piosenkę skomponował John Lennon podczas wakacji w Hiszpanii, dokąd wyjechał z menadżerem i przyjacielem Beatlesów Brianem Epsteinem; nigdy jednak nie była nagrana przez Wielką Czwórkę. W USA znalazła się ona najpierw na stronie 'B' SP Little Children, a gdy wydano jej reedycję na osobnej płycie, weszła w czerwcu 1964 do Top 10 listy 'Billboardu'.

   Na 36. 'debiutuje' amerykański duet wokalny Steve & Eydie miłą balladą I Want to Stay Here. Wzięcie debiutowania w cudzysłów jest uzasadnione, gdyż oboje są już zadomowieni na liście brytyjskiej, ale jako soliści. Nowojorczyk Steve Lawrence (właśc. Sidney Leibowitz) zaśpiewał w 1960 z dużym powodzeniem piosenkę Footsteps (4. miejsce na ówczesnej majowej liście), a największym sukcesem Eydie Gormé była piosenka Yes My Darling Daughter (10. miejsce w lipcu 1962), którą na początku lat 40. lansowała szalenie popularna wtedy Dinah Shore z orkiestrą Glenna Millera. I Want to Stay Here był jedynym utworem tego duetu na liście brytyjskiej, który wkrótce rozpoczął usłaną sukcesami działalność kabaretową. Była to też pierwsza, choć nie ostatnia, para małżeńska, która na naszej liście odnosiła sukcesy zarówno w duecie, jak i w nagraniach solowych.


  


 Data notowania: 1963-08-29  (Record Retailer) 
Numer 1: Billy J. Kramer & the Dakotas - ''Bad to Me''(Parlophone) R 5023

   Komentarz do tego tygodniowego notowania musi ograniczyć się do jednej informacji: na 12. miejsce wchodzi największy przebój grupy wszech czasów - the Beatles i oczywiście najpopularniejszy utwór 1963: She Loves You.


  


 Data notowania: 1963-09-05  (Record Retailer) 
Numer 1: Billy J. Kramer & the Dakotas - ''Bad to Me''(Parlophone) R 5023

   Ten z kolei tydzień jest pożegnalny dla dwóch innych megahitów: beatlesowskiego From Me to You (bądź co bądź piosenki uznanej za utwór roku!) i I Like It Gerry'ego & the Pacemakers. Oczywiście pamiętamy, że From Me to You powróci jeszcze na listę w 1983, gdy w 20. rocznicę wydania pierwszych SPs zespołu zaczęto wykupywać nagrania Beatlesów.
Drugi tydzień na 2. miejscu za Bad to Me znajdują się Freddie & the Dreamers z piosenką I'm Telling You Now. Jej słowa, do muzyki cenionego angielskiego kompozytora - Mitcha Murray'a, napisał sam lider, czyli Freddie Garrity. Niespodziewanie 18 miesięcy później znalazła się ona w kwietniu 1965 na szczycie listy 'Billboardu'.


  


 Data notowania: 1964-03-19  (Record Retailer) 
Numer 1: Billy J. Kramer & the Dakotas - ''Little Children''(Parlophone) R 5105

 

   'Rec. Ret.' chart: 27 II-21 V '64 (13 tyg.), no. 1 19-26 III '64 (2 tyg.); 'Billb.' chart: 7. m.

   [Mort Shuman, John McFarland] Pierwszym singlowym utworem Billy'ego J. Kramera i jego zespołu the Dakotas, nie będącym autorstwa Johna Lennona i Paula McCartney'a, był ich drugi no. 1 - Little Children. Napisał go kompozytor wielu znanych przebojów rockowych (m. in. Presley'a) Mort Shuman do tekstu Johna McFarlanda, stąd też pewnie był to jedyny rzeczywiście duży przebój zespołu w USA. Rockowego brzmienia w nim niewiele, choć trzeba przyznać, że słucha się tej piosenki z dużą przyjemnością, zwłaszcza ze względu na chwytliwą, o wolnym, ale wyrazistym rytmie melodię i bardzo dobrą aranżację.

   Trzeci tydzień z rzędu z drugiego miejsca atakuje szczyt listy the Dave Clark Five z własną kompozycją Bits & Pieces. To jedno z najpotężniejszych brzmieniowo nagrań tamtych lat i wielki sukces zespołu: w pierwszym okresie sprzedano ponad ćwierć miliona płyt, piosenka dotarła do 4. pozycji na liście "Billboardu"!


  


 Data notowania: 1964-03-26  (Record Retailer) 
Numer 1: Billy J. Kramer & the Dakotas - ''Little Children''(Parlophone) R 5105

 

   UWAGA - notka do 4. utworu '64: [I Love You Because - Jim Reeves (RCA 1385), "Rec. Ret." chart: 20 II-12 XI '64 (39 tyg.), (RCA Maximillion 2092) 26 VI-14 VIII '71 (8 tyg.), no. 1 -, najw. poz. 5., no. 7 listy brytyjskiej wszech czasów; inne wersje: Al Martino (48. m. '63); no. 373. wśród wykonawców na liście brytyjskiej].

   UWAGA - komentarz do 4. utworu '64: [Leon Payne, Ernest Tubb] Do 5. miejsca doszła piosenka Jima Reevesa I Love You Because; to jej najwyższe miejsce. Na liście "Rec. Ret." spędzi ona jednak aż 47 tygodni i będzie należała do najpopularniejszych utworów listy brytyjskiej w całych jej dziejach. Tę romantyczną balladę napisali w 1950 Leon Payne (pierwszy jej wykonawca) i Ernest Tubb. W USA najpopularniejsza była wersja z 1963 Ala Martino. Reeves to piosenkarz rozrywkowy śpiewający country'n'western, trochę staroświecki, ale niezwykle popularny w latach 60. w UK.

   Dwa znaczące utwory są 'w pewnym sensie' po raz ostatni na liście: jeden z największych hitów wszech czasów She Loves You zespołu the Beatles i drugi co do popularności utwór 1964 Glad All over w wykonaniu the Dave Clark Five. W pewnym sensie, gdyż She Loves You za tydzień powróci na okres dwóch notowań, a za 20 lat - 3 IX 1983 znów przez trzy tygodnie będzie gościł w notowaniach 'Music Week'. Z kolei reedycja EMI Glad All over również przez trzy tygodnie, z tym, że 30 lat później wejdzie na tę samą listę.