Brytyjska lista przebojówIndeks wykonawcówBibliografiaO autorzeCredits   
    
 
Brytyjska Lista Przebojów Więcej o poczatkach list przebojow

Poszukiwany wykonawca: Al Martino


 Data notowania: 1952-11-14  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

 

   "NME" chart: 14 XI '52-13 III '53 (18 tyg.), no. 1 14 XI '52-9 I '53 (9 tyg.), "Billb." chart: 1. m.;
no. 380. wśród wykonawców na liście brytyjskiej

   [Bill Borrelli, Lou Levinson, Pat Genaro] Pierwszym "prowadzącym" był piosenkarz amerykański, 25-letni filadelfijczyk Al Martino (właśc. Alfredo Cini) z utworem, z którym od 25 października zajmował 1. miejsce na "Sheet Music Chart" (tym samym wszedł on jako pierwszy do ekskluzywnego klubu pięciu wykonawców, którzy na liście brytyjskiej pojawili się od razu na 1. miejscu). Martino, zasłuchany we włoskiego tenora Mario Lanzę, wystąpił w 1973 w pierwszej części Ojca chrzestnego Coppoli, w której śpiewał dwie piosenki: I Have But One Heart Farrowa i Symesa oraz główny temat - Speak Softly Love, Nino Roty i Larry'ego Kusika. Pierwotną wersję tematu Here in My Heart napisał filadelfijski konferansjer Dave Miller, właściciel nowej wytwórni płytowej BBS. SP w ciągu jednego tygodnia został sprzedany w niewiarygodnej liczbie 100 tys. egzemplarzy i wkrótce umowę z Martino podpisała firma płytowa Capitol; prowadził również na liście amerykańskiej czasopisma 'Billboard'. Pierwsza reedycja tego SP w 1958 nie przyniosła sukcesu, a następna - w 1961 weszła zaledwie do Top 100 "Billboardu". Mimo to Martino należał w latach 60. do popularnych piosenkarzy 'łatwych, lekkich i przyjemnych' w USA.

   14 listopada 1952 popularny tygodniowy magazyn muzyczny - NME opublikował pierwszą listę bestsellerowych nagrań w UK. Obliczona na 12 pozycji SPs, z powodu zajęcia miejsc 7., 8. i 11. w każdym przypadku przez dwa utwory, praktycznie była listą Top 15. W pierwszym notowaniu oficjalnej listy przebojów w UK znalazły się jeszcze dwa inne utwory prowadzące na poprzedniej, nieoficjalnej liście, oba w wykonaniu Very Lynn: Auf wiederseh'n Sweetheart i The Homing Waltz, dodając do nich jeszcze Forget-Me-Not tej piosenkarki, w jednym tygodniu znalazły się na liście aż trzy utwory jednego wykonawcy - sytuacja w późniejszych latach bardzo rzadko spotykana. I choć nie znalazła się na 1. miejscu oficjalnej listy brytyjskiej w 1952, to właśnie Vera Lynn odniosła w owym roku największy sukces.
Pierwsza historyczna lista przebojów "NME" przedstawiała się następująco: 1. Here in My Heart - Al Martino (Capitol), 2. You Belong to Me - Jo Stafford (Columbia), 3. Somewhere along the Way - Nat "King" Cole (Capitol), 4. Isle of Innisfree - Bing Crosby (Brunswick), 5. Feet up - Guy Mitchell (Columbia), 6. Half As Much - Rosemary Clooney (Columbia), 7-8. Forget-Me-Not - Vera Lynn (Decca) i High Noon - Frankie Laine (Columbia), 9-10. Blue Tango - Ray Martin (Columbia) i Sugarbush - Doris Day & Frankie Laine (Columbia), 11. The Homing Waltz - Vera Lynn (Decca), 12. Auf wiederseh'n Sweetheart - Vera Lynn (Decca), 13-14. Because You're Mine - Mario Lanza (HMV) i Cowpuncher's Cantata - Max Bygraves (HMV), 15. Walking My Baby back Home - Johnnie Ray (Columbia).


  


 Data notowania: 1952-11-21  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   Już drugi tydzień nie pojawia się żaden utwór w innej wersji (wtedy covery były niemal regułą), taki stan rzeczy będzie trwał jeszcze przez cały miesiąc. Ustabilizowała się natomiast Top 12: z listy wypadło pięć utworów (Forget-Me-Not, Blue Tango, Auf wiederseh'n Sweetheart, Cowpuncher's Cantata i Walking My Baby back Home), weszły natomiast tylko dwa: Take My Heart Ala Martino i My Love & Devotion Doris Day. Pierwszy utwór pochodził z tej samej sesji, co wielki przebój Here in My Heart, a wydany został w czerwcu, drugi to kompozycja Miltona Carsona, dzięki której Doris pozostawiła w polu dwóch popularnych angielskich piosenkarzy: Teddy'ego Johnsona i Jimmy'ego Younga.


  


 Data notowania: 1952-11-28  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Columbia) CL 13779

   Na liście nic ważnego się nie dzieje, dochodzi jedynie do wymiany w rodzinie: powracają Forget-Me-Not Very Lynn i Blue Tango orkiestry Ray'a Martina (wiedeńczyka z urodzenia, londyńczyka z zamieszkania) na miejsca spadkowiczów - Sugarbush duetu Day i Laine'a oraz Take My Heart Martino. Forget Me Not to kompozycja Johnny'ego Johnstona, którą Vera śpiewa z jego grupą wokalną - the Johnston Singers. Natomiast już drugi tydzień na 3. miejscu znajduje się Rosemary Clooney z Half As Much. Mitch Miller, który nagrał i zrealizował tę piosenkę, chciał przede wszystkim pokazać, że utwory hillbilly dadzą się zamienić w wielki przebój również na listach muzyki pop (gwarantowało to dodatkowo wykonanie niezwykle popularnej wówczas Rosemary). Bo trzeba tu dodać, że Half As Much największy sukces odniosło w wykonaniu najwybitniejszego muzyka country - Hanka Williamsa. Oryginalna była jednak inna wersja country - Curley'a Williamsa. Clooney wykonuję ją z towarzyszeniem orkiestry Percy'ego Faitha.


  


 Data notowania: 1952-12-05  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   W dalszym ciągu spora stagnacja na liście: godne odnotowania pojawienie się wielkiego przeboju Kay Starr Comes A-Long A-Love.


  


 Data notowania: 1952-12-12  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   W tym tygodniu swoją obecność na liście brytyjskiej definitywnie kończy Jane Wyman i jest to pierwszy taki przypadek. W duecie z Bingiem Crosbym nagrała utwór Harry'ego Warrena i Leo Robina Zing a Little Zong, przebywając na liście raptem dwa tygodnie i docierając do 10. miejsca. Oboje byli aktorami, więc wykonywali tę piosenkę w filmie Just for You, Wyman była również pierwszą żoną aktora, ale przede wszystkim prezydenta USA - Ronalda Reagena.


  


 Data notowania: 1952-12-19  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   Na liście pojawiają się wreszcie dwie wersje tego samego utworu - Because You're Mine. Do interpretacji Mario Lanzy dołącza piękne, wyciszone nagranie Nata "King" Cole'a.


  


 Data notowania: 1952-12-26  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   

   Największym przebojem gwiazdkowym jest White Christmas w wykonaniu orkiestry Mantovaniego (właśc. Annunzio M.), który doszedł do 6. miejsca na liście. Nagranie pochodziło z jego LP Christmas Carols, jednej z wielu złotych płyt Mantovaniego.


  


 Data notowania: 1953-01-02  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   Stagnacja na liście, pojawia się wszakże kolejny wielki przebój - Outside of Heaven amerykańskiego piosenkarza Eddiego Fishera.

Dzień wcześniej - 1 I w swym cadillacu umiera z powodu przedawkowania narkotyków Hank Williams, największy muzyk country.


  


 Data notowania: 1953-01-09  (the New Musical Express) 
Numer 1: Al Martino - ''Here in My Heart''(Capitol) CL 13779

   Kompletna stagnacja na liście, dość typowa dla tamtych czasów, czego egzemplifikacją jest pojawienie się na 10. miejscu Glow Worm the Mills Brothers. Nie tylko bawił na liście zaledwie 1 tydzień, ale prawdziwą popularność przeżywał trzy miesiące wcześniej - w październiku 1952.
4 I młody kierowca ciężarówki Elvis Presley nagrał w studiu w Memphis dwie piosenki: My Happiness i That's When Your Heartaches Begin.